Abstracts of Love (Heartbeats In The Dark Series Book 1)

Chapter 12

TWELVE

PRISTINE

I kept on glancing at my watch while I'm on my way to the usual place where he used to wait for me. Sakay ng bike na dati ko ring ginagamit, tahimik kong binaybay ang daan palabas ng border ng Astrid.

I love the peacefulness of the woods. I can hear the birds chirping and the sound of leaves dancing with the wind. It's nature's orchestra that made the sound so calming.

Lumalamig na ang klima sa Remorse dahil patapos na ang taon. Aaminin kong hinanap-hanap ko ang katahimikang dala ng kakahuyan sa paligid ng syudad kung saan ako lumaki. Hindi gaya sa States, di hamak na maraming punong makikita sa Remorse kumpara sa modernong syudad na naroon.

Sumasayaw ang buhok ko habang mabagal kong pinapatakbo ang bisikleta. Natatakpan ng mga malalaking puno ang sinag ng araw kaya naman presko kong nababaybay ang aspaltong daan kahit pa nakatirik na ang araw.

Hindi ko mapigilang mapangiti habang nilalanghap ang preskong hangin. The woody crisp scent of the woods give comfort to me. Tila gusto ko na lag umakyat sa puno at humiga sa isang malaking sanga habang pinapanood ang mga ulap. I never had the luxury to do that when I was in States. Naging abala ako masyado at nawalan ng oras para sa mga simpleng bagay na gusto kong gawin.

Ilang sandali pa ay natanaw ko na ang pulang sasakyang nakaparada sa dulong bahagi ng border. Chad is sitting on the hood of his car with his hands buried on his pockets. Seryoso ang kanyang mukha at ang kanyang mga mata ay diretso lamang ang tingin sa akin.

Bigla akong pinamulahan ng tingin. Pakiramdam ko ay tutunawin na ako ng titig na ipinupukol niya. My heartbeat increased and I suddenly became conscious. Nilipad na ang buhok ko at nagulo. Ang suot kong itim na sleeveless dress na pinatungan ng denim jacket at tinernuhan ng puting sneakers ay maganda sa paningin ko kanina pero nagdadalawang isip na ako ngayon.

I stopped a few meters away from him. Bumaba ako ng bike ngunit nanatili akong nakatitig lang sa kanya at hindi alam ang dapat sabihin. Sa tuwing naaalala ko ang eksena kahapon ay umiinit lang lalo ang mukha ko. That scene didn't let me sleep last night. It's been playing in my head over and over and over again like a broken tape.

Tumindig siya at nagsimulang lumapit sa akin. Lalo lamang nagwala ang dibdib ko. Bumagsak ang tingin ko sa handle ng bike at nakagat ko ang ibaba kong labi.

Para akong nakuryente nang hawakan ni Chad ang braso ko. Nang iangat ko ang tingin ko sa kanya ay matipid siyang ngumiti. "You look great today, Hope. I know what you're thinking." He murmured.

Umawang ang bibig ko dahil sa sinabi niya ngunit hindi ko nagawang magsalita. Hinayaan ko na lang siyang alalayan akong bumaba ng bike. Nang makababa na ako ay dinala niya ang bisikleta sa tabi ng daan bago siya bumalik sa akin at hinawakan ang kamay ko.

Biglang nanlaki ang mga mata ko nang ipagsalikop niya ang aming mga palad saka siya nagsimulang maglakad. Dumoble pang lalo ang t***k ng puso ko dahil sa ginawa niya.

Nang malapit na kami sa kotse ay sandali siyang huminto at nilingon ako ng may kunot sa noo at matipid na kurba sa labi.

"Your heart's in chaos, babe. Baka naman himatayin ka na sa bilis ng t***k ng puso mo?" He said softly.

Napasimangot ako. "Kasalanan mo. H-Hina...Hinawakan mo 'yong kamay ko."

Mahina siyang natawa. Mayamaya'y tuluyan niya akong hinapit. Lalo lang bumilis ang t***k ng puso ko nang kunin niya pa ang isa kong kamay saka niya muling pinagsalikop ang mga palad namin ngunit nang akala ko ay iyon na ang pinaka-magpapawindang sa sistema ko, nagkamali ako.

Chad raised our hands and placed it on the back of his neck. Nahila ako palapit sa kanya dahil doon dahilan para mapalapit ng sobra ang mukha namin sa isa't-isa.

Umawang ang bibig ko nang makita ang matipid na ngisi sa mga labi ni Chad. Nakatitig ang mga mata niya sa asul kong mga mata na tila may mga nais sabihin.

"You have no idea with what kind of hell I had to go through for the passed five months that you're far from me..." He mumbled softly before leaning closer until the tip of his nose already touched mine. "Your so-called collaterals didn't give justice to what you have taken from me."

Natatawa akong pinagsalubong ang aking mga kilay. "What do you mean?"

"Mas malaki ang nakuha mo sa'kin." He murmured.

Inalis niya ang pagkakasalikop ng mga daliri namin ngunit pinanatili niya ang mga braso kong nakayakap sa kanyang batok. Ang mga kamay niya ay lumandas sa aking baywang. Hindi ko mapigilang mapalunok nang tuluyan kong nadama ang init ng kanyang palad. Kahit pa may telang namamagitan ay dama ko ang pagsiklab ng init sa aking katawan.

Chad's face went closer. Our lips were almost touching each other but he's not pressing his against mine. He's letting us breathe the same air as if he's making me realize that he's the sweetest air I'd want to live with.

"You took away my sanity...my attention..." He mumbled in a husky manner. Lumandas ang isa niyang kamay sa aking likod at kinabig ako hanggang sa tuluyang lumapat ang katawan ko sa matipuno niyang dibdib. "...and my heart."

Kasabay ng paghigop ko ng hangin ay ang tuluyan niyang pag-angkin sa aking mga labi. His kisses never failed to put my system in chaos. Every movement of his tender lips drives my sanity away. His every kiss are gentle, but his touch are too tempting. I can feel him trying his best to get a hold of himself. I know how bad he wants to mark me but he chose to suffer more and wait for me to achieve my dream than forcing me to settle for a life achieving nothing.

Humigpit ang yakap ko kay Chad habang siya'y unti-unti nang pinanggigigilan ang aking maliit na baywang. Palalim na ng palalim ang aming paghinga at hindi na napansin ang pagkasa ng baril mula sa hindi kalayuan.

"Ah! F-f**k!"

Bumagsak si Chad sa aspaltong daan. Nanlaki ang mga mata ko nang makita ang tama ng baril sa kanyang kanang hita.

Lumuhod ako at halos hindi alam ang gagawin. Namumutla ang kanyang balat at lumalalim ang kanyang paghinga dahil sa sakit. Hindi niya malabanan ang kirot at hindi rin niya mapagaling ang kanyang sarili. Isa lang ang ibig sabihin nito. Silver ang balang tumama sa kanya.

I heard another c*****g of gun. Nang sundan ko ang direksyong pinanggalingan ng tunog ay halos manlamig ang buo kong katawan.

My Dad, with his favorite rifle, is looking at Chadler with so much fury. Humakbang siya palapit sa amin at tinutok na ang baril sa direksyon ni Chad pero mabilis akong tumayo at naglakad palapit sa kanya.

"Dad, enough, please." Pakiusap ko pero hinawi lang niya ako.

"Tumabi ka sa daan, Pristine Grimmerson baka magdilim din ang paningin ko sayo." Galit na galit niyang sabi saka idinikit ang nguso ng rifle niya sa noo ni Chad.

Nanlaki ang mga mata ko nang makitang hindi nanlalaban si Chad. Nakatitig lang siya pabalik kay Dad habang malalalim ang kanyang mga paghinga.

Lumapit ako kay Dad at kinakabahan nang hinawakan ang braso niya. "Dad please let me explain. Hindi naman kasalanan ni Chad. 'Wag mong gawin to." Naiiyak ko nang paliwanag.

Naningkit ang mga mata ni Dad. "And then what? He was f*****g sleep walking and he accidentally bumped into my little girl then kissed her 'coz he thought your lips are f*****g cotton candies?!"

"Dad! Ano ba tama na please! You'll declare war with Galum once you hurt him and for heaven's sake I'm nineteen!" I scoffed.

"That's the point! You are just nineteen! You're still a little girl and this fucker took advantage of you." Lalo niyang diniin ang rifle kay Chad. "What else did you do to my daughter, hmm?! Kilalang-kilala ko ang tatay mo. In fact he had you when Meiko was nineteen. My daughter is nineteen good Lord have mercy on your soul once I knew you've done the same thing."

"Dad ano ba!" Natatakot ko nang suway sa kanya. Bakas ang pagkadisidido niyang iputok ang baril. Kilala ko si Dad. Walang makakapigil sa kanya sa oras na nagalit na siya ng sobra.

Mayamaya'y napangisi si Chad dahilan para matigilan ako. Inangat niya ang kamay niya at hinawakan ang rifle. Akala ko ay iiiwas niya ito ngunit nanlaki ang mga mata ko nang ibaba niya ito patungo sa tapat ng kanyang puso.

"Blowing my head won't stop me from thinking about a future with your daughter...same as shooting my heart will never stop it from screaming her name with its every beat. I know I am the least person you'd believe right now but I promise you. Your daughter won't be touched the way you're thinking until she's already carrying the surname you used to hate..." Chad mumvled without breaking eye contact with my Dad.

Hindi nakakibo si Daddy. Nanatili ang madilim na ekspresyong nakaguhit sa kanyang mukha habang ang mga mata niya ay nanlilisik pa rin kay Chad.

Halos pigilan ko na ang hininga ko habang pinapanood kung papaano silang magbatuhan ng titig na dalawa. Nakakatakot. Parang anumang oras ay kaya nilang pasiklabin ang isang gyera.

Mayamaya'y umayos ng tindig si Dad. Nang ibaba niya ang rifle ay halos mabuwal na ako nang pakawalan ko ang isang marahas na hininga.

Nanatili ang matalim na tingin ni Dad. Inangat niya ang kamay niya at dinuro si Chad. "Tell your Dad we need to talk. At six PM and your family is not in my place I'll shoot your brain, your heart, and your balls. Do you understand young man?"

Chad smiled slightly. "Yes, Sir."

"Good." Dad mumbled before grabbing me on my wrist. Kinaladkad niya ako palayo kay Chadler.

Wala na akog nagawa kung hindi ang lingunin si Chad na patindig pa lang ngayon. Nang makita niyang nakatingin ako ay pinilit niyang ngumiti sa akin at gamit ang isip, isang pangakong hindi ko kailanman inisip na maririnig ang sinabi niya.

"Don't worry about me. I'll face death if I have to if that's what it'll take to win you. I'll win you, Hope no matter what way I have to do. I promise..."