"อย่ามาทำตัวรุ่มร่ามกับตัวกระจ้อยของกู!"
เจ๋งผลักไอ้เก๋าให้ถอยห่างจากหนูดี เขาแสดงความหวงแหนอย่างออกหน้าออกตาพร้อมๆ กับมีเสียงโห่ร้องของเพื่อนๆ ที่เหลือที่วันนี้มากันครบแก๊ง
"หวงจริ๊งงงง!"
เก๋ากระแซะเจ๋งที่ตั้งท่ายกเท้าขึ้นจะเตะไอ้เก๋าเพราะเอาแต่เย้าแหย่เขาไม่เลิกด้วยการทำท่าจะจับแขนหนูดี
"เออ หวง หวงมาก อย่าเข้ามาใกล้ตัวกระจ้อย!"
เก๋ารีบกระโดดหนีเท้าของเจ๋งที่พุ่งมายังตนอย่างฉิวเฉียด จากนั้นพลันเกิดเสียงหัวเราะของทุกคนภายในห้อง ในขณะเดียวกันหนูดีเองก็ลดอาการประหม่าและหวาดหวั่นต่อพวกเขาเมื่อเห็นว่าพวกเขาไม่ได้น่ากลัวอย่างที่เธอคิด
"สะ สวัสดีค่ะ"
หนูดีกล่าวทักทายทุกคนที่นั่งอยู่ตรงโซฟากลางห้อง นี่เป็นครั้งที่สองที่หนูดีเจอกับเพื่อนๆ ของเจ๋ง ครั้งแรกเจอกันเมื่อวานที่ตลาดเย็นในตอนที่เจ๋งมาหาเธอถึงร้านขายน้ำเต้าหู้
"สวัสดีคร้าบน้องหนูดี พี่ขอแนะนำตัวก่อนนะครับ พี่ชื่อเก๋าคร้าบ"
เก๋าเส
