My undying love for Mr. Billionaire

Chapter 22

We stared us like there's no tomorrow. Until we distracted by the door bells. Nauna akong bumitaw sa titigan namin ni Yuri.

"Ako na." Sambit niya bago tumayo.

Tinignan ko lang siya lumakad papunta sa pintuan. Hindi kase kita dito mula sa sala ang pintuan dahil may nakaharang pa na malaking aparador.

Nag-antay pa ako ng ilan minuto nguni't hindi pa din ito bumabalik kaya nag pasya na akong tumayo, sundan ito.

Gulat ang rumihistro sakin ng maabutan ko sinusuntok ni Yuri ang pader kaya mdali akong lumapit sa kanya.

" Yuri, anong nanyayari, tama na yong kamay mo nag dudugo na" nag-aalalang awat ko sa kanya.

"Asan ang asawa ko" gulat ko tinignan ang pinanggalingan ng boses.

Ang asawa ni Scar.

"Hindi pa siya nakakauwi? Yuri subukan mo tawagan yong guard sa unit niya dalian mo" natatarantang bumalik ako sa loob dinampot ang phone ko. I dial condo's number. It took minutes before the receptionist answer it

(Good evening, this is ******* condo. What I can do for you?) Sagot ng receptionist. 

"I'm Fimescar clarfson bestfriend from unit 27. May i know kung umuwi ba siya dyan ngayon?"agaran tanong ko. Laking pasalamat ko na hindi ako na utal dahil sa kaba nararamdaman ko.

(Please, give me a moment ma'am.) Magalang na paalam niya.

I saw Yuri was busy dialing on his phone too. Probably dialing Fimescar number.

(Hello ma'am. I already check the cctv and asks the guard if there's any records of Ms. Clarfson but unfortunately she didn't come here since last mont.." I indeed the called.

"f**k, wala daw si Scar sa unit niya" inis na sigaw ko.

"Wala din daw siya kila auntie" problemadong sabi ni Yuri.

"Pwede ba sakin niyo sakin anong nanyari? Bakit kayo ganyan saka bakit hindi niyo alam asan siya sabi niya dito siya pupunta" Mr. Larckstone furiously asks.

Nakagat ko ang aking ibabang labi dahil wala ako maisagot sa kanya. Paano ko sasabihin na ako ang dahilan kung bakiy problemado at nasasaktan ang best friend ko.

"Hindi ngayon ang oras na magpaliwang for now kailangan natin siya hanapin." pilit kalmadong tugon ni Yuri kay Hellios, kinuha niya ang kanyang coat at susi ng kanyang kotse.

"Sasama ako" mabilis na sabi ko akmang tatakbo na din sana ako papasok sa kwarto ko.para mag-jacket ng mabilis na hawakan ni Yuri ang braso ko.

"Hindi stay here. Baka bumalik siya dito tawagan mo kami agad" mahinahon na bilin niya.

"Pero hindi na siya babalik dito ala.." Hindi ko na tuloy ang sasabihin ko ng putulin ni Yuri.

"Please hindi pwede sayo mastress ng sobra kaya gawin mo nalang sinabe ko" medyo inis na pigil sakin.

Wala sa sarilin na pa tango ako sa kanya. Nanghihina ako bumalik sa sala. Mabaliw ako kakaisip kung na saan na siya ngayon, hindi ko mapapatawad ang sarili ko pag nagkataon na may nangyaring masama sa kanya.

Dalawang oras pa ang lumipas nguni't wala pa din akong natatanggap na tawag mula kay Yuri kahit kanina pa ako nag te-text sa kanya kung na hanap na nila si Scar. 

'Ouch!'

Napahawak ako sa tyan ko at napa-daing ng maramdaman ko ang pag-kirot ko sa tyan ko.

Binalot ako ng takot, ang baby ko...

Dinial ko ang number ni Aiko. Habang nag ri-ring ang phone lalo sumasakit ang tyan ko. Pakiramdam ko tinatakasan na ako ng lakas.

'The number your dial is not attending..'

Nanlumo ako ng pinatay ni Aiko ang tawag ko. He doesn't care anymore. I re-dial again but s**t, Aiko off his phone. I left with no choice but to call Yuri hoping he would answer gladly, he did.

(Hello, na hanap na namin si Scra.) Mabilis na bungad niya. Medyo gumaan ang pakiramdam ko sa narinig ko.

"H-help m-Ahhh" Hindi ko na tapos ang sinasabi ko ng humilab na naman ang tyan ko ng sobrang sakit.

(Ano nanyayari sayo dyan? Pabalik na ako antayin mo ak..) I indeed the called.

Napahiga ako sa sofa habang nakahawak sa tyan ko. Hindi ko mapigilan mapahikbi dahil sa takot para sa anak ko.

"Baby, wag mo iiwan si mommy please.. Ikaw na lang meron ako kaya sana baby, kapit kalang ahh."hikbing pakiusap ko sakin tyan. 

Begging na mas kumapit pa ang baby ko sa tyan until I deliver her safety in this earth. 

'Ahhhhhhhhhhhh!'

Malakas na daing ko ng muling sumakit na naman ito.

"Pechie bakit bukas ang pint-s**t!" Naibagsak ni Virian ang supot ng plastic na dala niya at patakbo lumapit sakin.

"Help me, s-save me.."nginig na pakiusap ko sa kanya.

"Oo, hold on dadalin na kita sa hospital." Natatarantang saad niya.

Nanghihina kong inabot sa kanya ang phone ko.

"Dont. Pakitawagan si Chelly please.."paos na sabi ko sa kanya. 

Atubili niyang kinuha ang phone ko.

"Hello, this is Mr.Gaylon Pechie friend. Pinapasabi niyang pumunta ka ngayon diti sa Apartment niya. This is urgent!" Mabilis na litanya niya habang hindi inaalis ang tingin sakin.

"What! This is urgent matter!"sighal niya sa kabilang linya.

"B-bakit."hirap na tanong ko.

"Sabi niya hindi daw siya makakapunta. Binabawalan daw sya." Lalo ako tinakasan ng lakas sakin na rinig.

Aiko stop chelly? He really cutting off all lines that can be connected with me anymore.

"s**t, lalo ka na mumutla. "Binaba na niya ang phone ko at nilapitan ako. Nagulat nalang ako ng binuhat niya ako ng pa bridal.

"Akin na!"

Para akong manika na inagaw ni Yuri kay Virian hindi namin na malayan ang kanyang pagdating. Madilim ang kanyang aura nakatitig kay Virian. Ramdam ko ang lamig dahil sa basang sout niya.

"Anong ginagawa mo dito?" Tiim-bagang na tanong ni Virian.

"Ako dapat ang nagtatanong sayo nyan Mr. Gaylon."ganting sagot ni Yuri.

'Ahhhhh!'

Muling daing ko, pucha sila nakuha pa nila mag-talo ganitong ang sakit na ng tyan ko. Mga yawang ito.

"Pakidala siya sa kwarto niya." Singit sa usapan ni Dra. Jiarez

Anong ginagawa niya dito?

Walang imik na sumunod si Yuri sa kanya. Dinala niya ako sa room ko at maingat niya ako ni lapag sa kama ko. Mas lalo ko naramdaman ang pag sakit ng tyan ko.  

"Lumabas na kayo." Masungit na taboy ni Dra. Jiarez sa dalawa.

May pag-tutol si Virian pero sa huli lumabas din, samantalang si Yuri walang pag-alinlangan lumabas ito ng kwarto. Ano pa nga ba aasahan ko? He doesn't care about me kahit manlang sa magiging anak namin.

"Sinabihan na kita stop stressing yourself. Look what happened to you?" Nanenermon na sabi ni Dra. Jiarez habang nag-baba taas ang kilay niya. Hindi ako umimik. Hinayaan ko lang sya sermunan ako habang chenecheck-up.

"Normal lang pagkakaroon ng abdominal pain or cramps during pregnancy caused your womb is expanding, ligaments stretching as your womb grow. So I could tell is nothing to worry about but if you insist on putting yourself into a mess and made you stressed." Mahabang paliwanag niya.

Napatango-tango nalang ako sa kanya. Nakahinga ako ng maluwag. At least less worry na ako.

"Yung binigay kung mga vitamis mo inumin mo yon, meron din akong binigay na pangpakapit since I notice hindi ganun ka-kapit ang bata sa sinapupunan mo. Follow my instructions okay." She strictly said.

"Sige na mauna na ako." Paalam nya.

"Wait." Pigil ko sa kanya.

Umangat ang kilay niya dahil sa pagkakahawak ko sa kamay niya kaya napapahiyang binawi ko ito.

"Anything else?" she said while raising her eyebrows.

I gulp first.

"Do you know Mr. Gareen?" Tanong ko. Sandali siya hindi naka-sagot.

"Yes. I have to go." Tipid na sagot niya bago syang tumuloy ng lakad at nilisan ang kwarto ko.

Dra. Jiarez knows Yuri, how? Yuri never told me that he have other girl friend cause I know him for long, samin lang ni Fimescar umiikot ang mundo niya? So, how did he knows Dra. Cassy Jiarez?

Kinabukasan wala ng Yuri sa apartment ko pero iniwanan niya ako ng note sa side-table ko.

'I already prepared your breakfast. I'm going to the hospital to check how's scar condition. I'll be back so don't move around.'

 -Yuri

Okay na sana, ngingiti na sana ako kaso yung kadugtong? Nakakasakit sa puso. Nilamukot ko ang papel at tinapon sa basurahan.

"Kapit kalang baby ah! Kahit hindi ka mahal ng daddy mo, mahal na mahal naman kita." Parang tanga kausap ko sakin tyan.

Lumabas ako ng room ko at dumiretsyo sa kitchen. Sa mesa may nakita akong mga mangkok na may takip. Siguro mga niluto ni Yuri para sakin. Gustong-gusto ko ang mga luto ni Yuri dahil sa galing nito magluto kahit hindi halata sa kanya. Sa totoo lang ang swerte ng magiging asawa ni Yuri pagka't magaling ito sa kusina, malinis sa loob ng bahay, maalaga, mapagmahal at higit sa lahat family oriented siya kaya nga lang nakakalungkot na katotohanan na wala ako sa linya na pwedeng maging asawa niya cause Yuri hate me to death right now. I could tell that even he didn't told well, ramdam ko naman.

Tinapos ko ang pagkain ko. Bago pumunta ng sala ko. Nakatulala sa TV kung naka-off naman. Tamad na tamad ako kumilos ngayon, kung tutuusin marami akong dapat gawin. Marami akong trabahong kailangan tapusin, tapos hanggang ngayon hindi ko pa na sasabi sa mommy ko ang pagbubuntis ko.

I'm sure mommy gonna happy for me if she's found out pero ang kinakatakutan ko paano,paano pag tinanong niya ako sino ang ama? Sino ang sasabihin ko. I mean, paano ko sasabihin accident lang ang lahat. Paano pag nalaman niya si Yuri ang nakabuntis sakin for sure magagalit siya. She knows Yuri as Fimescar boyfriend. I'm afraid even my mom would be mad at me. Baka pati siya talikuran ako.

Natatakot akong maiwan. Natatakot ako kase wala ng Aiko'ng sumusuporta sakin,sumusuporta sa lahat ng kabaliwan ko kay Yuri. Aiko iiyakan ko sa tuwing nasasaktan ako, Aiko na tatakbuhan ko pag walang pinto nag bubukas sakin at ang best friend kong mahal na mahal ako. I know scar didn't hate me pero nasasaktan lang siya, nasaktan siya sa ginawa ko. Sino bang hindi?

Mapait akong napangiti habang pinupunasan ang luha ko na naman.

Hanggang kailan ba ako iiyak? Hanggang kailan ba ako nandito sa situation na ito?