เด็กเฮียเจ๋ง

บทที่ 4 - กระชับมิตร [1/2]

"หนูดี ช่วยอธิบายตรงนี้ให้เราหน่อยสิ เราไม่ค่อยเข้าใจเลยอ่ะ"

‘เต็มรัก’ ที่นั่งติดกับหนูดีหันมาขอความช่วยเหลือเมื่อเธอรู้สึกว่าไม่อาจทำความเข้าใจกับเนื้อหาในบทนี้ได้เสียทีจึงต้องขอให้เด็กเรียนท็อปอย่างหนูดีเป็นฝ่ายอธิบายเนื้อหาในส่วนนี้ให้เธอฟัง

"ไหน? อ๋อ เต็มต้องทำแบบนี้ก่อน…"

จากนั้นหนูดีก็เริ่มอธิบายในจุดที่เต็มรักไม่เข้าใจและระยะเวลาสั้นๆ แค่ไม่กี่นาทีเท่านั้นหนูดีก็สามารถทำให้เต็มรักเข้าใจเนื้อหาได้ราวกับว่ามันไม่ใช่เรื่องยากอะไร

"โห่ ทำไมหนูดีถึงเก่งอย่างนี้เนี่ย เราว่าหนูดีต้องสอบคณะแพทย์ได้แน่ๆ"

เต็มรักไม่ได้อวยเพื่อนเพื่อเอาใจ เธอเป็นเพื่อนกับหนูดีตั้งแต่ ม.ต้นแล้วจึงรู้ดีว่าเพื่อนของเธอคนนี้เป็นคนที่เก่งมากทั้งยังเป็นคนขยันมากอีกด้วยและเธอก็รู้ดีว่าเพื่อนสนิทมีความฝันอยากเป็นหมอมาโดยตลอด ที่ผ่านมาหนูดีจึงตั้งใจเรียนและตั้งใจอ่านหนังสืออย่างหนักเพื่อจะทำความฝันของตัวเองให้เป็นจริง

"เราไม่กล้าคาดหวังเลย"

หนูดีกลัวว่าตัวเองจะผิดหวังถ้าหากเธอสอบไม่ติด ในขณะเดียวกันก็ทำใจเผื่อเอาไว้แล้วว่าถ้าหากสอบคณะแพทย์ไม่ติดจริงๆ เธอก็มีคณะอันดับสองและสามเผื่อไว้แล้ว

แม้จะน่าเสียดายถ้าหากสอบแพทย์ไม่ติดขึ้นมาแต่ถึงอย่างนั้นหนูดีก็อยู่กับความเป็นจริงเพราะเธอยังต้องใช้ชีวิตต่อไป

"เราเชื่อว่าหนูดีต้องทำได้ ความพยายามไม่ทำร้ายใครหรอกนะ"

ช่างเป็นถ้อยคำให้กำลังใจที่ดีเหลือเกิน หนูดียิ้มรับขอบคุณเพื่อนและไม่ลืมให้กำลังใจอีกฝ่ายเช่นกัน

"หนูดีก็เชื่อว่าเต็มต้องสอบได้คณะที่หวังเหมือนกัน"

แม้จะเป็นเพื่อนสนิทกันทว่าต่างคนก็ต่างมีความฝันของตัวเองและทั้งสองก็พร้อมที่จะให้กำลังใจกันและกันในวันที่รู้สึกอ่อนล้า

::

::

หนูดีเลิกเรียนช่วงบ่ายสามโมงครึ่งและทันทีที่เลิกเรียนก็จะเดินกลับบ้านทันทีเพราะเธอต้องกลับไปช่วยแม่จัดเตรียมน้ำเต้าหู้ที่จะขายในช่วงเย็นต่อ

ในใจก็ได้แต่ภาวนาขอให้วันนี้พวกเด็กช่างอย่ามาต่อยตีแถวตลาดอีกเลย เมื่อวานก็ไม่ได้ขายมิหนำซ้ำข้าวของยังเสียหายซึ่งมันไม่ใช่เรื่องดีเลยสำหรับคนทำมาค้าขายอย่างเธอและแม่

ฐานะทางบ้านของหนูดีกับเดือนจันทร์ไม่นับว่าลำบากอะไร แต่ก็ไม่ได้สุขสบายอะไรเช่นกัน โชคดีที่เธอกับแม่ไม่ได้มีหนี้สินใดๆ เงินที่หาได้จึงพอกินพอใช้และพอจ่ายค่าเช่าบ้านเดือนละไม่กี่พันบาทเท่านั้นและยังมีเงินเก็บอีกนิดหน่อยเผื่อเป็นเงินฉุกเฉินใช้จ่ายยามจำเป็น

ตั้งแต่จำความได้หนูดีก็เห็นว่าแม่เลี้ยงเธอมาด้วยตัวคนเดียวอย่างยากลำบาก ส่วนคนเป็นพ่อนั้นแม่บอกว่าเสียชีวิตไปแล้ว

ตลอดสิบเจ็ดปีที่ผ่านมาหนูดีไม่เคยรู้สึกโหยหาว่าต้องมีพ่อเลยสักครั้ง ส่วนหนึ่งอาจจะเป็นเพราะว่าอยู่กับเดือนมณีมาตั้งแต่แรกแล้วเพราะอย่างนั้นจึงไม่รู้สึกถึงความจำเป็นที่ต้องมีพ่อก็ได้ในเมื่อแม่เลี้ยงเธอมาจนโตขนาดนี้ด้วยตัวแม่เอง

หนูดีไม่เคยน้อยใจที่ตัวเองไม่มีพ่อเหมือนอย่างใครเขาเพราะเธอมองว่าแม่ก็เป็นพ่อของเธอได้เช่นกัน เดือนมณีเลี้ยงดูและใส่ใจเธอไม่ขาดตกบกพร่องใดๆ ทั้งยังทำงานเลี้ยงเธอด้วย

สำหรับหนูดี...แม่อย่างเดือนมณีเก่งที่สุดในโลกแล้ว

"ยัยตัวกระจ้อย!!!"

ระหว่างที่เดินเรียบฟุตพาทเพื่อกลับบ้านอยู่นั้นจู่ๆ ก็มีเสียงเรียกทุ้มต่ำและเสียงท่อรถที่ดังกระหึ่มของรถซุปเปอร์ไบค์คันหนึ่งมาจากทางด้านหลัง ในวินาทีนั้นหนูดีพลันตัวแข็งทื่อขึ้นมาทันทีและเธอก็รู้ดีว่าเจ้าเสียงนั้นเป็นใครโดยที่ไม่ต้องหันกลับไปมอง!

อะ อีกแล้วเหรอ! เจอกันอีกแล้วเหรอ!!! มันจะเป็นบังเอิญเจอกันบ่อยเกินไปหรือเปล่าเนี่ย!!!

ไม่ต้องรอพูดคุยอะไรกันทั้งนั้นหนูดีก็เตรียมใส่ตีนหมาวิ่งหนีเจ๋ง แต่คนที่จับไต๋ได้แล้วยื่นแขนยาวๆ คว้าเสื้อนักเรียนของหนูจากทางด้านหลังเอาไว้ทำให้คนที่ออกตัววิ่งถูกเสื้อรั้งคอจนตัวเองเกือบหงายหลังล้ม โชคดีที่คนนั่งคร่อมซุปเปอร์ไบค์ริมฟุตพาทดึงคอเสื้อเธอเอาไว้ได้ทันท่วงทีโดยไม่ต้องออกแรงใดๆ จึงทำให้เธอไม่ต้องล้มก้นจ้ำเบ้า

"จะหนีไปไหน! เกือบล้มแล้วเห็นไหม!"

เจ๋งอดดุยัยตัวกระจ้อยไม่ได้ มันน่าโมโหจริงๆ! แค่เห็นเขาแล้วมันต้องถึงขั้นหนีกันเลยเหรอวะ! หน้าตาเขาออกนะหล่อเหลาป่านฉะนี้! แต่มาทำเหมือนเขาเป็นผีซะได้!

"ปล่อยนะ! ปล่อยหนูนะ!"

หนูดีตีมือของคนที่ยังจับหลังคอเสื้อนักเรียนเธอหลายครั้ง แต่รู้สึกว่าจะเป็นเธอที่เริ่มเจ็บมือเสียเอง

"ถ้าปล่อยเธอก็หนีเฮียอีกน่ะสิ!"

ใช่ เธอหนีแน่ๆ! ทำไมต้องอยู่ต่อกับคนอันตรายอย่างเขาด้วยล่ะ!

"เราไม่เคยมีเรื่องบาดหมางกันนะคะ! ทำไมคุณถึงต้องมายุ่งกับหนูอยู่เรื่อยเลย!"

หนูดีถามเขาทั้งที่เสียงยังสั่น ทั้งที่ในใจกำลังกลัวเขาแทบตาย แต่เธอก็เริ่มโมโหแล้วเช่นกันที่เขาเอาแต่วอแวเธอไม่เลิก เธอไปทำอะไรให้เขาหรือไง!

"ใครบอกไม่มี"

"หนูทำอะไรให้คุณไม่พอใจเหรอคะ!"

เรียวคิ้วสวยเริ่มขมวดมุ่น มือที่เคยตีมือเขาก็หยุดลงเมื่อเธอเจ็บมือจนตีเขาไม่ไหวแล้ว

"ขึ้นรถก่อนแล้วจะบอก"

"ไม่เอาค่ะ ไม่ขึ้น"

ใครจะขึ้นรถคนแปลกหน้ากัน! แล้วหน้าอย่างเจ๋งก็ไม่ใช่คนที่ไว้ใจได้ด้วย จะพาเธอไปฆ่าหมกป่าหรือเปล่าก็ไม่รู้! ไม่เอาหรอกนะ!

"เฮียไม่พาไปฆ่าหรอกหน่า!"

เอ๊ะ! ทำไมเหมือนรู้ความคิดเธอเลยล่ะ!

เจ๋งจะไม่รู้ความคิดของหนูดีได้อย่างไรในเมื่อหน้าเธอและสายตาเธอมันฟ้องเสียขนาดนี้ว่ากลัวเขามากแค่ไหน

"ถ้าเธอไม่ขึ้นรถ เฮียจะบีบแตรอย่างนี้จนกว่าเธอจะขึ้นรถ!"

ไม่ว่าเปล่าเจ๋งยังทำอย่างที่พูดจริงๆ ทั้งที่มือเขาคว้าคือเสื้อของหนูดีเอาไว้ แต่อีกมือก็กดแตรรถจนมันดัง 'ปี้นนนน~' ลากยาวและทำให้ผู้คนที่อยู่ในละแวกนั้นหันมามองด้วยความสนใจ

"คุณบ้าไปแล้วเหรอคะ! อย่าทำอย่างนั้นนะ! มันสร้างความรำคาญให้คนอื่น!"

"ถ้าไม่อยากให้ทำก็ขึ้นรถสิ"

ปี้นนนนนนน~ ปี้นนนนนๆๆๆ ~

นอกจากจะไม่ฟังเธอแล้วเขายังกดแตรย้ำๆ หลายครั้งโดยไม่สนใจว่าใครจะมองยังไง มิหนำซ้ำยังไม่หวั่นเกรงคนที่มองกลับมาด้วย

"มองทำไม! อยากร่วงเป็นมะม่วงหรือไง!!!"

นี่แหละไอ้เจ๋ง! คนอย่างเขาไม่เคยกลัวใคร! แต่ไม่ใช่กับหนูดีที่เป็นคนขี้กลัวมาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว!

ไม่เคยดูข่าวหรือไงว่าเรื่องบีบแตรในประเทศไทยน่ะเป็นเรื่องอ่อนไหว!

บางคนแค่บีบแตรใส่ก็สร้างความไม่พอใจให้แก่กันแล้ว ถึงขั้นยิงกันเลยก็ยังมี แต่เจ๋งกลับไม่มีความหวาดกลัวต่อสิ่งใดเลย! บ้าบิ่นที่สุดเลย!!!

"พอได้แล้วค่ะ! หนูเข้าใจแล้ว!!!"

และเมื่อนั้นเจ๋งถึงยอมหยุดบีบแตร ริมฝีปากได้รูปยิ้มกว้างอย่างพึงพอใจที่หนูดียอมเขาเสียที

"เข้าใจแล้วก็ขึ้นมา"

หนูดีเม้มปากแน่น เธอเลื่อนสายตามองที่พักเท้าของรถซุปเปอร์ไบค์แล้วก็อยากจะร้องไห้ออกมา ไม่ต้องพูดอะไรเจ๋งก็เข้าใจได้ว่าเพราะอะไรก่อนจะถอนหายใจอย่างเอือมระอา

"ขาสั้น!"

หนูดีจะร้องไห้แล้วนะ! ทำไมชีวิตเธอถึงต้องมาเจออะไรอย่างนี้ด้วย! อะ ไอ้คนบ้าเอ้ย!! อะ ไอ้คนขายาว!!! ฮึ่ย!

ในขณะที่หนูดีได้แต่ก่นด่าเจ๋งอยู่ในใจนั้นคนขายาวก็ตวัดขาลงจากรถจากนั้นก็อุ้มใต้รักแร้หนูดีขึ้นคร่อมตรงเบาะหลังโดยที่เธอไม่ทันได้ตั้งตัวก่อนจะกรี๊ดออกมาด้วยความตกใจ

"ว้ายยยย!"

"ขวัญอ่อนจริงนะ"

ถึงปากจะว่าอย่างนั้นแต่เจ๋งก็ใส่หมวกกันน็อกเต็มใบของเขาให้กับเธอ แม้ว่าหมวกจะใบใหญ่ไปหน่อยและดูตลกที่ขนาดไม่เข้ากับตัวคนใส่แต่เพื่อความปลอดภัยแล้วอย่างไรหนูดีก็ต้องใส่

"เกาะดีๆ รถเฮียมันแรง!"

สิ้นคำพูดนั้นหนูดีเหมือนจะสิ้นสติเสียให้ได้เมื่อเจ๋งดันบิดคันเร่งออกตัวรถด้วยความเร็วทำให้หนูดีจำต้องกอดเอวสอบของคนตัวใหญ่เอาไว้ด้วยความตกใจพร้อมกับเสียงกรี๊ดที่ดังขึ้นตามหลัง

"กรี๊ดดดดดดดด~

===============================

#ไอ้เจ๋ง! เอ็งก็เอ็นดูลูกสาวฉันหน่อย!! น้องกลัวหมดแล้วเนี่ย!

กรุณาคอมเมนต์ด้วยถ้อยคำสุภาพค่ะ