Almila;
Ölümden dönmüştüm ama kafam hala şeytanlığa çalışıyordu. Ne yapayım, hepsi Atilla’nın yüzündendi. Ne vardı sanki gurur yapmayıp beni sevdiğini, bana aşık olduğunu söyleseydi? Şimdi bu küçük oyunu fazlasıyla hak etmişti.
Ben şaşkın ve yabancı gözlerle ona bakmaya devam ederken, içimden yükselen kahkahayı bastırmak için resmen dudaklarımı ısırıyordum. Atilla ise sanki karşısında bir yabancı varmış gibi dehşet içinde bana bakıyordu.
"Şey, pardon..." dedim, sanki ondan korkuyormuş gibi yaparak. "Siz psikiyatri servisinde mi yatıyorsunuz acaba? Size sizi tanımadığımı söyledim ama ısrarla karınız olduğumu iddia ediyorsunuz. Çantam burada olsa kimliğimi, evlilik cüzdanımı falan gösterirdim size ama..."
Atilla daha fazla dayanamadı. Gözlerindeki aşık ifadesi anında karardı, çaresizli
