Ertesi sabah yine gözümü Araf'ın göğsünde açtım. Bugün, o gündü... Ona olan hislerimi anlatacaktım bugün. Onun olacaktım tamamen... Yaratılış amacımı gerçekleştirecektim... Araf'ın göğsünden zorla da olsa kalktım ve telefonumu alıp salona geçtim.
"He?" diye açtı Can telefonu.
"Hayvan mısın, yengesinin gülü?" dedim gülerek.
"Uyuyordum yenge ya, akşamdan kalmayım." dedi.
"İçtin mi?"
"Evet."
"Niye?"
"Yenge ya, Yağmur benim olsun." dedi usulca.
"Kendi işimi halledeyim, onu da halledeceğim." dedim sırıtarak.
"Oha! Söyleyecek misin?" dedi.
"Evet. Ama senin bugün gelip Araf'ı oyalaman lazım. Gelebilecek durumda mısın?"
"Lan yenge, o nasıl soru? Ölsem mezarımdan kalkar gelirim." dedi.
"Peki. 1 saate kahvaltı hazır. Bir dakika bile geçse aç bırakırım." dedim gülerek.
"Hemen geliyor
