LINDSY
Napuno ng nakabibinging katahimikan sa pagitan namin ni Ravi. Pagkatapos kong sabihin na kinamumuhian ko siya ay hindi na niya ako sinagot, sa halip ay tahimik siyang naupo sa sofa at inabala ang sarili sa cellphone nito.
Hindi ko alam kung umepekto ba sa kanya ang sinabi ko pero mukhang ang katulad naman niya ay hindi marunong makaramdam ng sakit. Baka nga ang pinakita niyang emosyon kanina ay pagpapanggap lang. Kung bibigyan siya ng award, pang-best famas actor ang award niya.
Hinihintay ko si Papa sa pagdating niya. May sasabihin akong importante at kailang paglabas namin ng ospital ay magawa ko na agad. Gusto ko itong gawin sa lalong madaling panahon.
"Si Papa lang ang gusto ko makausap," walang emosyon na sabi ko ng dumating ang ama ko.
Matapang kong tinitigan si Ravi
