Blind Date

chapter 10

"Oo. Kasi advance akong mag-isip."

He exhaled a mirthless laugh. "Liza wouldn't do that

because I'm a friend of her boyfriend. But I admit that

this is ridiculous, trying to match two people for the sole

reason that they're both broken."

Napatitig si Rachel sa lalaki. Iniisip niya kung ano pa

kaya ang posibleng dahilan kung bakit sila ang ipina-date

ng matchmaker sa isa't isa bukod sa pareho silang may

pinagdaraanan at may galit sa puso.

"Baka naman meron pa tayong ikina-match sa isa't

isa," pagbibigay niya ng idea. "Hindi pa lang natin alam

dahil hindi pa naman natin kilala ang isa't isa."

"Do you really think may ipagkakapareho tayo?"

"Baka doon sa ilang parts sa hinahanap natin sa isang

prospective boyfriend and girlfriend."

Halatang na-curious si Darwin. "You really think so?

I don't think there's one single thing in you that I like."

Nanlaki

ang mga mata ni Rachel sa pagiging brutal

lalaki. At ganoon lang nito kakaswal sabihin iyon?

Parang gusto niyang pompiyangin ito sa pagkaasar niya.

"Nakaka-offend ka, ha?"

ng

"Sinabi mo kanina, 'di ba? Disappointed ka nang

malaman na ako 'yong ka-blind date mo."

Siya ba ang naunang mang-umbag sa ego nito kaya

siya ginaganoon ngayon? Hindi naman niya sasabihin

iyon kung hindi nakita ang reaksiyon ng lalaki nang

makita siya.

"We're obviously not each other's type," patuloy ni

Darwin. "Kahit wala pa tayong alam tungkol sa isa't isa,

She laughed mirthlessly. "You're right. Hindi talaga

kita type. There's not a single thing about you that I like,

too. Pero kung pag-uusapan natin ang mga ayaw

tapos na tayong kumain, hindi pa rin ako tapos magsalita

Partida pa, hindi pa kita lubos na kilala no'n, ha?"

He grinned. Alam niyang naaasar din ito deep inside.

"Tutal, hindi naman natin type ang isa't isa, hindi natin

kailangang magpa-impress sa isa't isa. So, let's just be

honest with each other. Ano'ng mga ayaw mo sa 'kin?"

"Gusto mo talagang marinig?"

"I wouldn't mind. I'd like to hear how a woman

without good taste in men talks ill about me."

"Whoa!" Umakto si Rachel na para bang tinatangay

siya ng malakas na hangin. "May dumaan yatang buhawi.

Wala akong taste dahil lang hindi kita type, gano'n? Puwes,

unahin na natin 'yang angas mo. Ayoko ng lalaking

mayabang."

Parang hindi naman naapektuhan si Darwin sa sinabi

niya. "Lahat ng lalaki, may yabang. That's actually part

of our 'anatomy."

"Puwes, mukhang masyadong malaki ang parte ng

yabang sa katawan mo kung gano'n." Mas malaki pa.

biceps mo!

"Ano pa?"

"Hindi ka approachable. Hindi ka friendly. Suplado

ka. Mukha kang antipatiko. Ang cold mo. At parang wala

kang sense of humor. You must be really boring. Tapos

ang datingan mo, aristokrato. Gusto ko kasi

ng

lalaking

down-to-earth, cheerful, funny, at masarap kausap."

"Masarap akong kausap. Pero depende sa kausap

ko. If my conversational partner has the same level of

thinking as me and if we have the same interests in things,

masasarapan siyang kausap ako at hindi siya mabo-bore

sa akin."

"

"You mean, 'yong kasing-tedious mo? Oo naman,

you two might have a lot of fun getting tedious together.'

Ngumisi lang si Darwin pero pakiramdam niya ay

nagpipigil lang itong ipakita ang pagkaasar.

Dumating ang pre-dinner wine at hors d'oeuvres

kaya saglit na naputol ang pag-aasaran nila. Dahil

Instagrammable ang pagkaka-plate sa appetizer, inilabas

ni Rachel ang cell phone para picture-an iyon at i-upload

later.

Tumirik ang mga mata niya nang matikman ang

white wine. "Delicious." Kaya niyang tiising kausapin

ang antipatikong lalaking ito para lang sa wine na iyon.

Napansin niyang naging busy yata si Darwin sa

pagtikhim sa one-bite meals na isinerve as appetizer. Kung

makatikhim at makasipat ang lalaki sa pagkain ay para

bang pinag-aaralan nito ang lasa at hitsura ng bawat isa sa

platter like a food critic. Na-curious tuloy siya kung ano

ang trabaho ng lalaki.

you

"Do mind if I ask about your job?" tanong niya

pagkatapos kumagat ng isang bite-sized meal. "Curious

lang ako. Writer ka rin ba? Food critic?"

"I'm a chef and a restaurateur. I own three restaurants

around the city-a high-end pizza diner, a steakhouse, and

a fine-dining restaurant."

Bumagsak ang crumbs ng tartlet mula sa bibig ni

Rachel. Inaasahan na niya na rich and successful

lalaking ito pero hindi naman niya akalaing ganoon

kabigatin. That explained the arrogance of this guy. Hindi

pala ito talaga basta-basta.

"So, you're a writer?" tanong ni Darwin habang

sinisipat ang hawak na maliit na crostini.

"Paano mo nalaman?"

Lumipat sa kanya ang tingin nito. "Kakasabi mo lang.

'Writer ka din ba?" So, it could mean you're a writer."

"Yes. I'm a writer. I write for TV."

Hindi na kailangan ni Rachel na sabihin sa isang

lalaking hindi na niya makikita pa bukas na wala siyang

writing gigs sa kasalukuyan dahil sa matinding writing

slump. Na nagbebenta na lang muna siya ng Korean

beauty products online habang hinihintay na bumalik ang

writing mojo. Matapos nitong pasiklaban siya ng pagiging

chef at restaurateur na may tatlong sosyaling restaurant na

pag-aari, sasabihin niya ang pagiging miserable ng writing

career niya sa kasalukuyan? No way.

"Really?" Halata namang hindi naging interesado

si Darwin. In fact, mukhang mas interesado pa ito sa

pagnamnam ng small wraps kaysa sa trabaho niya. "So,

what kind of TV shows do you write for?"

Hinding-hindi sasabihin ni Rachel na nagsusulat

siya ng mga dramang hindi nawawalan ng kidnapan,

patayan, kabitan, nawawalang anak, pinapasabog na

kotse, nagkaka-amnesia, baliw na kontrabida, pinatay na

pero buhay pa pala lingid sa kaalaman ng lahat, at lahat

ka-cliché-han at gamit na gamit nang plot sa mga

madramang teleserye. But despite the formulaic plots,

nagawa pa niyang magkaroon ng writer's block sa lagay

na iyon. For sure, Darwin would make fun of her.

"Sasagutin ko ba 'yan? Kapag sinagot ko 'yan, para

na rin nating sinisimulang mag-get to know each other

Tinanong kita kung ano'ng trabaho mo out of curiosity

pero hindi na ako nagbigay ng follow-up question dahil

hindi ako interesado sa 'yo. Don't make me think that

you're starting to be interested with me."

He snorted. "I just asked a follow-up question dahil,

unlike me, hindi ka full magbigay ng sagot. But I'm not

really interested."

She twitched her lips. Hindi talaga papatalo sa asaran

ang lalaking ito.

Gustong isipin ni Rachel na hindi ito ang totoong

Darwin. Baka binalot lang ng galit ang puso nito dahil

sa dinanas at kasalukuyan pa ring dinadanas nang dahil

sa ex-girlfriend. Sana nga ay ganoon lang.

"Let's not talk about personal stuff," sabi ng lalaki

pagkatapos sumimsim ng wine. "Why don't we continue

our topic a while ago? You know, the reasons why we

dislike each other. This time, ako naman ang magsasalita."

Ngumisi ito.

Napalunok si Rachel. Mukhang tatalupan siya nang

buhay ng malditong lalaking ito.