“WALA tayong dapat pag-usapan, Dela Riva,” matigas kong salaysay pagkatapos ay itinaas ko ang aking noo upang magmatapang.
Hindi ko inalintana ang pangangatal ng aking kalamnan pati na rin ang mga dagundong sa loob ng aking dibdib nang buhatin ko ang aking anak upang makalayo sa kaniya.
Tagaktak ang aking pawis sa noo at nahihirapan akong huminga dahil sa paraan ng kaniyang pagtitig sa aming mag-ina, para bang sinasabi niyang alam niya na ang tinatago kong sikreto.
“Umalis ka na rito. Hindi kita kakausapin,” I added before I pointed out the doorway. Nakita kong naguguluhan na sa amin ang aking anak, mabilis itong nakahalata na mayroon kaming pinagtatalunan ng kaniyang Ninong.
“Mama, sleep,” Hera exclaimed, making me use it as my excuse. Kung sasabihin niyang alam niya nang anak niya
