Chapter 12

2030 Words
ONE YEAR LATER........ Tinuon ko ang buong attention ko sa trabaho ko, I am taking the project out of this country or far from manila for almost one year and now, I'm going back to Philippines. Since katatapos lang ng project ko sa Italy. While Yuri is staying in New York for our new building branch of our Firm. He asked me to return here in Philippines to help Fimescar. Matatagalan si Yuri bago siya makabalik ng Pinas kaya I know scar needs me. "Welcome back my lovely daughter" Malawak ang ngiti ni Mommy sakin bago niya ako niyakap ng sobrang higpit.  Ramdam na ramdam ko ang pagkamiss sakin ni Mommy dahil sa higpit ba naman ng yakap niya sakin. Hindi ko din naman masisi si Mommy sa pagka't nag tagal ako sa Italy ng halos apat na buwan and no one knows except to my Mother ang pag-uwi ko ng Pinas.  "Are you staying here for good?" mom asked ng matapos niya ako ipaghain. Dito kase ako sa mansion dumiretsyo to accompany mom too.  "Of course,"I smiley replied to her.  I can see happiness in her eyes and that's enough for me, knowing that I can make my mother happy. Hindi kami masyado nagtagal ni mom sa pag-kwentuhan dahil may pasok pa ako ng maaga. Also, I want scar to surprise her para makabawi naman ako doon sa kaibigan kong yon. Nagtatampo na kase, siya sakin na paulit-ulit niya sinasabi sakin everytime nag Video call kami. KINABUKASAN maaga ako nag-asikaso ng sarili ko. Lumabas ako ng room ko na ayos na. Naabutan ko si Mommy sa dining nagkakape habang may folder sa isang kamay niya. Business proposal siguro. "Good morning mom"I greet her joyfully then i kiss her right cheek before I sat down. "You're too early hija, papasok kana ba agad?"mom question before she dropped the papers that was reading before I came. "Yep, I want to surprise scar"I sip my coffee. "Oh,I see. "Tangging naging sagot ni mom. "Gotta go mom, let's have date later."humalik muli ako sa pisngi niya. "Alright,I see you later my daughter"I just gave her bit smile before I went out. Nasa garahe palang ako may nakaparada ng Mustard Ferrari Roma. It was Virian,standing beside his car. He give me a bright smile while I'm walking to his location. "What are you doing here at this early?" Umasim ang mukha ni Virian dahil sa bungad kong tanung. "Well, Tita told me last night that your back that's why I'm picking you" nakangiwing sagot niya sakin bago niya ako pinagbuksan ng pintuan. "You don't have to do th.." Virian stop me by placing his pointed fingers in my lips. "Shhhss,just get in"He gently said and guide me to get inside. I helplessly get inside umikot naman siya para sumakay. "Sa office ba tayo muna or do you want to eat breakfast?" While his driving  "Sa office. Kailangan ko mauna kay scar" tipid na sagot ko sa kanya habang nasa phone ko ang mga mata. Virian and I are friends now. We usually hang-out after ng Zambales namin. Madalas din niya ako sinusundo from house or pag-out of the country project ako. Dapat isa siya sa mga isu-surprise ko kaso si mommy kase madaldal. "Kamusta pala si aiko?" Pinagbuksan niya ako ng pinto nasa parking area na kami ng Firm. "Doing fine?"pa question kong sagot. "Your not sure,"naglalakad na kami papasok ng company. "It's been almost 6 Months the last time we talked. I told you before." I explained. "Okey,by the way are you staying here for good?" Nahinto ako sa pagtipa. He is the second person asking me the same question. Ngumiti ako sa kanya, "I hope so."kibit-balikat kong sagot sa kanya. "Welcome back Ma'am Dariels" My assistant greet me. Naagaw ni Suzy my assistant ang attention ng iba kaya nag si gaya na din ang iba sa pag-bati sakin. 'Aghim' Virian cleared his throat. Everyone greet him too, "Inggitero" I mumbled but Virian still heard me. "Hoy! Hindi kaya"sounds defensive. "Whatever!"pinaikot ko ang mata ko. "Wag mo kalimutan you will treat me lunch later"paalala niya. "Oo na,unli ka boy" medyo pika kong sagot.  Tumawa lang siya, he bid his goodbye before he went out in this elevator. May dadaanan kase siya sa 48th floor kaya nauna siya lumabas sakin. Samantalang naman ako sa 50th floor where my bestfriend floor is.  *Ting Hudyat ng destination ko. Inayos ko muna ang aking sarili bago humakbang palabas ng Elevator. I saw scar from the glass window ng kanyang office err, his boyfriend office. She was acting CEO now while Yuri in New York. I stepped closer to the door, I sighed before I knocked three times.  Dinungaw ko siya sa glass window to see her reaction pero nakayoko pa din siya. "Come in" She said formally and without looking the doors. So, I opened it to myself, slowly stepping inside of the office.  "You seems busy, Should I leave?" Then I shows my bright smile. Mabilis nag-angat ng tingin si Fimescar sakin. She seems surprised and glad. Tinawid niya ang pagitan namin at dinamba ako ng yakap. "Gladly you f*****g back pecpec!"She giggles. I rolled my eyes. Here we go again, her annoying callsign.  "Don't f*****g ruin my moods Mrs. Gareen" I bitterly joke her. Namula ang pisngi ni Fimescar halata sa kanya na ang pagkakilig. Hinampas nito ang braso ko ng pabiro. "Gaga, hindi pa kaya" she's said between her laughs.  "Dami arti, ganern din naman ang punta nun. So, how are you Mrs. CEO?"Muling biro ko bago umupo. Fimescar pouted. "Don't ask me, hindi nakakatuwa. Buti nalang talaga bumalik kana. Jusme, dahil kung hindi baka sumabog ang brain ko" she exhausted said sumandal sa swivel chair niya.  "Buti sana kung may brain ka peklat, ang problema wala kaya walang sasabog sayo kaya don't worry" Then i wide smile. Ang bilis ng kamay ni Scar na ibato niya agad sakin ang ballpen niya. Pero na iwasan ko ito at tiwanan ko siya. "Minsan talaga napapa-isip ako kung bakit kaibigan kita?"nakataas ang kilay na ani niya. "Well, That's my question too."nakangiwing sagot sa kanya then we both end up laughing. Fimescar gave her titled to me, I mean as the head of Interior Designer since she's going to be Acting CEO. Naging busy ang buong linggo namin ni Fimescar dahil sa daming trabaho at projects na pending.  "Coffee"nagulat ako na may nag lapag ng coffee sa table ko, sa pag angat ko nakangiting si Engineer Gaylon which Virian.  "Akala ko nasa cavite ka?"hindi matagong gulat ko. Sinimsim ko ang coffee dala niya for me. Thanks to him because i badly need the coffee but my secretary already leave. "Something came up, you know my project near here that's why I rushed back here."He quickly explained.  "Ot?"he asked again. Ngumiti ako sa kanya bago ko ni-shutdown ang computer ko. Inubos ko din muna ang coffee ko. "No,I owed you a lunch last week but since it already the evening might as well treat you a dinner instead of lunch right?" I said to him while fixing myself.  Nilagay ko sa shoulder bag ko na Prada ang mga needed things ko para kahit nasa bahay ako I can still manage to do my works then. May utang akong lunch kay virian last week but since something came up I didn't make it to had it a lunch with him and ayoko din naman magkautang sa isang to, "Great,let's go" nakalahad ang braso niya upang pagsukbitan ng kamay ko. Kinuha din naman niya sakin ang bag ko. Since naging close kami ni Virian lagi niya ako ginaganito especially pag same ka site ng work. Kaya they think na boyfriend ko si Virian but the truth is, walang kami only friendship lang talaga ang meron kaming dalawa.   "No need, nasa company tayo. Ayoko maging laman ng tsismis na naman" tanggi ko sa kanya. Pero dahil mapilit si Virian siya na nag lagay ng kamay ko sa braso niya. "Don't you dare."banta niya ng sinubukan ko alisin.  "Ano kaba nasa company tayo."suway ko. "So what? "naka-arkong kilay na tugon niya at nagsimula na naglakad kaya wala ako na dala.  'Si Ms.Dariels naba at si Eng. Gaylon?' 'Paano na si Eng. Hayato?' 'Ang swerte naman ni Ms. Dariels pinag-aagawan ng Engineer' They're murmuring which irritated the hell of me. Ang laki ng ngisi ni Virian. Lihim ko ito kinurot sa matigas niyang braso. "Ouch" daing niya.  "Bakit?"  "Bakit your ass, Gaylon." maldita kong tugon but he replied me by his chuckles. "You know what, bakit kaya hindi natin totohanin ang tsismis" Ani niya bago ako pag-buksan ng pintuan sa kotse ko. Convey kami.  "Eh kung gusto mo mabangasan ni Aiko why not diba saka I don't have interest sa mga Engineer."I placing my things on the shotgun seat. "Oh, my bad I forgot Architect pala ang gusto mo"nakangising sagot niya sakin.  Gusto ko tumawa sa pang-aasar niya pero hindi ko magawa. "Ts, Follow me." Then I start the engine.  "Yeah, see you"paalam niya bago pumunta sa car niya. I gave a signal to him before I drive the car is. I choose to treat Virian near to my subdivision. Meron kasing bagong open na restaurant na hindi naman na lalayo sa subdivision namin. Well,20 minutes far lang din naman ang layo sa condo ni Virian kaya magandang kainin ito. Mas madali kami makakauwi. "Good evening ma'am and Sir. Table for?"the receptionist approach us. "Good for two please."Virian answered right away. "Okey, this way ma'am and sir" she leads the way. Nakasukbit pa din ang kamay ko sa braso ni Virian. While my free hand busy texting with my secretary. "Hey!" Nanlaking matang tinignan ko si Virian ng hablutin niya ang phone ko. Seryoso ako tinignan ni Virian. "I want your full attention so be seated"he seems so serious and annoyed too. I sighed as defeated. "Fine" I sat down. Bumalik naman ang magaan na aura ni Virian. We waiting for our order. "When ka kaya mag bo-boyfriend?" Virian suddenly open topic makes me choked. But I remained myself calm. "Bakit mo naman na tanung yan?" I chose to answer him another question. "I'm just curious,you know we're not going younger so that by now we're busy settling."kibit-balikat na sagot niya. I sighed because I don't know what I should answer to him. "Bata pa naman ako. I'm just 23 years old"tanging na sagot ko na lamang.  Seryoso ako pinakatitigan ni Virian. "Still him?" I froze by his questions. Even he doesn't mention his name i get it already who's him his referring of. My throat dry, so I weakly touch the glass water and drink it. I divert my gaze turns to glass window of this restaurant. I'm not ready to talk about him, my feelings for him. Hindi ko masasabing wala na,na hindi na siya. Nakamove-on na ako. Na okey na ako i don't want to lie for myself. But honestly my heart beating unconditionally and screaming 'I still Love him'. But his happy with someone,not just for someone but for my best friend. I heavily sighed for the second before I feel a warn hand touch mine. I glance the person is. "Stop that love that makes you suffer" he warmly told. I'm left speechless,darn. Dumating na ang order namin ni Virian. We ate quiet no one dares to break the silence until Virian did. "Have you heard that scar attend a Blind date party?" Na ibaba ko ang menu. "She what?" Maybe i misheard. "She attend the blind date party, you know Larckstone Families?"I nodded. "That was yesterday and today her wedding party" my jaw dropped totally. "You gotta be joking me" iling-iling ko sagot. Paano mangyayari yon e boyfriend ni Scar si Yuri at kung talagang totoong kinasal ngayon si Scar bakit hindi niya ako sinabihan at Paano na si Yuri? Don't tell me ito yong dahilan bakit siya absent mula kahapon.  Fimescar what the hell have you done?
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD