ACCIDENTALLY IN-LOVE WITH YOU

ACCIDENTALLY IN-LOVE WITH YOU CHAPTER TWO

CHAPTER TWO

CHRISTINE’S POV

“YOU!” Itinuro ako ng lecturer sa unang klaseng pinasukan ko. “Stannap!”

“Stand up daw, teh,” bulong ng baklang katabi ko.

Napabuntong-hininga na lang ako. “My name is Christine,” I said in front of the class. “Please tech me well.” Palibhasa’y unang araw ng pasukan, lahat ng klase ay puro pagpapakilala lang.

“That’s it?” asked the lecturer.

“I’ve no more to say, sir.” I replied and went back to my seat.

“Nonsense,” I heard the lecturer said angrily.

Hindi ko akalaing ganito kaganda ang bungad sakin ng unang araw ng klase. Pagkarating ko pa lang may pumatid na sakin. Bukod doon ay mukhang hindi maganda ang impression sakin ng mga teachers. Ang karamihan ay hindi kagandahan ang paraan ng pagtingin sakin.

“Hi!” Nilingon ko ang bumati mula sa likuran. “I’m Katy.” Inilahad niya ang kamay sa kin.

“Max,”

“I know, we’re classmates,” nakakatuwa ang ngiti niya. “Let’s have lunch togethere!”

“Sure,” pilit ang ngiti ko.

“Dito tayo,” Itinuro ni Katy ang unang mesa pagkapasok sa canteen. “Ito ang table namin ng mga kaibigan ko,” aniya habang inilapag ang gamit, “Mauna ka nang um-order.”

Tinanguan ko lang siya saka ako dumeretso sa line. Um-order ako ng chicken spaghetti, sandwich at juice. Saka ako humilera sa mga nakapila papalapit sa kahera.

“115 pesos,” anang kahera habang nagpipindot sa makinang kaharap niya. Inilabas ko ang bayad at iniabot yon sa kaniya “Ano yan?”

“Bayad,” kaswal kong sabi.

“Hindi kami tumatanggap ng cash dito. Hindi ka ba dumaan sa orientation?” nagsimula itong magtaray na ikinakunot ng noo ko.

“Miss, eto na,” anang pamilyar na tinig ng lalaki. Mula sa gilid ko ay nakita ko ang kaniyang braso. Si Siopao. “Pakisama na rin tong sa kin,” aniya saka nagbaba ng tingin sa kin at ngumisi. “Ibalik mo na lang sa kin kapag okay na. Doon ang table namin.” Isinenyas niya ang mesang nakahiwalay sa karamihan.

Napabuntong - hininga na lang ulit ako. Mukhang wala na akong choice dahil hindi takot mag taray ang kahera. Nang abutin ko pabalik ang card ay binuhat ko na ang tray at dumeretso sa table na itinuro ni siopao.

“Thanks.” Inilapag ko ang card sa mesa. I’ll pay you later--” Hindi ko na nagawang tapusin ang sasabihin nang hampasin niya pataas ang ilalim ng tray. Lahat ng pagkain ay patalon na tumapon sa kin. Mula sa mukha ko ay dahan-dahang nahulog ang spaghetii noodles sa damit ko.

Mabilis na umugong ang matinding tawanan, hiyawan at bulungan sa paligid ko. Wala akong nagawa kundi ang mapapikit sa pagpipigil ng inis.

DOMINIC’S POV

Sa kabila ng ginawa ko ay parang ako parin ang nainis. Wla pa ring kareareaksyon si Catherine. Hindi man lang nagbago ang reaksyon sa mukha niya mula nang pumasok siya ng canteen. Iisa lang ang reaksyon ng mukha niya, blangko. Blunted affect.

May saltik yata to eh.

“What did you do Dom?” singhal ni Alex.

“Just shut up and let’s go.” Nginisihan ko siya saka ako nangunang tumayo. Aligagang sumunod ang mga kaibigan ko. Nakangisi kong tinapunan ng tingin si Catherine saka ako naglakad papalayo.

“Teka, si Alex,” pigil sakin ni Ivan.

Inis kong nilingon si Alex na noon ay hindi ko akalaing lalapit kay Catherine. “Tch! Superhaero talaga yang kaibigan mo,” angil ko kay Ivan.

“Loko ka, napahiya si Catherine!” tatawa-tawang aniya.

Nakangiwi akong nagkibit-balikat. “She messed with the wrong guy, dre. That’s her karma.” Saka ako ngumisi. Naiinis lang ulit ako dahil nandoon si Alex. “Let’s go, Alexander!”

Tiningnan kong muli si Catherine. Napasinghal ako ng pagtawa pero ang inis ay nandoon sa mukha at isio ko. Hindi ko magawang alisin agad ang masamang tingin sa kaniya.

Ang lakas ng loob mong manapak njg gwap, ah? Yan ang bagay sa yo, Tch.