EPILOGUE
MARFIE Fionna's POV
“Dahan-dahan lang baka madapa kayo!” Hinigpitan ko ang kapit at saka tinulak ang wheel chair na inuupuan niya.
“Kyou! ba’t wala kang slipper!! Halika ngang bata ka!” Tumakbo ‘yung maliit na bata sa buhanginan at nagpahabol sa mama niya.
“Denniela! Isa ka pa eh, nagtatakbo ka rin mag ingat nga kayong mag ina!” Sigaw ko sa anak ko matapos niya habulin ang apo kong si Kyou.
Tumigil ako sa pagtulak at lumuhod sa tabi niya.
“ayos na dito? Kita mo na ba ang langit at bituin?” Minulat niya ang mata niya kahit hirap na siya dahil sa mabigat na talukab ng mata niya.
“ma-maganda na dito dalaga,” sabi niya sa’kin at ngumiti ako saka hinalikan ang noo niya.
“saglit lang ah papasukin ko lang ang anak at apo mo sa cottage.” hindi siya umimik at nakatingala lang sa la
