Stacey Suarez
NAHIHIRAPAN AKO habang mas tumatagal ang video na pinapanuod ko. I put the cell phone under my desk and moved my swivel chair to see the view of the city. Kakarating lang namin nung isang araw dito sa Pilipinas at mabilis na kumalat ang balita. Iba’t ibang kasinungalingan o teorya sa rason kung bakit hindi kami nakasali sa kompetisyon. This time, they finally found the real reason. At hindi lang yun, kumalat na rin ang mga larawan sa internet.
“What do you want me to do, Miss Stacey?” nag-aalala nang tanong ni Megan sa akin.
“What do mean? We are not going to do anything, Meg,” marahan kong sambit sa kanya habang nakatitig sa labas. “Let the accusations burned into ashes and soon, they will forget it.”
Coward respond. Yes, takot ako. Takot akong pag-usapan. Takot akong
