Napapabuntong-hininga ako habang nakatingin sa salamin. Namamaga ang mata ko, ano nalang magiging reaction nila pag lumabas ako ng room na namamaga ang mata ko.
Tamad na hinubad kong sout na roba,upang soutin ang hinandang one piece swimsuit. Kulay asul ito na maraming tali sa likod. Pinatungan ko lang ito ng maong na high waist white short. Saka ko sinout ang citru kong blazer kulay puti din. Meron din akong nakahandang shade pang-tabing sa maga kong mata dulot na pag iyak ko halos mag-damag.
Nang sa tingin ko ayos na ako. Napag-desisyonan kong lumabas ng aking silid.
Nasa hagdan palang ako rinig na rinig ko na ang tawa ni Fimescar pero mas nangingi-babaw ang boses ni Aiko. Mukhang ganado sa kanyang kenekwento.
"..sabi ko sa inyo hindi ako makapaniwala na kaya ni Pechie dakmain ang balls ko" nanlaki ang mata ko.
Anong pinagsasabi ng gunggong na ito. Halos umuusok ang aking ilong at tenga na papalapit sa dining hall.
Pakiramdam ko mapapatay ko si Aiko. Kuyom ang aking kamao narating ko ang dining. Nag tagpo ang mata namin ni Aiko naniningkit ang mata ko nakatitig sa kanya.
"Good morning"malamig na bati ko sa kanila ngunit ang mata ko nanatiling kay aiko.
I've been torturing this son of b***h in my mind.
"Pri...sesa"his shuttering.
Malamig ko siya pinakatitigan habang lumakad papalapit sa pwesto niya. Parang natatae ang mukha ni Aiko ngayon lalo ng tuluyan makalapit ako.
"Good morning prinsipe ko, ano ang pinag uusapan niyo at this early?"casual na tanong ko.
Pilit tinatago ang inis ko.
"Ah-eh,wala lang yon. About yon sa company plan..ning" kada-utal niyang sagot.
"Hala hindi iyon ang pinag-uusapan namin pec, sabi niya dinakma mo daw ba.." hindi na tuloy ang sinasabi ni Peklat ng tinikpan ni Yuri ang bibig niya. Tumikhim muna si Yuri pilit pinapa-seryoso ang mukha niya.
"Aiko and I talk about Firm ."kampi pa niya sa ka-sinungalingan ni kupal.
Pilit ako ngumiti.
"Oh, I see" I said like i believing their shits matching nodded.
Aiko and Yuri look relief.
"But that's not what I hear.."
"Hello?huh?wala signal dito, excuse me guys. Client kase ito" hindi pa ako tapos magsalita ng pinutol ni Aiko ang sinasabi ko.
Kumaripas ng takbo palabas ng dining hall.
That son of b***h,
Did he think naniniwala ako sa alibay niya? Tukmol talaga.
Hindi sumabay ng almusal samin si Virian. Nauna na daw ito sa site. Hanggang lunch naman kami nag-lagi sa Resort na i-rerenovate. Medyo malaki ang renovation na gagawin kase entire resort ang pinapa-renovate. Aabutin siguro ng isa o dalawang buwan ang renovation kung wala magiging aberya.
Humiwalay samin si Virian ganun din si Aiko kase busy siya sa kausap niya sa phone. Busy nga ba o iniiwasan ako ng tukmol na yon.
"Nakikinig kaba?"
"Huh?"wala sa sariling sagot ko.
Busangot ako pinaningkitan ng mata ni Peklat samantalang nakakuno't noo ni Yuri na nakatingin din sakin habang mgka-akbay sa girlfriend niya.
"Kanina kapa namin kinakausap, tinatanung ka namin kung okey lang sayo na ikaw ang humandle ng renovation dito sa Zambales since Fimescar has unfinished business in manila" salubong pa din kilay ni Yuri.
Huh?bakit ako ayoko dito..
I want to complaints but my mind said 'yes'. I thinks this is the better way para naman din makalimut na ako ng tuluyan sa kanya at makapahinga naman ang puso ko sa sakit.
"Oo naman okey lang naman sakin. Actually yon nga sana ang ipapaalam ko sayo na ako nalang ang hahawak ng renovations dito"malawak ang naging ngiti ni Fimescar.
"Buti naman pumayag ka. Don't worry when Yuri and I finished our first projectss susund ag.."
"Nooo! I mean,wag na kaya ko naman dito"I almost panick when scar saying na susunod sila agad and I know she mean it. I don't want to with them please.
"Ayaw mo ba ako makasama?hindi mo ako mamimiss?" Then she pouted.
I helplessly sighed,bakit ba kase ganun ang naging sagot ko kaasar naman e.
"Porke't si Aiko ang makakasama mong Engineer dito nak.."dagdag niya.
"What?" I cut her off.
"Ano sinasabi mo?"dagdag ko pa.
"Hindi mo ba alam?"tanung niya pa.
"I assigned Aiko and You for this project"Si Yuri na ang sumagot sa tanung ko.
Bagsak ang balikat ko nakatingin sa kanilang dalawa. Why naman siya? Pucha! Sisirain lang ng gagong yon ang buhay ko.
' Taenaaaaaa! Ayookkooo' my mind scream crazily. Malaki ang bahagi sa isip ko ang tumanggi sa gusto nila pero I guess I had no choice to accept this, atleast mababaliw lang ako pano ko papatayin si Aiko kesa naman torturin ang puso ko.
"Hanggang kailan ka tatanaw sa kanya?"mabilis ko nilingon ang likod ko pero mali,mali ang paglingon ko dahil na salubong ko ang malapit na mukha ni Virian, para ako nalula sa sobrang lapit ng mukha namin. Amoy na amoy ko ang hininga niya at ang pabango niyang 'Jhonson'.
"Hoy!"hinawi kami ni Aiko.
"Ano ba!"sighal ko sa kanya.
"Ikaw"dinuro niya si Virian.
"Bakit mo hinahalikan si Pechie"nanlaki ang mata ko sa tinuran ni Aiko kahit si Virian nanlaki ang mata niya.
"Teka! Anon.."
"Anong nanyayari dito?"hindi na tuloy ang sasabihin ko ng maghawak-kamay lumapit si Yuri at Scar samin.
"Aiko,bakit naman para kang babae sumisigaw dyan. Abo't kabilang isla boses mo"salubong kilay na tanung ni Peklat sa kanya.
"Eto kaseng gago na ito hinalikan si Prinsesa ko!"parang bata sumbong niya.
"ANOO?"Halos sabay na reaction namin apat.
"Baliw kaba? Hindi niya ako hinalikan" I'm defending myself.
"Totoo, hindi ko siya hinalikan pero pwede ko naman totohanin sa mismong harapan mo" nakangising singit ni Virian.
Pucha! Sige,galitin mo si Aiko! Nahampas ko ang aking noo sa sobrang stress ko sa dalawang ito. Hindi nga ako nag kamali ng tumama ang kamao ni Aiko sa pisnge ni Virian. Bumagsak si Virian sa sahig.
"Omynudeness Aikooo Virian!"reaction ni Fimescar. Agad naman tinulungan ni Yuri si Virian.
"Aiko that's enough!"madiin na suway ni Yuri kay Aiko habang matalim ang tingin niya sakin at dismayado naman din ako pinakatitigan ni Peklat.
Bakit parang kasalanan ko? Wag nalang sabihin naniniwala sila na hinalikan ako ni Virian? Magkalapit lang ang mukha namin pero walang nanyaring halikan pero meron sana kung hindi sila umapila ts.
"You f*****g bastard! Don't f*****g kiss her again or I f*****g reap your tongue!"nanggigil na banta niya kulang nalang maglabasan ang ugat niya. Mabagsik ang kanyang mata lumapat sakin.
"You disappoint me"kalmado nguni't my diin.
Kumabog ng sobrang lakas ang puso ko sa sakit. Kitang-kita ko ang pagka-dismaya niya sakin bago siya nagpamulsang tumalikod at magsimulang lumakad papalayo sakin. This is the first time na makita ko ang galit at lungkot sa mata niya.
WALA sa sariling bumalik ako sa rest house at dumiretsyo sa kwarto namin dalawa. Tahimik na silid ang bumungad sakin. Inaasahan ko na makikita ko siyang nagmumukmok sa kama or nag-iimpake ng gamit niya to show his tantrums but there's no Aiko here. Asan kaya ang gagong iyon?
Nakatulog na lang ako lahat pero wala pa din Aiko, I tried to contact him but un-attended. It's bothering me, ito kase ang unang beses na naka-off ang phone niya. Gabi pa naman din,baka napano ang baliw na iyon. Kaya lumabas ako, na daanan ko si virian na busy kakalikot sa phone niya. Gusto ko sana lagpasan nalang siya kaso, baka kase nakita niya si Aiko kaya lumapit ako sa pwesto niya.
"Nakita mo ba si aiko?"bungaran tanung ko sa kanya. Binaba niya ang phone at lumapat ang tingin niya sakin.
"Nope," tipid na sagot niya kaya mabilis ako lumabas ng resthouse.
"Na saan kana ba!"naiinis na ani ko, habang naglalakad sa dalampasigan buti nalang dala ko ang phone ko kundi wala akong ginagamit pang-flashlight. Halos malibot ko na ang buong isla na kina-titilian namin pero wala pa din kahit anong bakas na Aiko pa din ako sa paligid.
Bagsak ang akin balikat at lutang ang aking isip na bumalik sa Rest House kaso,nasa entrance palang ng makarinig ako ng malakas na tawanan at mga familiar na boses na nagkwe-kwentuhan. Sinundan ko ang tinig hanggang dalin ako nito sa likod ng rest-house at doon, doon ko na tagpuan ang taong kanina ko pang hinahanap. Iyong taong halos halug-hugin ko na ang buong isla kakahanap sa kanya, kulang nalang ipabaliktad ko ang buong isla mahanap lang siya pero matatagpuan ko lang siya nakaupo masayang nakikipag-kwentuhan kila Fimescar, Yuri at sa mga ilan babae pa na kasama nila. Mukhang nagkakasayahan sila, dahil nag iihaw si Virian habang may mga hawak na beer ang iba. Ano ito may barbeque party sila at hindi ako invited ganun ba yon?
Napupuyos sa inis ang puso ko ng dahil sa tukmol na Aiko na ito. May pa drama-drama pa siyang ganun kanina sarap tirisin ang adams apple, saka saksakin ang kanyang esophagus ng barbeque stick. Grrrrrr!
"Mukhang nagkakasayahan tayo ah?" walang halong sarkastik pero inis oo.
Na tigil ang masayang tawanan nila, they look me like I was party crasher. Well, I am. I am going to crash and smash the face of the man was happily laughing earlier.
"Prinse..."
"I was looking to you pero nandito ka lang pala" walang buhay ko siya tinignan.
Hindi nakatakas sakin ang pag-lunok niya ng mabagal.
"We also looking to you,too" sumingit sa usapan si Yuri.
Oh, talaga ba?
"I was looking to him. " I pointed Aiko.
"Then now, you're telling me na hinahanap niyo ako? Is this a joke?" Naka-angat ang kilay ko.
"Princess, is true na hinanap ka namin. Till we decided to wait you here baka kase nagpapahangin ka lang kung saan" sumabat naman si Aiko.
Napapikit ako ng mariin at napapahilot sa bridge nose ko sa inis, sa pagmulat ko hinanap ko si Virian kung saan ko siya nakita kanina. Nagtagpo ang mata namin dahil pero mabilis niya ito iniwas sakin. That jerk head.
"Chill pecpec! Common, Let's join and enjoy the party" naka-akbay si fimescar sakin habang ang free hand may hawak na Beer can tinanggap ko nalang ito.
"May choice pa ba ako" Matabang na sagot ko sa kanila. Aiko looks relief pero inirapan ko lang siya before I sat down on his side.
Binuksan ko ang can beer na binigay ni Fimescar sakin. Direstyohan ko ito tinungga, actually kanina pa talaga ako nauuhaw at nagugutom kaya lang beer ang binigay sakin edi ito nalang.
"Ohhhh! Easy, wag mong gawin tubig yan" natatawang suway sakin ni Yuri.
"Pake mo" pag-mamaldita ko sa kanya, pagod ako wag siya ano dyan kase kahit mahal ko siya mayayamot ako sa kanya.
"Here, kumain ka muna" binaba ni Virian ang mga barbeque na iniihaw niya.
"Kung ipakain ko sayo yan kasama stick, gusto mo?" naka-angat na kilay saad ko. Kamo't batok umupo sa gilid ko si Virian samantalang si Fimescar at Aiko pigil hagikgik.
"Init ng ulo mo ah" salubong ang kilay na sabi ni Yuri.
"Oo nga pec...pechie" sang-ayon ni scar saka humagikgik. Alam niya ang dahilan ng pagka-asar ko.
Malamang napagka-isahan na naman ako ni Aiko at Scar. Hindi ko sila sinagot basta ako kumuha ng BBQ kinagat ito. Muli sila nag umpisa ng kwentuhan, wala ako naiintindihan sa mga pinag-uusapan nila o kung may naiintindihan man ako ayoko lang makisali. Baka kase masira ko lang ganitong badtrip. Nakakarami na ako ng beer since puro inum lang ang ginagawa ko.
"Hey, Can we borrow that?" paalam ko kay Virian sa gitara niya. Mabilis siya tumango kahit halata sa kanya na hindi siya makapaniwala.
"what kind of look is that Virian?" natatawa puna ni Scar ng mapansin niya nag reaction ni Virian.
"She's good and many things don't be shocks" feeling ko lihim namula ang pisngi ko.
Yuri compliminting me, gosh! my heart flattered.
"pakitaan mo nga prinsesa ko" encourages ni Aiko.
Hindi ko sila pinansin basta ko nalang sinimulan ang pag strum ng guitar. Tangin sa string lang at kamay ako nakatingin.
I don't think that passenger seat
Has ever looked this good to me
He tells me about his night
And I count the colors in his eyes
Napapikit ako na siya pag umpisa ko sa unang stanza.
He'll never fall in love
He swears, as he runs his fingers through his hair
I'm laughing 'cause I hope he's wrong
I remember the day you ask me na pwede kita tulungan maging kayo ng bestfriend ko the familiar pain still hurting me till now.
And I don't think it ever crossed his mind
He tells a joke, I fake a smile
But I know all his favorite songs
Napapangiti ako ng mapait. Many memories flashed on my minds. How I and Yuri meets, mostly the many moments broke my heart, thorn my heart into pieces.
And I could tell you
His favorite color's green
He loves to argue
Born on the Seventeenth
His sister's beautiful
He has his father's eyes
Ramdam ko na halos na sakin ang tingin ng karamihan tao, lalo na ang mga kasama ko. Sa pag-angat ko ng tingin, ang malumanay na tingin ni Yuri ang sumalubong sakin.Buong emosyon ko binitawan ang sumunod na stanza, na hindi inaalis ang tingin sa kanya. I know, it looks like I was telling this to him.
And if you ask me if I love him..
I'd lie
I wouldn't get tired deny all over and over again if anyone ask me if I love him. I'd rather lie to anyone to keep in touch on him kahit pa ang sakit sakit na.
He looks around the room
Innocently overlooks the truth
Shouldn't a light go on?
Doesn't he know that I've had him memorized for so long?
Napapansin mo din kaya ako ng higit pa sa kaibigan? Ni minsan ba Yuri?
He sees everything in black and white
Never let nobody see him cry
I don't let nobody see me wishing he was mine
I wish your mine Yuri even just for seconds!
(Chorus- repeated)
He stands there, then walks away
My God, if I could only say
I'm holding every breath for you
Pumikit ako, to hold my tears my emotions.
He'd never tell you, but he can play guitar
I think he can see through everything but my heart
First thought when I wake up is
My God, he's beautiful
So I put on my make-up and pray for a miracle
I put down the guitar. I heard a loud claps more on came from Yuri guest in this BBQ party. They look me with amusement but Virian and Aiko looks me with pity, I know why is. I know very well kung para saan ang tingin na ganyan nila and I hate it, I hate the way they're look me.
Hindi ko na tinapos ang party, umalis na agad ako doon. Nandito ako mag-isa nagpapahangin sa may dalampasigan. Gusto ko lumangoy, tumayo ako hindi nagdalawang isip hubarin ang high waist white short ko, tanging one-piece bikini ko nalang ang sout ko. Sakto sa paghubad ko ang siya naman pag hampas ng hangin.
Ang lamig..Para ang buhay pag-ibig ko.
It's been years since the last I feel the same feeling whenever I'm in water, I feel so much comfortable. Para akong nasa comfort zone ko everytime na lumalangoy ako. Pero hindi din mawala ang bigat sa dibdib ko dahil sa labis na panghihinayang, kase unting langoy nalang nasa rurok na ako ng aking goals, to be succesful but everything has been gone the moment I left the Japan for my bestfriend but if ever na mangyayari pa din yon. I would do the same way kahit pa alam ko na mabubuhay ako sa panghihinayang dahil wala pa din mas hahalaga sakin kundi ang kaibigan ko. I know Fimescar would do the same way for me.
Umahon nako, sa pag-ahon ko nakapamulsang Yuri ang nakatayo sa dalampisigan nasa pocket niya ang isang kamay niya habang ang isa kamay may yosi hawak. Nakatingin siya sakin. Dahan-dahan ako lumapit sa kanya habang pinipiga ang hanggang bewang kong buhok.
"Yosi?" alok niya sakin. Hindi ko naman ito tinanggihan we shared in the one stick of cigarette.
"Are you okey?" I stop from blewing the smoke.
Why he always asking me in the same question? Humithit ako muna nag iisip ng isasagot bago ibinuga sa kawalan ang usok.
"Bakit mo na itanung?" balik tanung ko sa kanya.
"Because after so many years, ngayon lang ulit kita nakita lumangoy?" natigilan ako sa sinabi niya.
Humarap ako sa dagat.
"Is there's bothering you? You know I'm your bestfriend too, you can share your problem with me too. My ears all yours" I can senses the sincerity to him.
pero, god! His my bestfriend? You know how it breaks my heart knowing he consider himself as my bestfriend only? kahit ba unting katiting Yuri hindi mo ako matignan ng higit pa doon, yong hindi kaibigan kahit minsan ba nakita mo ba akong higit pa doon.
Nagpakawala ako ng pekeng tawa.
"Wag ka mag alala I'm fine okey, if i had a problem don't worry sasabihan ko agad kayong dalawa. So, mauna na ako" maagap na paalam ko hanggang na kakaya ko pang pigilan ang pag bagsak ng luha ko.
Pinapangako, mula ngayon kakalimutan ko na ang nararamdaman ko para sayo Yuri. I'm tired loving you.