“Girl, kumusta ka na?” Isang araw nang dalawin niya si Maggy sa bahay ng mga ito.
Pumanaw na kasi ang mga magulang nito kamakailan lang. Nagi-guilty siya dahil hindi man lang sila nakabisita, at naramayan man lang ito ng mga panahong iyon. Nasa ibang lugar kasi sila ng kaniyang pamilya nang mangyari ang insidenteng iyon. Hindi naman sila basta na lang pwedeng umuwi, kaya heto at ngayon lang niya nabisita ang kaibigan.
“Okay naman na ako. Trying to be strong and move on.” Mapait na ngiti ang iginawad sa kaniya ni Maggy.
“Pasensiya na talaga kung hindi ka man lang namin nadamayan ng mga panahong iyon,” puno ng simpatyang saad niya rito.
“Ano ka ba naman Trixie, okay lang iyon. Hindi rin naman natin in-expect na mangyayari iyon sa mga magulang ko eh,” mahinahong sabi nito sa kaniya. “Any
