Almila;
Kıskandım dedim gözlerinin içine bakarak. Hem de çok kıskandım.
Cevabımı hiç beklemiyormuş gibi bir an afalladı. Suratı o kendinden emin, alaycı halinden sıyrılıp şaşkın bir ifadeye bürünürken, içimdeki gerçek tepkiyi hem onun hem de benim sesli duyacağım şekilde itiraf etmenin hafifliğini yaşadım. İçimde günlerdir biriken, Urfa'dan beri peşimi bırakmayan o ne varsa, tek bir kelimeyle dökülmüştü işte ortaya. Atilla da memnundu sanki bu cevaptan; gözlerinde anlık bir parıltı belirdi, dudakları hafifçe yukarı kıvrılır gibi oldu. Ama yok öyle yağma, beyefendinin egosunu tepemize çıkaramazdım. Yakaladığım o küçük zafer anını ona kaptırmaya hiç niyetim yoktu.
Gözlerimi kısmadan, sesimi biraz daha dikleştirerek devam ettim: "Duymak istediğin cevap bu mu komutanım?"
Hafifçe güldü, ta
