CHAPTER 170

2000 Words

VIZENCIO “Mahal, bakit kaya umiiyak si baby? Kanina pa siya umiiyak eh,” tanong sa akin ng asawa ko. “Ako na dito, mahal.” nakangiti na sabi ko sa kanya dahil alam ko na pagod na siya. “Okay lang, hindi ko lang kasi alam kung bakit ayaw niyang tumigil.” “Ako na po dito,” malambing na sabi ko sa kanya. “Mahirap pala mag-alaga ng baby, mahal. Pero kayang-kaya ko ito,” sabi niya sa akin kaya napangiti ako. “Kaya umiiyak ang baby natin kasi po, mommy sabi niya palitan na natin siya ng diaper,” nakangiti na sabi ko sa asawa ko. “Ahh, kaya pala. Sorry, baby. Hindi napansin ni mommy na need mo na magpalit,” malambing na sabi niya sa baby namin. Napangiti na lang ako. Alam ko kasi na hindi ito madali para kay Reighn at alam ko rin na sinusubukan niyang gawin ang lahat para sa anak namin. P

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD