CHAPTER 115

1846 Words

REIGHN SELESTINE Masaya ako, masaya ako na sa wakas ay hindi na tumututol ang daddy ko sa amin ni Vin. Alam ko naman na kasalanan ko talaga pero nagpapasalamat ako na dumating ang grandma at grandpa ko. Alam ko na sila ang dahilan kaya naging kalmado na ang daddy ko. Kaya hindi na ito galit sa akin. Ang buong akala ko talaga ay itatakwil na niya ako. Nasaktan ako dahil ayaw ko na gawin niya ‘yun. Kaya mabuti na lang talaga na okay na ang lahat kahit pa medyo nagsusungit siya sa amin. Pero natutuwa rin ako dahil hindi alam ni Vin kung ano ba ang dapat itawag sa daddy ko. Katunayan ay inaasar ko siya habang tulog si daddy. “Mahal, paano mo pala tatawagin ang parents ko? Mommy rin ba at daddy?” nakangisi na tanong ko sa kanya. Dahil kahit ako nagtataka rin. “Mahal, hindi ko rin alam.” na

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD