“Wow! Grabe, ang dami naman nito, Addie!” hindi makapaniwalang bulalas ni tita habang ibinababa ng driver ng taxi ang mga dala ko. napabuntong-hininga naman ako.
“Tiyak, hindi ka maniniwala kung sino ang bumili ng lahat ng iyan, tita,” sagot ko naman. Magalang namang nagpaalam at nagpasalamat iyong driver ng taxi bago umalis.
“Ha? Bakit? Sino ba’ng bumili ng mga iyan?” nagtatakang tanong niya. Nakakunot ang noo niya samantala ako naman ay napangiti lang.
Pumasok na kami sa bahay. Eksaktong pananghalian na ngunit kunot ang noo ko dahil wala man lang ang mga anak ko para salubungin ako.
“Nasaan ang mga bata, tita?” natanong ko habang iginagala ang mga mata sa paligid.
“Naku, pabalik na ang mga iyon. Isinama ng Tito Lando mo para mamitas ng manggang piko. Halika na at iakyat muna natin
