NANATILING nakatingin sa kanya si Jerimie. Hinihintay nito ang sagot niya. Nang hindi ito sumagot ay muli siyang nagtanong, "Ano? Kelan?"
Nakita niyang nagbago ang itsura ni Cheska. Bahagya itong umirap at tinaasan siya ng kilay. "Ayokong isali ang mga magulang ko sa kalokohang ito. Sorry..."
"Nakikipaglokohan ba ako?" Nakita ni Cheska ang biglang paglungkot ng mukha ni Jerimie. Bigla ay hindi niya alam kung ano ang sasabihin. Na-offend ba niya ang lalaking ito?
Tumayo siya at dinampot ang dalang bag. "Babayaran ko lang sandali itong mga kinain natin."
"Ako na!" maagap na sabi ni Jerimie sabay tayo na rin at naglakad papalabas ng function room. "Hintayin mo ako rito."
Saglit itong nawala pero agad ding bumalik. "Halika na, ihahatid na kita."
"Hindi mo obligasyong ihatid ako araw-ara
