YİRMİ SEKİZ
Nefes alışveriş sesim dışında başka bir şey duyamıyordum, karanlığın içinde el yordamıyla duvarları aramıştım fakat ışık açma kapama düğmesini bulamamıştım, o yüzden çantamdan çıkardığım elektroşok cihazını sağ elimde sımsıkı tutup kapının arkasına tünemiştim. Stresten kalbim ağzımda atıyordu, dışarıda ne olup bittiği hakkında en ufak bir fikrim olmadığından tedirgince beklemek dışında elimden bir şey gelmiyordu. Telefonumu düşürdüğümden ve kol saati takmadığımdan zaman konusunda da pek bilgim yoktu: içeriye kilitleneli kaç saniye veya dakika geçmişti, bilmiyordum. Anahtarın yuvasında dönüş sesini duyana dek hiçbir şey düşünemedim: duyduğumdaysa duruşumu sağlamlaştırdım, parmağımı şok verecek tuşun üstüne yerleştirdim. Kapı ağır ağır açılırken ses çıkarmamaya özen göstererek bir adım ö
- Writer
