Pagdating namin sa opisina niya ay iilang ilaw na lang ang nakabukas pero kaninang nasa labas pa lamang kami ay napansin kong maliwanag na maliwanag pa rin ang top floor.
“Ibig sabihin ba nito ay nandito pa rin iyong mga ka-meeting mo? Alas otso pasado na ng gabi, ah,” agaw-pansin ko sa kaniya. Tiningnan niya ako at pabiro pang kinalabit ng hintuturo niya iyong ilong ko.
“Yes. They’re still here, especially our IT engineers. They are trying to figure out how one of our systems was hacked. This is the first time and just like me, they are madly disappointed,” paliwanag niya. Nakaramdam din ako ng lungkot sa problema niya. Totoo rin pala talaga iyang mga hackers na iyan. Akala ko sa palabas lang may mga ganiyan. Kahit sa totoong buhay pala.
“Anong klaseng hacking ba ang ginawa sa kumpanya
