“ZEMIRA, guard your heart,” pangaral ko sa aking sarili habang nakahawak ako sa aking kaliwang dibdib.
Dahil hindi ko na matiis na makita siyang nahihirapan sa pagpapatahan sa aming anak ay mabilis akong lumabas ng kwarto. Iniwan ko silang mag-ama habang pinaiinom ni Ryu ng gamot si Hera. He’s also gently rubbing our daughter’s tummy while he was silently sobbing.
Hindi ko alam kung ano ang dahilan ng mahina niyang mga paghikbi. Dahil ba iyon sa naaawa siya kay Hera o dahil naaawa siya sa kaniyang sarili?
Sa terrace ako nagpalipas ng ilang sandali para makapag-isip-isip, masyado na kasing gumugulo ang lahat para sa akin, tila napakadali kong maapektuhan sa mga oras na ito, sa pakiramdam ko rin ay malapit na akong hindi makapag-isip ng tama.
Nakahalukipkip ako at nakapakit habang lumal
