Aslan Miroğlu
Öfkeden midir nedir bilmiyorum ama başıma ağrılar girmeye başlamıştı.
Jiyan’a doğrultulmuş silahı görmek hiç olmadığı kadar sinirimi bozmuştu. Ona bir şey yapılması gerekiyorsa ben yapardım! Artık bana aitti, bunun farkında değiller miydi? O halde seve seve hatırlatırım!
Hele bir de Jiyan’ın belki de ölmek istemişimdir demesi iyice gerilmeme neden oldu.
“Ölmek kolay olan değil mi Jiyan?” Dedim apaçık bir öfkeyle. “Çünkü tek kaçış yolun! Ama yok öyle bir dünya Jiyan. Ölmek de haram sana anladın mı? Her şey netleşene kadar ölmeyeceksin! Önce ne boklar yapıldığını öğreneceğim kardeşime sonra da onu yapanı daha beter şekilde öldüreceğim!”
O an ben bağırıp çağırıyordum ama Jiyan sanki beni duymuyor gibiydi. Camdan dışarıya bakıyor ve öylece sessizce bekliyordu. Hiç ona yakış
