Sa ambulansya palang ay walang patid na sa pag-iyak si Akane. Hindi man niya magawang hawakan ang walang malay na si Daisuke. Hirap itong tignan ang binata dahil tila ba nararamdaman niya ang sakit sa bawat sugat na bumubulwak na dugo.
Palakad-lakad si Akane sa harapan ng Emergency room. Kasama niya si Tadao. Halos sumabog na ang kanyag utak sa sobrang pagaalala. Hindi ito magkanda-ugaga sa pagsilip sa pintuan kung saan dinala si Daisuke.
"Akane, umupo ka muna. Baka pati ikaw mapano pa diyan." Wika ni Tadao. Kahit pa nakasandal lamang ito sa pader, makikita pa rin sa kanya ang pagaalala para sa kaibigan. Walang humpay ang paggalaw ng kanyang mga paa. Bagama’t may mga tama rin ay hindi na ito nagpagamot pa.
"Sa nakita ko, masama ang tama niya. `Di siya pwedeng… hindi ko kaya." Walang lak
