YILLAR ÖNCESİ
"Aylin..." diye fısıldadı küçük çocuk, gözlerinde biriken yaşları tutmaya çalışıyordu, ama nafile. Akmasın diye ne kadar uğraşsa da, gözlerinden düşen yaşlar birer birer yanaklarını ıslatıyordu. Küçük Aylin'in karşısında ağlamak, ona acı vermek istemiyordu.
Aylin, uykusunun en derin anında, o yumuşacık yatakta usulca doğruldu. Minik elleriyle gözlerini ovuşturdu, ardından karşısında korkuyla titreyen Ekin'e baktı. Yüzünde merak, gözlerinde ise belirsiz bir endişe vardı.
"Ne oldu, Ekin?" diye fısıldadı, sesi sanki geceyi delip geçecekmiş gibi kesikti. Gözleri irileşmişti, gece yarısı olmuştu ve Ekin'in neden onun yanına geldiği, ne kadarını gizlemek istediği hakkında bir sürü soru kafasında dönüp duruyordu.
"Uyuyamıyorum, Aylin..." dedi Ekin, ağlamamak için ne kadar çabala
