Episode 11.2
NILAGOK ni Spencer ang lamang scotch ng baso niya at naramdaman ang pagdaloy ng mainit na likido sa lalamunan niya. Mapait siyang napangiti at muling inabot ang bote ng alak at ibinuhos ang laman niyon sa baso. Sumala pa ang lagay niya kaya natapon iyon sa mesa. Kasalukuyan siyang nasa bar corner ng hotel na tinutuluyan nila. “Damn it,” naiinis na mura niya. Inihilamos niya ang isang kamay sa mukha. He was so tired. Every part of him was so tired. Pagod na pagod na siyang umasa sa mga bagay na alam niya namang walang katotohanan. Bakit ba kasi niya hinahayaan ang sariling patuloy na ibigay ang lahat ng atensiyon sa babaeng iyon? He knew from the very start that she could never be his. Bakit ba gumagawa pa siya ng sarili niyang ikasisira? Damn it! Damn him! Aktong maglalagay na naman siya
- Writer
