CHAPTER 96
“Nang mga sandaling iyon sa aking panaginip, ako yung parang naninikip ang dibdib. Gusto kong magising ngunit hindi ko magawa. Hindi ako makagising. Hindi ko mabuksan ang aking mga mata kahit pa alam kong bukas ang aking diwa. Hanggang sa aking panaginip, tumayo raw ako at pumasok ako sa ating lumang bahay. Oo maaring panaginip lang iyon pero parang nandooon ako mismo sa pinangyarihan ng lahat lalo pa’t tulad nga ho ng sinabi ninyo sa akin, katotohanan ang lahat. Naroon nga ako sa pinangyayarihan ng krimen ngunit hindi nila ako kasama. Dahil nakaramdam ako ng pagka-uhaw, doon sa aking panaginip kaya ako pumunta sa kusina at uminom muna ako ng tubig. Pagkatapos kong uminom, saka ako agad bumalik dahil gusto kong masaksihan kung anong nangyari. Paglabas na paglabas ko, nakita ko
