The Billionaire's Fetish

CHAPTER TWO

"I am very sure that you will going to be excited sa on the job training niyo, I am very sorry but the school cannot help you regarding on the company your going to work with, you have two months for the ojt and every weekends your obligated to go to school and report about what you've done the whole week" mahabang paliwanag ng proctor nila Torie "Are we clear?" tanong nito.

"Yes Maam" sabay sabay na wika nila.

May bagong poproblemahin nanaman si Torie. Hindi na nauubos ang mga iniisip niya. Kung hindi naman siya kakayod ay baka mamatay siya sa gutom. Ayaw naman ata niyang mangyari ang ganoon.

"Uyy Torie may napili ka na ba kung saang kompanya ka mag-o-ojt?" tanong ni Kael ang bestfriend niya.

"Sa totoo lang Kael wala pa ea, pero susubukan kong magpatulong kina Eric at Brian baka may alam sila" sambit nito. Ang tinutukoy niyang Eric at Brian ay ang mga katrabaho niya sa bar.

"Ganoon ba? Gusto mo ako na lang tumulong sayo? Papakiusapan ko si Mommy kung may slot pa sila sa kompanyang punapasukan nila" turan naman ni Kael. Nahiya naman siya bigla. Lagi na lang kasing si Kael ang tumutulong sa kanya.

"Naku huwag na Kael kaya ko naman lagi mo na lang kong tinutulungan kapag ako nasanay bahala ka" malokong sambit nito.

"Okay lang naman kung masanay ka basta ba sa akin lang!" mapanuyang sambit nito. Sa totoo lang matagal ng napapansin ni Torie ang ikinikilos ni Kael kapag kasama siya. Hindi naman sa nagiging asumero siya pero hindi gawain ng dalawang magkaibigan ang maging ganoong kasweet.

"Sira ka talaga haha! Ay ayan na pala si Mrs. Terror!" natatawang sambit nito sa papasok na ginang. Ang guro nila sa Literature.

"Good morning everyone!" bati niya sa lahat ng mga estudyante pero ang boses niya ay mas seryoso pa sa may-ari ng unibersidad na pinapasukan nila. Palibhasang matandang dalaga.

"Good morning Ms. Bansil!" the whole class greeted her. After they greeted Ms. Bansil she sat down on her chair and flipped her wavy hair like a teenage girl.

"Enough with your chitchats this is literature time and not chismis time open your book on page three hundred and ninety four!" utos nito na siya namang sinunod ng mga kamag-aral niya. Kapag ganito ito may surprise quiz ang ginang. Mula sa mga librong idinistribute sa kanila.

"The Tragic Story of Romeo and Juliet" bulong nito sa hangin. Binasa niya ng tahimik ang sypnosis ng kwento.

"How ironic, this is not even a love story" asik ni Torie sa loob loob niya.

"Are you done reading it?" tanong ng guro nila " I guess your done, silence means yes" nakataas kilay na sambit nito. Kinuha niya ang mga index card na nasa itaas ng folder niya.

"Apacible!" unang tawag niya. Mabuti na lamang ang una niyang nabunot ay isa sa mga matatalino sa klase "Is Romeo and Juliet a tragedy or romance story?" tanong nito.

Tumayo si Karylle Apacible "Romeo and Juliet is officially classified as a tragedy, but in some respects the play deviates from the tragic genre. Unlike other Shakespearean tragedies such as Macbeth, King Lear, and Julius Caesar, Romeo and Juliet is not concerned with a noble character whose actions have widespread consequence" mahabng sambit nito. Hindi inaasahan ni Torie na ganoin niyang sasagutin ang tanong. Malamang ay deboto itong si Karylle sa mga kwento ni Shakespear.

"Very good! UNO!" malakas na sambit nito at binigyang diin ang salitang uno. Malapit ang guro nila sa matatalino habang ayaw naman niya ang mga slow.

"Monterozo!" tawag pansin niya kay Kiefer. Tumayo naman ito pero halata sa mukha niya ang kaba. Hindi kasi ganoon katalino si Kiefer. Mayaman siya oo, pero slow.

"Why Romeo and Juliet is not the greatest love story?" nakataas na kilay na tanong nito.

Isang minuto, dalawa, tatlo, apat pero walang lumalabas sa bibig ni Kiefer. "Stand still until our time ends" sambit nito. Ibig sabihin ay dalawang oras siyang tatayo.

"Salazar!" tawag niya. Bigla namang kinabahan si Torie. Yes, hindi naman mahina ang comprwhension niya pero minsan talaga nauunahan siya ng kaba.

"Answer the question, why the story was not the greatest love story" seryosong sambit nito.

Tumayo siya at sinagot ang tanong "The reason why it's not considered a love story is because Romeo and Juliet were never in love. They met at a party and got married the next day. That's not love, that's lust. The fact of the matter is that there is no way two people could fall so deeply in love that they would die for each other in three days" habang binabanggit niya ang mga katagang iyon ay tagos ang lahat sa loob niya. Hindi ba tama siya, hindi naman totoo na maiinlove ang isang tao sa unang pagkikita.

"So what can you say about their love story?" dugtong na tanong nito.

"Immature love says: 'I love you because I need you.' Mature love says 'I need you because I love you.' Erich Fromm. Romeo and Juliet is based on immature love, and is not a true love story. Love is a great source of passion throughout the world. Though love is considered a good emotion, it can also be one of the biggest flaws a person can have. When one is in love, they will basically do anything to be with the one they love. They don’t care about the number of rules they break, or how much they change themselves, as long as they can be with the one they truly love. They may take drastic measures from defying their parents and friends to committing suicide. Shakespeare shows the power of love and the affect it has, through one of the most well-known love stories in the world. Shakespeare's play, Romeo and Juliet brings the audience through the brief relationship between Romeo and Juliet; even though it is short it is complex. We are shown love, hate, passion and commitment. In the end, we are shown how true love leass to true sacrifice. Is it possible that love at first sight really exists? That forces such as fate, can make a person find true love and never let go no matter the circumstances? The answers to these questions can be found in Shakespeare's Romeo and Juliet.

The Capulet’s and the Montague’s are enemies with hate that runs deep, but as it would happen Romeo a Montague and Juliet a Capulet are the break in the hate. The moment Romeo lays eyes on Juliet he knows she is the one and asks himself." mahabang wika ni Torie. Namangha naman ang mga kaklase niya.

"Very well said Salazar, you never failed to impress me when it comes in expressing your opinion, UNO!" sambit nito ng madiglang masigla.

Lumapit naman ito sa kanya and the teacher tapped his shoulder "I bet you'll have your latin honor Salazar, you will be great person someday" nakangiting sambit nito.

"Thank you po maam!" masayang sambit ni Torie at naupo.

"Since I was satisfied on Salazar's opinion, Monterozo you may take your seat say thank you to Salazar dor saving you again" mataray na sambit nito.

Tumingin naman si Kiefer kay Torie at kinindatan muna ito bago nagpasalamat. Ang baboy! asik ni Torie sa loob loob niya.

.

.

.

Natapos ang buong araw at kasalukuyang naglalakad si Torie pauwi ng inuupahang bahay. Day off niya ngayon kaya wala siya sa trabaho. Kinukulit nga siya ni Brian at Eric na siya na lang ang maging bokalista ngayon pero tumanggi siya dahil marami siyang gagawing mga bagay bagay.

Nasa daan na siya para magpara ng jeepney pero may nakita siyang lasing na lalaki sa daan at sa tingin niya ay nasa early forties ito. Mukha nman itong mayaman dahil naka black suit pa ito at nakasandal sa mamahaling sasakyan niya ngunit napansin ni Torie na parang lango ito sa alak at dahil likas ang pagiging matulungin niya ay tinulungan niya ito kahit hindi niya kakilala.

"Sir? Okay lang po ba kayo?" tanong ni Torie sa matanda but the old man was unconcious and unresponsive.

"Ahmm" ungol nito.

Torie had an idea on his mind na baka iba ang nangyari sa mtanda. He immediately called a taxi.

Nagpatulong siya sa driver upang ipasok ang matanda sa loob ng taxi pero bago nila ipasok ang matanda ay chinek niya muna kung nakasara ang sasakyan ng matanda. Mabuti na lamang at nakasara ito.

"Saan po tayo sir?" tanong ng mamang driver.

Napaisip si Torie kung dadalhin niya ito sa ospital. Hindi kasi nito alam kung saan niya itutuloy ang lalaki. Bandang huli ay naisip na niya lamang iuwi ito sa apartment na tinutuluyan niya.

"Sige kuya iliko mo diyan sa may kanto tapos ipasok mo sa diyan sa daan papasok" pagbibigay direksyon ni Torie kay Manong Driver.

"Ayan kuya, iliko niyo ho" makalipas lamang ang dalawang minuto ay nakarating na sila sa inuupahang apartment ni Torie.

"Diyan na lang po manong, pwede pong pakitulungan niyo akong ipasok si- si kuya" pagsisinungaling niya. Baka kasi kung anong isipin ni manong driver sa kanila.

Ang inuupahang apartment ni Torie ay nasa ikalawang palapag pa, sa letrang P. Matapos buksan ni Torie ang apartment niya ay ipinasok na nila ang lalaking tinulungan niya.

"Sige ho manong ito ang bayad, sa inyo na po ang sukli" turan niya sabay abot ng dalawang daan at singkwenta kahit ang metrong nakita niya sa taxi ay mahigit isang daan lang.

Nang makaalis si manong driver ay pinilit na ipasok ni Torie ang lalaki sa kwarto niya upang doon asikasuhin. Tinitigan ni Torie ang lalaki. Hindi niya alam kung tama bang tulungan ang lalaking ito kahit hindi niya naman ito kilala. Sabagay tinuruan siya noon ng nanay niya na tulungan ang mga taong nangangailangan ng tulong masama man ito o mabuti.

Binuksan niya ang aircon na isa sa mga bagay na naipundar niya. Nilakasan niya ito ng sa ganoon ay matanggal ang init ng katawan ng lalaki dala ng alak. Kumabas siya upang kumuha ng tubig at towel para pamunas nilagyan niya ng yelo ang palanggana may refrigirator naman siya kaya may yelo siya. Isa din ito sa pinagkakakitaan niya. Nagbebenta siya ng yelo upang kumita ng kaunti kapag nasa bahay siya.

Pagkatapos niyang inihanda ang malamig na tubig sa palanggana ay pumasok na siya sa silid. Tumambad sa kanya ang bukas na polo ng lalaki at bukas na slocks. Pagkabigla ang una niyang naramdaman pero hindi siya nagpatinag kahit parang kamatis na ang mukha niya sa sobrang pula. Pumwesto siya sa gilid ng kama at ipinatong sa itaas ng lamesita ang palanggana. Pinalipit niya ito at hinilamos ang mukha ng lalaki. Tinanggal niya ang long sleeve ng lalaki. Napansin ni Torie na kahit may edad na ito ay hunk pa rin. Hinilamos niya ang buong katawan ng lalaki. Nagdadalwang isip siya kung tatanggalin ba niya ang ang pang-ibaba nito. Napansin naman niyang nakaboxer shorts ito kaya tinaggal na niya at mabilis na hinilamusan at tinakpan ng kumot.

"W-Why Romina, why did you do it again?" sambit ng lalaki habang nakapikit. Napansin naman ni Torie na may tangis na lumandas sa pisngi ng lalaki. Kinumutan na niya ito at lumabas na ng kwarto.

Naupo siya sa kaniyang sofa na maliit na iniregalo sa kanya ng may ari ng bar na pinapasukan niya. Torie sighed after he sitted on his couch. Its a long tiry day for him.

Sa pag-aasikaso niya sa lalaki ay napagod siya. Gusto pa sana niyang kumain pero tunatamad na siyang tumayo. Naisipan niyang umidlip muna. Gigising na lang siya mamayang bandang alas onse upang makapaglaba ng mga maruruming damit niya.

.

.

.

Naalimpungatan si Torie mula sa pgkakaidlip ng mapansin ang oras. Alas diez pasado na kaya naisipan na niyang tumayo.

Sinilip niya sa kwarto ang tinulungan niyang lalaki himbing na himbing pa ito sa pagkakatulog. Ginawa kadi nitong seventeen ang aircon para hindi ito mainitan. Narananasan na niya kasi ang ganoong pakiramdam. Napakainit sa loob loob ng alak para bang napakainkomportable kapag maalinsangan pa.

Pagsara niya ng pinto ay humarap siya sa lababo kung saan naroroon ang kusina. Binuksan niya ang ibabang bahagi ng ref at nakita roon ang ulam na niluto niya pa kahapon.

Ininit na lamang niya iyon kahit pangatlo na at kumain. Matapis kumain ay nagpahinga siya upang labhan ang mga damit niya sa laundry area. May kaunting bahagi kasi ng apartment kung saan pwede kang maglaba at magsampay. Kumpleto naman ang apartment niya may banyo, kwarto, sala, kusina at labahan. Pwede ring magpark sa ibaba dahil may parking area ang landlord nila. Ayun lang walong libo ang upa. Hindi naman ganoon kalaki pero kasya na sa kanya.

....

Ala una na ng matapos siyang maglaba ng mga maruruming damit. Sobrang pagod na pagod siya kaya pagkatapos niyang maghilamos ay kinuha niya ang isa pang unan at ang kumot niya at pumwesto sa sala. Hindi na rin nito napansin ang oras at tuluyan ng nagdilim ang paningin niya.