เด็กเฮียเจ๋ง

บทที่ 6 - ใส่ใจนี่เหมือนใส่ถุงยางปะวะ? [1/2]

"เฮ้ย พวกมึง!"

เจ๋งมาถึงวิทยาลัยในช่วงเช้าซึ่งผิดวิสัยของเขาที่มักจะเข้าวิทยาลัยเที่ยงๆ โดยไม่สนใจว่าจะมีเรียนเช้าหรือไม่อย่างไร แต่การที่ทุกคนเห็นเจ๋งเดินมานั่งตรงโต๊ะหินอ่อนในเวลานี้ช่างเป็นอะไรที่แปลกใจมาก ทำเอาไอ้เก๋าที่พร้อมจะมีเรื่องตลอดเวลาถึงกับลุกขึ้นอย่างฮึกเหิมและสีหน้าก็ยังเอาเรื่องอีกด้วย

"อะไรเฮีย! มีเรื่องกับใครมา!!!"

"พวกเราเตรียมตัวเว้ย!!!" ไอ้ปลีแฝดไอ้กล้วยก็เอากับเขาด้วย ทำให้พวกรุ่นน้องที่นั่งโต๊ะม้าหินอ่อนใกล้ๆ นับสิบชีวิตต่างพากันลุกขึ้นยืนและรอฟังคำสั่งจากเจ๋งที่อดด่าไม่ได้กับความเลือดร้อนของพวกมัน

"โอ๊ยยยยย!! ไอ้พวกเวร!! พวกมึงเลิกคิดว่ากูจะมีเรื่องสักวันได้ไหมวะ!"

"เอ้า! ก็ผมเห็นเฮียหน้าเครียดมาเลย นึกว่ามีเรื่องกับใครมาซะอีก" ไอ้กล้วยแย้งโดยมีไอ้ปลีตามสำทับ "นั่นดิ สรุปไม่ได้มีเรื่องกับใครมาใช่ไหม?"

"กูไม่ได้มีเรื่องกับใครมา! กูแค่มีเรื่องให้คิด!"

เพียงเท่านั้นพวกรุ่นน้องก็พาโห่ร้องอย่างเซ็งๆ ซึ่งเจ๋งก็ได้แต่ถอนหายใจอย่างเหนื่อยใจกับพวกมัน

อะไรมันจะอยากมีเรื่องขนาดนั้นวะ? ไม่ได้มีเรื่องมันจะนอนไม่หลับกันเลยหรือไง? เมื่อวานตอนเย็นก็เพิ่งมีเรื่องหมาดๆ ต่างฝ่ายต่างก็สลบเหมือด แล้วดูสภาพหน้าแต่ละคนที่ปูดบวมเป็นลูกมะนาวนั่นสิ เห็นแล้วน่าอนาถใจริงๆ

คงจะมีแค่เขานี่แหละที่เจ็บตัวน้อยสุดเพราะมีแค่รอยฟกช้ำตรงหน้า ในขณะที่อริอย่างไอ้ต้องก็มีร่องรอยพอๆ กัน

"คิดไรอะ อย่างเฮียมีเรื่องให้คิดด้วยเหรอ?"

"อ้าว ไอ้นี่ คนอย่างกูก็มีเรื่องให้คิดนะโว้ย"

เจ๋งตอบเอ็กซ์กลับไปอย่างหัวเสีย เห็นวันๆ เขาทำตัวลอยชายเหมือนไม่มีอะไรให้คิดแต่ความจริงแล้วเขาก็เป็นคนมีสมองนะโว้ยยย!!!

"เรื่องอะไรอะ? บอกได้แม้ะ? ผมอยากรู้" ไอ้กล้วยทำตาปริบๆ ต่างจากเจ๋งที่ได้แต่ถอนหายใจให้กับความขี้เสือกของเพื่อนรุ่นน้อง

เหน่ยยย ใครว่าผู้หญิงเป็นเพศที่ช่างสอดรู้สอดเห็น ไอ้เจ๋งขอเถียงเพราะความจริงแล้วผู้ชายก็ขี้เสือกไม่แพ้กัน!

"จะมีเรื่องอะไรอี๊ก~ ไม่พ้นน้องหนูดีอะไรนั่นแน่ๆ ใช่ไหมล่ะ?"

"..."

เจ๋งเงียบไม่ตอบคำถามของเก๋า แต่นั่นแหละมันคือคำตอบที่ชัดเจนกระทั่งเก๋ามันตบเข่าตัวเองหนึ่งฉาดเมื่อมันคาดเดาได้ถูกต้อง

ไม่มีใครรู้ใจเฮียเจ๋งเท่าไอ้เก๋าคนนี้อีกแล้ว! มีรายการแฟนพันธุ์แท้ของเฮียเจ๋งปะ? เก๋าจะไปออกรายการแล้วคว้าแชมป์มาให้ดู!

"นั่นไง? วันนี้น้องเขาก็ไม่สนใจอีกแล้วเหรอเฮีย?"

ไอ้เรื่องสนใจหรือไม่สนใจอะไรนั่นเจ๋งไม่เก็บมาคิดหรอก ตอนนี้ยัยตัวกระจ้อยไม่สนใจเขาก็ไม่เป็นไรเพราะเขาจะทำให้เธอหันมาสนใจกันเอง แต่ปัญหาในตอนนี้ก็คือจะทำให้เธอสนใจเขายังไงนี่สิ!

"พวกมึงช่วยกูคิดหน่อยว่าจะจีบยัยตัวกระจ้อยยังไงดีวะ?"

"เอาจริงดิเฮีย?"

เอ็กซ์ถามอย่างไม่อยากจะเชื่อว่าคนอย่างเจ๋งจะคิดจริงจังกับใครเพราะที่ผ่านมาเจ๋งไม่เคยมีท่ามีสนใจใครเลย

"เออสิวะ!"

"เอางี้ เห็นแก่เฮียที่ร่วมหัวจมตีนกับพวกเรามาหลายปี ผมจะแนะนำวิธีจีบหญิงให้"

คราวนี้ไอ้กล้วยทำหน้ากระหยิ่มยิ้มย่อง แค่เห็นสายตาแพรวพราวของมันก็ทำให้เจ๋งดูมีความหวังขึ้นมาแล้วเพราะไอ้กล้วยมันเป็นตัวแพรวพราวประจำกลุ่ม ไปคลับทีไรสาวๆ มักจะหลงคารมของมันเพราะมันเป็นคนปากหวานเอาใจเก่ง

"มึงรีบๆ พูด กูอยากรู้แล้ว"

"ง่ายๆ เลย เฮียก็แค่ทุบหัวแล้วลากขึ้นตะ..."

ผลั้วะ!

"โอ๊ย! ผมยังพูดไม่จบเลยนะเฮียเจ๋ง!!!"

ตบจริง! หมายถึงหัวไอ้กล้วยเนี่ยถูกเฮียเจ๋งตบจนหน้าคะมำ!!! แค่เขาพูดหยอกนิดหยอกหน่อยเท่านั้นเองถึงกับต้องลงไม้ลงมือเลยเหรอ!

อะ ไอ้คนป่าเถื่อน!

"แค่มึงอ้าปากกูก็รู้แล้วว่ามึงจะพูดคำว่าอะไร"

ดักดานจริงๆ เลย! ใครมันจะใช้วิธีนั้นวะ! แล้วอีกอย่างยัยตัวกระจ้อยของเขายังอายุไม่ถึงสิบแปด! ต้องรออีกสี่เดือนถึงจะไปถึงขั้นนั้นได้!

"ผมพูดเล่นไหมล่ะเฮีย!!! โธ่!"

จริงๆ เจ๋งรู้อยู่แล้วล่ะว่าไอ้กล้วยมันพูดเล่นและรู้ด้วยว่าก่อนที่มันจะให้วิธีจีบหญิงมันต้องกวนตีนเขาก่อนแน่นอนและสิ่งที่เจ๋งคาดเดาไว้ก็เป็นความจริงเมื่อมันตอบกวนตีนเขาและก็ถูกตบหัวไปโดยปริยาย

"งอนเล่า! โป้ง!"

"มึงอย่ามาปัญญาอ่อนไอ้กล้วย รีบๆ บอกวิธีจีบหญิงมาสักทีดิวะ! เดี๋ยวก็โดนโบกอีกสักทีหรอก"

ไม่ว่าเปล่าเจ๋งยังทำท่าจะตบหลังมือใส่กล้วยที่สะดุ้งโหยงจนต้องยกมือขึ้นกุมหัวตัวเองอย่างหวาดระแวง

"บอกแล้วๆ! นี่ก็ใช้กำลังเก่ง!! รู้ไว้ซะด้วยว่าผู้หญิงเขาไม่ชอบผู้ชายใช้กำลังหรอกนะ! ผู้หญิงเขาชอบผู้ชายอ่อนโยนโรแมนติกต่างหากล่ะ! เรื่องแค่นี้เฮียไม่รู้หรือไง! นี่แหละวิธีจีบหญิง!"

อ่อนโยน? โรแมนติก?

ที่พูดมานั้นมันตรงกันข้ามกับเขาอย่างสิ้นเชิงเลยไม่ใช่เหรอวะ!

ถ้าสองอย่างนี้คือสิ่งที่ผู้หญิงต้องการเขาก็คงแห้วตั้งแต่ยังไม่เริ่มแล้วล่ะ! นอกจากจะไม่อ่อนโยนแล้วเขายังเป็นพวกเถื่อนถ่อยเสียด้วยสิ!

ส่วนไอ้เรื่องโรแมนติกนั่นก็เป็นอะไรที่ไกลตัวเสียเหลือเกิน เขานึกภาพตัวเองอ่อนโยนและโรแมนติกไม่ออกเลยจริงๆ ว่ามันต้องทำยังไง...

เจ๋งรู้สึกว่าการที่เขาต้องเป็นผู้ชายอ่อนโยนและโรแมนติกนั้นมันยากเกินไป ด้วยนิสัยและสันดานห่ามๆ นั้นคงเป็นไปไม่ได้ถ้าหากจะต้องเป็นผู้ชายแบบนั้น

"นอกจากต้องอ่อนโยนกับโรแมนติกแล้ว ไม่มีวิธีอื่นอีกแล้วเหรอวะ?"

"มี"

"อะไร?"

"ใส่ใจ"

"ใส่ใจนี่เหมือนใส่ถุงยางปะวะ? "

"จะบ้าเหรอเฮีย! พอจริงจังก็พาเล่นตลอด!"

"โทษๆ ต่อเลยๆ"

"เออ ก็อย่างที่บอกนั่นแหละว่าผู้หญิงเขาแพ้ผู้ชายใส่ใจ"

ใส่ใจอย่างนั้นเหรอ?

เจ๋งย้อนถามตัวเองว่าทุกวันนี้เขาเป็นคนประเภทนั้นหรือเปล่า? และเขาตอบได้ทันทีว่า 'ไม่ใช่' ที่ผ่านมาคนอย่างไอ้เจ๋งไม่เคยใส่ใจอะไรเลย

ลำพังแค่ใส่ใจตัวเองยังรู้สึกขี้เกียจ แต่นี่ต้องมาใส่ใจคนอื่นอีกซึ่งดูๆ ไปแล้วมันเป็นอะไรที่ทำได้ยาก ทว่าเมื่อนึกถึงใบหน้าจิ้มลิ้มขาวๆ ปากแดงระเรื่อและจมูกโด่งรั้นๆ ของหนูดีแล้วเขาก็ให้คำตอบกับตัวเองอีกครั้งว่า...

ก็แค่ใส่ใจยัยตัวกระจ้อยปะวะ? คงไม่ใช่เรื่องยากอะไรสักเท่าไหร่

"เข้าใจแล้ว กูจะจำเอาไว้"

"แล้วก็...อย่าทำให้ยัยเด็กนั่นกลัวเฮียด้วย สังเกตจากครั้งแรกที่เจอกัน ยัยนั่นเหมือนจะกลัวเฮียมากเลยนะ ยิ่งวันนี้เอาหน้าช้ำๆ ไปหาเธอ เธอจะไม่ยิ่งกลัวเฮียหรือไง?"

"ไม่นะ ยัยตัวกระจ้อยยังทำตัวเป็นปกติกับกู"

หมายถึงยังกลัวเขาเป็นปกติน่ะ -_-

ยังไงก็คงต้องใช้เวลาทำความคุ้นเคยกันสักพักเลยล่ะกว่ายัยตัวกระจ้อยนั่นจะหายกลัวเขา

เจ๋งเชื่อว่าความจริงใจที่เขามีต่อเธอนั้นอาจจะทำให้เธอเลิกกลัวเขาในสักวันหนึ่งและถ้าเป็นไปได้ก็อยากให้เธอเปิดใจให้เขาด้วย

===============================

#สู้เขาพี่เจ๋ง!!! เอาความจริงใจเข้าแลกไปเลยค่ะคุณพรี่!!!

กรุณาคอมเมนต์ด้วยถ้อยคำสุภาพค่ะ