Chapter 21

2516 Words
Nasa situation na ako na durog na durog na ako ngayon. Sa situation na meron ako ngayon hindi ko na alam kung paano pa ako makakaalis dito. Lubog na lubog na ako, sukong-suko na ako. Hindi ko na kaya talaga. I slowly stood up even my knees is shaking. I need to get away here cause I know Aiko was looking for me. Maayos na akong nakatayo. "Ito pala talaga ang gusto mo mangyari, Pennielyn Chie Dariels? " malamig anito ni, Aiko. Malamig at walang buhay siya nakatitig mismo sa mata ko. Hindi ako makagalaw sa gulat. "Ano ganito kana lang?" sarcastic na tanong niya na may pang-insultong ngiti. "Mahirap kasi burahin yung pagmamahal na meron ako sa kanga, lalo na kung ginusto ko ng sobra yung tao. Hindi mo maintindihan kase hindi ikaw ang nasa situation ko." madamdamin kong ani sa kanya. Lumambot ang kanyang tingin. "Bakit na punta kana ba sa situation ko? Try mo sa situation ko Aiko, subukan mo magmahal ng taong may mahal na iba. Subukan mo din at ako mag sasabi sayo na 'Tama na,' " Sighal ko sa kanya. Tinabig ko ang mga malapit na gamit at pinagtatapon ito. "Aiko pagod na pagod na ako, ubos na ubos na ako." Hinampas-hampas ko ang dibdib ko. "Durog na ito, at hindi ko alam kung mabubuo pa ito muli. Kung pwede lang palitan ang puso ko para lang hindi na siya ang tinitibok nito, gagawin ko Aiko." mahinang dagdag ko. "shhs, sorry." malambing na bulong niya ng ikulong niya ako sa kanyang bisig. Walang kapuguran akong umiyak sa bisig niya. "Tama na please, alam mong nasasaktan akong nakikita kang ganito, please tahan na." Sumamong bulong niya sakin. Inalayo niya ako sa kanya at hinawakan ang parehong pisngi ko. Sumalubong sakin ang malungkot na pares niyang mata. "You're my princess. Seeing you in this state also hurts me. I can't bear watching you like this so please, help yourself to get out of this situation. I know is not as I thought of but try harder." pakiusap niya. Bago niya dinampian ang aking noo ng halik, walang imik akong yumakap sa kanya at sinubsob ang akin mukha sa kanyang balikat. Wala ko maisagot sa kanya. Aiko is also an important person for me. Cause he is the last person who would never turn back on me. "Gusto mo paniwalaan kita na ako ang ama ng batang dinadala mo pero nawala lang ko saglit may iba ka nang kayakapan. Ganyan kaba talagang kaduming babae?" hindi ako makagalaw mula sa pagkakayakap ko kay Aiko ng marinig ko ang mga insulto ni Yuri. Maduming babae? ganun na ba talaga ang tingin niya sakin? Nilayo ako ni Aiko sa kanya at humarap ito kay Yuri. Binalingan ko ng tingin si Yuri. Sumalubong sakin ang namumula niyang mata, senyales na labis niyang pag-iyak. Wala akong ibang nakikita sa kanyang mata kundi pagka-disgusto. "Hindi mo kilala ang sinasabihan mong maduming babae Mr. Gareen, "Aiko said in a flat tone. He probably looks calm but I know he was burning like a fire inside him because of the madness he felt for Yuri. Yuri laughs without any humor. He had gloomy looks. "Indifferent state, probably she's not but now? never. She is not clean but dirty wom.." hindi na tapos ang sunod na karugtong ng sinasabi ni Yuri ng mabilis na abo't ni Aiko si Yuri at pinaulanan ng magkasunod na suntok. "Don't f*****g insult her!" Muling sinuntok ni Aiko si Yuri. This time binuhos na ni Aiko ang buong lakas niya kaya putok labing bumagsak si Yuri sa sahig. Awang-awa ako sa itsura ni Yuri. He doesn't deserve this situation. It's all my fault. Para na pako ang paa ko, gustuhin ko tulungan si Yuri pero wala akong lakas. "Why are you protecting her. Hindi ba't ex ka nalang niya?" casual na ani Yuri. Pinunasan niya ang kanyang labing pumutok sa lakas ng binigay na suntok ni Aiko sa kanya. "You don't need to know why. Be useless it suits you well." matunog na insulto ni Aiko kay, Yuri. Kita ko ang pagka-disgusto ni Yuri sa kanyang narinig. His face became more darkened. Hindi na pansin ni Aiko yon dahil tinalikuran niya si Yuri at humarap sakin. Para walang nanyaring lumapit sakin si Aiko. "Let's go. The helicopter is waiting upstairs for us. " kalmadong saad niya. Inakay niya ako. Wala ako sa kundisyon para pumalag pa kay Aiko. I know this is the best way, to keep my distance from Yuri. Mapait ako ngumiti kay Yuri na ngayon walang bahid ng kahit anong emosyon sa kanyang brown na mata. Nakalagpas na kami sa kanya ng huminto sandali si Aiko kaya napahinto din ako. "I regretted that I trust you to take care of her while I'm in crisis." He chilling said. 'What he means, taking care of me? entrusted to Yuri. Why? what's going on?' My mind was too occupy what Aiko said that I haven't known that someone grabbed my free hand which made me stop walking. "Let go of her hand," Aiko warned. "No, you are should be the one withdrawing her hand" sagot ni Yuri. Hindi ko na iintindihan bakit bigla niya aki ngayon pinipigilan. "Why I would do that?" tiim-bagang ani ni Aiko sa kanya. "Cause I'm Pennielyn child father." may-angas na sagot nya na halos ikinalaglag ng panga ko. Ano ba sinasabi niya? Nababaliw na babaliw na ba talaga siya? Kanina lang pinagtatabuyan niya ako, muhing-muhi sakin. Pinaulanan pa niya ako ng samu't saring pang-iinsulto pati na rin ang pagdududa niya na Anak nya ang dinadala ko tapos ngayon sassbihin nya siya ang tatay? "Are you insane?" hindi ko mapigilan sabihin matapos ko makabalik sa wisyo ko. Walang pagbabago sa itsura ni Yuri. Wala pa din itong buhay. Pakiramdam ko basura pa din ang tingin niya sakin. Pero sa malamig niyang titig meron isang nakakakilabot na ngiti siya pinakawalan ewan ko ba namamalik-mata ata ako dahil sandali lang iyon at muling nawala. I don't know what he's thinking, what he's gotten to his mind but one thing I'm sure. He was planning ridiculous. He curled his lips. "Why do you say so? I'm not just too heartless to let you go while you bear my child. After all, I still have a conscience."He playfully said. Na-itikom ko ang dalawang kamao ko. What his pointing? Na wala akong kunsensya kaya nanyari ito? "Bitaw." Madiin na utos ko sa kanya pero he want messing around cause instead following what I said he just tightly pulled my wrist so I feel the pain. "Hindi ba't ito naman ang gusto mo. Since you already ruined my relationship with her why don't you take responsibility? Switch her. Be with me instead since you kick her out the place should be her place." he said calmly but his eyes telling different. It gives me shiver to my spinal. His eyes have been cold. Yuri planning something. Dahil he wouldn't stop me anyway if he is not. "Stop. Don't make her guilty. Hindi lang siya ang may kasalanan dito kundi pati ikaw kaya wag kang umaktong si Pechie lang ang may kasalanan at Ikaw lang ang victim dito. " Aiko angrily said. "If you lost Fimescar well she is too. If you are in suffering but Pechie is also in suffering too. Hindi lang ikaw nawalan pati din siya." Muling dagdag nya. Aiko explained on behalf of my side. Nakagat ko ibang labi ko. Pakiramdam ko nagiging pabigat nako talaga ng sobra kay Aiko tulad ngayon I'm dragging him with my mess. I don't want him to drag in my mess again, to be his burden. I know he is into a mess right now tapos dumadagdag pa ako sa kanya ngayon. Kusa akong bumitaw sa pagkakahawak sakin ni Aiko. "Pechie an.." Hindi massage ang pagkagulat sa kanyang reaction. Iniwas ko ang tingin kay Aiko. I need to stop him, i don't want him to bring with me in this mess. "I'm sorry but I'm not going with you." I apology said. Aiko's face became darkened. He doesn't like what he heard I actually knows that this is will be his reaction,my heart ache again. Dalawang hakbang ang ginawa niya palayo sakin. "If you come with me, I guarantee your safety and be a responsible father for your child. I'm going to help you to raise your child and you will go to live a happy and peaceful life." He said softened before he gritted his teeth. He glances Yuri at my back. "But If you are going to choose him instead of me. I will cut all communications we have. Remember, I'm the man of the word you know me." He threatened. I gulp and wanted to take back my decision. I'm afraid to lose him. I don't want to cut ties we have but I know this is the best choice too, to stop difficult things for him. "I'm staying," I said without regret. But I was just telling a lie. Aiko seems to hurt. I can see through his eyes. Umayos siya ng tayo at ngumiti ng tipid sakin. "I hope you won't regret it soon."Kalmadong ani niya. He stares at me more before he turned his back at me. 'Alam ko' tanging na sabi ko nalang sakin sarili. Aiko totally left me. Lalo ako nanlambot,nang hina at nawalan ng pag-asa sa naging desisyon ko but I know na ito ang makakabuti para sa kanya. "Magpahinga kana. Mag-uusap tayo pagbalik ko mamaya."Yuri said and coldly. Then he start walking but before he reached the door. "What are you planning?"Mabilis kong tanong. He stop but he never glance me. "I just following Fimescar order. She want me to take the responsibility to your child. So, stop concluding." He said breezy, not looking me. Then he left me. Mapait ako napangiti. If Fimescar didn't said will you still to take the responsibility? Are you still willing? Here I ago again, letting my tears escape. Since Yuri left me, wala akong ginawa kundi ikulong ang sarili ko sa kwarto at umiyak ng umiyak. Habang nakatitig sa phone ko. Aiko and I pictures really made me feel devastated. Gusto ko na tawagan si Aiko, gusto ko siya kausapin pero I know he would not going to answer his phone. He block list me. *DING...DONG... Rinig kong tunog ng doorbell. Agad akong tumayo para tignan kung sino ito baka si Aiko na iyon. Baka pipilitin na niya akong sumama sa kanya. If he is, I'm really going with him habang walang Yuri na hahadlang. But too my disappoint his not. "Tabi." Malamig na ani ni Yuri ng pag-buksan ko siya ng pinto. Wala sa sariling tumabi ako. Tumuloy naman ng pasok si Yuri sa loob ng apartment ko, may dala siyang dalawang malaking paperbag. "What's with your look? You seems disappointed?" Puna ni Yuri sakin habang salubong ang dalawang kilay niya. Saglit pa niya ako tinignan bago pumunta sa kitchen ko. I didn't follow him inside in kitchen instead bumalik ako sa room. Why I bother to look him. Makakarinig lang ako ng masasakit na salita sa kanya kaya hindi na ako nag-abala saka isa pa, kota na ako ngayon araw. I was half-sleep when my doors open. Iniluwa nun si Yuri. What his want this time? I don't bother to sit up I just only glancing him while walking towards me. Ang sakit sa mata ang makita ko si Yuri ngayon, suddenly my heart aching and filled so much harted to him. "Get up, the food is ready."he said low voice. I avoided his gaze and ignored what his said. Baka mamaya may lason pa ang pagkain na sinasabi niya. "Don't make me count, get up." He said again with warned. "Thank you, you can leave."taboy ko sa kanya bago ako tumagilid ng higa. I can still feel his presence staring my back. "Fine."he exhausted told. "PUT ME DOWN!' I shouted loudly because of shocks when Yuri suddenly carry me like a newly wedding. Yuri carry me like he didn't heard and cared how to struggle. "Behave you might fall down."kalmadong sabi niya. I helplessly stop, what's the point na pilit ako kumawala hindi naman din niya ako bibitawan. Seryoso lang mukha ni Yuri he doesn't even glance me. Its been a while since I can stare his handsomely face. Yuri has perfectly pair white skin, makapal na pares ng kilay, isa sa pinaka nagustuhan ko sa kanya ang kanyang light-brown na mata, matangos na ilong, mapupulang labi at ang sexy body ni Yuri. Sobrang daming lumuluwa ang mata everytime na may outing kami at naka-tranks lang siya even he just wearing a sando's. "No wonder kamuka ko ang bata pag napanganak muna." May ngisi na aniya. Napairap ako sa ere, nilapag niya ako sa upuan. Halos lumuwa ang mata ko ng makita ko ang nakahanda sa mesa. Omooo, this is exactly what I craving for. Jollibee food. "Kinakain yan hindi tinitigan." Isang masamang tingin lang binaling ko sa kanya bago ako dumakot ng chicken. Himas-himas ko ang aking tyan. 'Bluurrrbbb' Malakas na dighay ko. Grabe sobrang na busog ako pero bakit parang kulang pa din. Tumayo ako at dumiretsyo sa refrigerator kinuha ko ang donut ko bago ko tinungo ang sala. Sumalampak ako sa sahig nilagay sa mini-table ko ang bucket of donuts. "Have you forgotten that I'm still here?" Yuri came suddenly in front of me with his darkened face. Isinubo ko muna ang donut na kinakain ko bago siya dumating. "Why would I?" I said with shrugs of my two shoulders. Sa totoo lang nakalimutan ko talaga siya, masyado na occupied ang isip ko sa pagkain kaya nakalimutan ko siya. Umupo siya sa tapat ko. As usual wearing his usual looks, a serious one. When ko kaya ulit makikita ang gentle looks niya. I silently sighed. "Let's talk about our set-up." Panimula niya. Set up? "I'm going to be father of your child until you born that child. After mo manganak we will separate our paths for good? But sympre,magbibigay pa din ako ng supporta sa bata." He said. He sounded like making deal to his business meeting. I chuckles bitterly. "Anak mo ito, are you not afraid na baka naririnig ka ng batang nasa sinapupunan ko? "Matabang na tanong ko sa kanya. Wala siya naging reaction sa sinabi ko. "Hindi sa pagka-panganak ko lang na puputol ang responsibility mo, did you become stupid?" Mapang-insulto kung dagdag and I let go a bit chuckles. His face became again darkened clearly I made him irritated. Somehow, its give me satisfaction. But the slight satisfaction I felt right now was all faded when Yuri smile sinisterly. "How about you? You become a slut b***h and now yo are using the child inside of your womb?" He said irritates which made me speechless. I curled my hands and bit my lips because of the anger burning inside me. This man, how dare him! TO BE CONTINUE..... A/N: Don't forget to vote and Comment and also don't forget to follow me. I demand comment guys so yon lang happy reading muah.
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD