LINDSY
Umatras ako ng upo sa sofa ng palapit na siya sa akin. My eyes caught the small pillows on the sofa and I threw them at him.
"Huwag mo akong lalapitan! Huwag kang lalapit! Gusto ko ng umuwi!" bulyaw ko habang hinahagis sa kanya ang mga unan na sinasalag naman niya.
Napahinto siya sa paghakbang. Wala na rin akong madampot na unan kaya hinihingal na tumigil ako at tinitigan siya ng masama.
He let out a deep sigh. A few seconds filled with silence between the two of us before he turned his back on me at tinungo ang isang pintuan.
Ilang minuto pa ang nakalipas ay hindi pa siya lumalabas. Mukhang wala siyang balak na paalisin ako dito. Pagod pa ako at nakakaramdam na ako ng antok. Sa sobrang tahimik dito sa unit niya ay aantukin talaga ako.
Kahit kumikirot ang binti ko ay inabot
