เด็กเฮียเจ๋ง

บทที่ 3 - สาวเมิน [1/2]

ชิบหายแล้วไอ้เจ๋ง!!!

ยังไม่ทันจะได้เข้าหาเพื่อผูกสัมพันธ์ก็ดันแกล้งเธอซะจนตาเหลือกหน้าซีดไปหมดแล้ว!

"ยัยตัวกระจ้อย!!!"

เจ๋งรีบจอดรถซุปเปอร์ไบค์คันโก้ลงอย่างรีบร้อนก่อนจะพุ่งตัวเข้าไปหาหนูดีที่ยังโบกไม้โบกมือขอความช่วยเหลือ โชคดีที่เขามีสติมากพอ บวกกับเคยช่วยเหลือไอ้กล้วยตอนข้าวติดคอมาแล้วจึงรู้วิธีว่าต้องทำอย่างไรก่อนจะเดินอ้อมหลังหนูดีและสอดแขนใต้รักแร้ของเธอ จากนั้นก็ใช้วิธีกระทุ้งกำปั้นเข้าบริเวณเหนือสะดือใต้ลิ้นปี่ราวๆ สี่ห้าครั้ง

หนูดีหัวสั่นด่อกแด่กๆ เมื่อถูกกระทุ้งหลายครั้งก่อนจะสำลักข้าวเหนียวออกมาเป็นก้อนพร้อมกับรีบสูดอากาศหายใจเข้าปอดทั้งที่เธอยังห้อยต่องแต่งอยู่ในวงแขนของเจ๋งที่รู้สึกโล่งใจเช่นกัน

ตอนยกพวกตีกับคู่อริต่างสถาบันเขายังไม่มีความรู้สึกกลัวเลยสักกะนิดแต่พอเห็นยัยตัวกระจ้อยเหมือนคนจะตายตรงหน้าเขากลับเกิดความกลัวขึ้นมาอย่างไม่มีสาเหตุ

"แค่กๆๆ!"

หนูดีที่รอดตายหมาดๆ ถึงกับสำลักหน้าดำหน้าแดงน้ำตาคลอเบ้า เธอใจเสียมากนึกว่าตัวเองจะต้องตายเพราะข้าวติดคอเสียแล้วและกว่าจะตั้งสติได้ว่าอยู่ในอ้อมแขนของใครที่พยุงตัวเธอไว้ก็ผ่านไปหลายนาที แต่เมื่อรู้ตัวก็รีบผลักเขาให้ถอยห่างในขณะที่เจ๋งก็ยอมปล่อยเธอแต่โดยดี

หนูดีไม่รู้ว่าเธอจะต่อว่าหรือจะขอบคุณเขาที่ช่วยเหลือเธอให้รอดตาย แต่เมื่อนึกขึ้นได้ว่าเธอเกือบตายเพราะใครก็เลือกที่จะเมินเฉยต่อความคิดที่จะขอบคุณนั้น

เรื่องอะไรต้องขอบคุณในเมื่อเขานั่นแหละที่เกือบจะทำเธอตาย! คนอะไรเล่นไม่รู้เรื่อง!!!

แม้จะรู้สึกโกรธผู้ชายตัวโตในชุดช็อปสีแดงมากเพียงใดแต่หนูดีก็เลือกที่จะไม่พูดกับเขาเพราะเธอไม่อยากข้องเกี่ยวกับคนนิสัยไม่ดีและอันตรายอย่างเขา

ถ้าหากเลี่ยงได้ก็เลี่ยงแต่คนนิสัยไม่ดีกลับไม่ให้ความร่วมมือกับเธอเลย! เพราะไม่ว่าเธอจะขยับเท้าเพื่อก้าวเดินไปทางไหนเขาก็จะขยับเท้าตามทุกครั้ง ทำให้เธอไม่อาจรอดพ้นจากกำแพงสูงใหญ่ตรงหน้าอย่างเขาไปได้และนั่นก็ทำให้เธอเริ่มหงุดหงิดขึ้นมาแล้วนะ!

"ถอยออกไปด้วยค่ะ คุณกำลังทำให้หนูไปโรงเรียนสาย"

หนูดีไม่ใช่คนเก็บสีหน้าเก่ง เวลาที่เธอรู้สึกไม่พอใจก็จะแสดงออกทางสีหน้า ถามว่าตอนนี้กลัวผู้ชายร่างใหญ่ตรงหน้าหรือเปล่า บอกได้คำเดียวว่ากลัวมากแต่เพราะโมโหจึงทำให้ความกลัวที่มีต่อเขาลดลงไปมากเช่นกัน

"โกรธเหรอ?"

ถามอะไรโง่ๆ ใครมันจะมายิ้มพอใจที่ตัวเองเกือบตายเพราะข้าวติดคอกันล่ะ! นี่มันเป็นเรื่องคอขาดบาดตายได้เลยนะ!

ทั้งที่อยากจะบอกประโยคนี้ตอกใส่หน้าเขาแต่สิ่งที่หนูดีทำได้นั้นคือการเงียบ แต่สายตาที่มองเขาบ่งบอกว่ากำลังโกรธอยู่จริงๆ ทำเอาคนที่ไม่เคยรู้สึกผิดกับใครง่ายๆ อย่างเจ๋งเกิดความรู้สึกนั้นขึ้นมา

ของแทร่! ที่ทำให้คนอย่างไอ้เจ๋งเกิดความรู้สึกผิดได้ทั้งที่ยัยตัวกระจ้อยไม่ได้โวยวายหรือต่อว่าอะไรเขาด้วยซ้ำ

"ขอโทษ ไม่คิดว่าแค่บีบแตรแล้วจะทำให้ตกใจจนข้าวเหนียวติดคอ"

คำขอโทษของเจ๋งเกือบจะดีอยู่แล้วเชียวถ้าไม่มีประโยคหลังนั้นตามมาด้วยเพราะนอกจากจะทำให้หนูดีโกรธแล้วยังสร้างความอับอายให้กับเธออีกด้วย!

"เหอะ!"

เป็นอีกครั้งที่หนูดีละทิ้งความกลัวต่อผู้ชายคนนี้ด้วยการสะบัดหน้าใส่เขาและเดินเลี่ยง ครั้งนี้เจ๋งไม่ได้ขวางทางเธอแล้วแต่กลับเข็นรถซุปเปอร์ไบค์ลูกรักตามขนาบข้างหนูดีที่เพียงแค่ปรายตามองเขาเท่านั้น

ทั้งที่กูซื้อรถมาคันเป็นล้าน! แต่กลับต้องมาเข็นเพราะอยากเดินคุยกับยัยตัวกระจ้อย!

แล้วยัยตัวกระจ้อยก็ช่างเฉยชาสุดๆ! แต่จุดนั้นดันเสือกทัชใจไอ้เจ๋งเต็มเปา!

"นี่ ซ้อนรถเฮียไหม? เฮียขับไปส่งเธอที่โรงเรียนได้นะ?"

สรรพนามใหม่ที่หนูดีเพิ่งได้ยินเป็นครั้งแรกจากเขาทำเอาเธอแอบขนลุกเกรียวยันท้ายทอย ซึ่งมันขัดกับภาพลักษณ์ดุดันน่ากลัวที่ใครๆ ก็มองว่าเขาคือนักเลงหรือไม่ก็อันธพาลที่สร้างความเดือดร้อนไปทั่ว

แต่เมื่อเขาแทนตัวเองว่า 'เฮีย' กับเธอแล้วนั้นกลับทำให้ดูซอฟท์ขึ้นมาเลยแบบสามร้อยเปอร์เซ็นต์แม้ว่าใบหน้าจะยังคมเข้มดุดันก็ตาม

"..."

"ตัวกระจ้อยไม่คิดจะพูดกับเฮียบ้างเหรอ?"

เป็นครั้งแรกที่คนอย่างไอ้เจ๋งกำลังชวนผู้หญิงคุยเพราะปกติแล้วคนอย่างเขาไม่เสียเวลาคุยหรอก แค่มองตาก็จบลงที่เตียงแล้ว แต่กับหนูดีนั้นเขารู้สึกว่าเธอแตกต่าง...

เขาแค่ไม่อยากทำให้ยัยเด็กตัวกระจ้อยเป็นเหมือนกับผู้หญิงคนอื่นๆ ที่เขาไม่เคยชายตาแลทั้งที่ยัยตัวกระจ้อยก็ไม่ได้โดดเด่นกว่าบรรดาสาวๆ บางคนที่เคยขึ้นเตียงกับเขามาก่อน

ผู้หญิงบางคนทั้งหุ่นแซ่บ ทั้งสวยกว่ายัยตัวกระจ้อยแต่เพราะอะไรไม่รู้เขาถึงได้ถูกใจยัยนี่มากนัก ทั้งที่แค่สบตากันเพียงแค่ครั้งเดียวเท่านั้นเขาก็ถูกใจเธอถึงขั้นยอมชวนคุยก่อนและอยากวอแวอย่างนี้ไปเรื่อยๆ จนกว่าเธอจะยอมคุยกับเขา แต่จนแล้วจนรอดยัยตัวกระจ้อยก็ไม่ยอมคุยกับเขาสักคำจนเขาเริ่มหงุดหงิดขึ้นมาบ้างแล้ว

"นี่! ใจคอไม่คิดจะพูดกับเฮียเลยหรือไง!"

เจ๋งจอดรถซุปเปอร์ไบค์ข้างริมฟุตพาทอีกครั้ง เขารีบสาวเท้าไปหาหนูดีที่เดินนำเขาอยู่หลายก้าวก่อนจะรั้งแขนเธอเอาไว้ แต่คงใช้แรงมากไปหน่อยยัยตัวกระจ้อยถึงได้ปลิวติดมือเขามาและใบหน้าจิ้มลิ้มของเธอก็กระแทกเข้าเต็มหน้าอกแข็งๆ ของเขา

ปึ้ก!

"โอ๊ย! เจ็บนะคะ!"

ดึงมาได้! แรงตัวเองก็ใช่ว่าน้อยๆ เสียที่ไหน!

หนูดีถึงกับหน้ามุ่ยน้ำตาซึม เจ๋งที่เห็นเธอจับจมูกก็รีบดึงมือเธอออกก่อนจะจับอีกฝ่ายเงยหน้าเพื่อสำรวจดูโพรงจมูกว่าบาดเจ็บตรงไหนหรือเปล่า แต่เมื่อไม่เห็นความผิดปกติก็บอกให้หนูดีสบายใจ

"เลือดไม่ออก เจ็บมากไหม?"

ทว่าเมื่อละสายตาจากจมูกมาสบตาหนูดีเข้า เจ๋งกลับชะงักไปเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายหน้าแดงก่ำเป็นลูกตำลึงสุก แต่นั่นมันไม่ได้เกิดขึ้นเพราะเขินอายแต่เป็นเพราะหนูดีกำลังอับอายต่างหาก!

ทำไมหนูดีต้องมาเงยหน้าให้ผู้ชายดูขี้มูกแต่เช้าด้วย!!!

นี่มันเป็นวันบ้าวันบออะไรของเธอเนี่ยยยยย! โอ๊ยยยย!!! หัวจะปวดดดด!!!

===============================

#โธ่ ลูกสาวแม่ช่างน่าสงสาร...ทนๆ เอาหน่อย ให้ผช.เขาจีบหน่อยลูก

กรุณาคอมเมนต์ด้วยถ้อยคำสุภาพค่ะ