CHAPTER 182

1452 Words

VIZENCIO Iniwan ko ang asawa ko sa room namin para buksan niya ang regalo sa kanya ni daddy. Kahit ako ay may regalo rin pala siya sa akin. Binigay lang sa akin ni mommy kagabi. Hindi ko inaasahan dahil okay naman kaming dalawa ni daddy. Umupo ako dito sa kama at binuksan ko ito. Isang relo ang binigay niya sa akin. May kasamang isang papel na nakatupi kaya naman binuksan ko para basahin. “To my eldest son, Vin, I’m so sorry, son. Alam ko na marami akong naging desisyon na naging dahilan ng kalungkutan mo. Marami akong mga ginawa na labag sa loob mo. I’m sorry kung palagi kong pinipilit ang mga gusto ko at hindi ko binibigyan ng pansin ang mga gusto mo. Sorry kung sa tingin ko ay mas makakabuti sa ‘yo ang ka-edad mo kaysa sa mas bata sa ‘yo. Sorry kung hindi ko tinanggap si Reighn noo

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD