Professor Don (A Night With Him)

Kabanata 4:

DANNICA LAZARDE POV:)

Maagang-maagang pumasok ako ngayon. Di ko alam kung bakit. For the first time kong gumising ng maaga. Ako pa nga naunang nagising kaysa kay Ate. Nagulat nga siya sa pagbaba ng makitang nagluluto na ako ng almusal namin e siya naman yung nagluluto talaga.

Nung nahuli ako ni Ate nagluluto, takang nagtanong siya sakin. Bakit maaga raw ako nagising? Bakit raw ako yung nagluto? At bakit raw ang saya ko ngayon may pakanta-kanta pa ako habang nagluluto ng itlog.

Alam nyo ano sinagot ko kay Ate?

Binelatan ko lang siya. Ayaw ko naman sabihin kay Ate ano ang dahilan. Ayaw niyang magkagusto ako sa lalaki lalo na kung hindi pwede. Masasaktan lang raw ako tulad sa dati niyang ex. Nasira ang buhay niya nung mula nang iwanan niya ito dahil alam niyang bawal ito mahalin, minahal niya pa rin. Yan ang resulta, nasaktan siya halos masira na niya ang buhay niya.

Ano ba talaga naging break up nila ng ex ni Ate? Kahit isa, di ko pa nakikita ang naging first bf ni Ate pero ang name lang ang alam ko. Sa pagkakaalala ko, Mark ang sinabi ni Ate ang name nito. Kaya ayaw ni Ate maiinlove ako sa lalaki. Lalong-lalo na di ko kilala.

Basta ako, crush ko lang si Sir Don. Yun lang! Di ako mag-aassume na magugustuhan din niya ako. Di kami talo. Estudyante niya ako at bawal magka-relasyon ang Teacher at ang kanyang estudyante. Kasi maaaring may parusa ata yung Teacher. Iki-kick out ito sa paaralan.

Oh sya! Balik tayo sa reality.

Period na namin kay Sir Don. Hanggang ngayon di pa siya pumapasok. Magsi-6 minutes na siyang late. Asan na kaya siya?

Panay tingin ko lang sa relo ko at umaasang papasok na siya sa loob ng room namin. Panay ingay at chismisan lang ang mga kaklase ko. Ako, nasa gilid lang, tahimik. Kahit ni isa, wala akong kaibigan dito sa room. Kahit close friend, wala rin. Lonely kasi ako. L-O-N-E-L-Y. Lonely.

Sabihin na natin, ayaw ko may manggulo o mag-extra sa buhay ko. Once kasi magkakaroon ka ng isang kaibigan, ta-traydurin ka lang at sisiraan. Tulad ng dating kaibigan ko noon.

Hayst! Wag na natin siya pag-usapan. Matagal ko na siyang nilimot. Wala akong naging bestfriend. Pero b***h, meron.

"Dannica!"

Napakurap-kurap nalang ako nang may tumawag sa pangalan ko. Dahil doon, naputol yung magmumuni ko.

Tumingin naman ako sa gilid ko. Yung kaklase kong nerd ang tumawag sakin. Mabait siya, komportable ako sa kanya kaya naupo ako sa hulihan kung saan siya nakaupo rin. Magkatabi lang ang upuan namin.

"Yes?" Nakangiting tanong ko.

"Salamat pala sa pagpapahiram sakin ng Libro mo. Salamat talaga." Pasalamat niya sakin halos nag-bow bow pa. Binigay niya sakin yung libro.

"Okay lang. Ikaw lang pagkakatiwalaan ko sa room. Maingat ka kasi sa gamit." Sabi ko sa kanya at ngumiti sa kanya ng matamis.

"Salamat talaga." Mahinhin na pasalamat niya ulit at ngumiti.

Ngiting totoo yun. Marunong ako tumingin ng totoong ngiti. Once na may nakilala akong tao, pag makita ko ang ngiti niya sa akin, doon ko makikita kung magiging totoo ba siyang kaibigan o hindi. Sabihin na natin, smile reader ako. Sa mundo kasi ngayon, wala nang totoo ngayon.

"Wala yun, Sorim. Basta ikaw." Sabi ko sabay kindat sa kanya.

Ngumiti lang siya at halos nahihiya pa siya sakin. Humarap na siya ulit sa harap at nagsimulang magbasa sa notebook nito.

Siya si Sorim Reyes, isang scholar dito sa school. Matalino siya at Top 1 siya sa year namin. Nag-aaral talaga siya ng mabuti para ma-maintain ng maayos ng grade niya. Mahirap lang siya at kita mo palang sa damit niya ay luma na at kupas na. Mukhang bigay lang ito sa kanyang uniform sa school na graduate na dito.

Naaawa ako sa kanya. May pagkakapareho rin kaming dalawa. Wala na siyang mga magulang pero ang pagkakaiba lang namin, siya ang panganay sa magkakapatid nila at may dalawang kapatid siyang binubuhay. Isang Elementary at isang High School. Nagta-trabaho na din siya kung tawagin, "working student". Nagta-trabaho siya sa isang restaurant pag gabi, pag umaga pasok niya ng school. Pag ako sa kalagayan niya, di ko kakayanin. Ang hirap.

"Sorim?" Tawag ko sa kanya.

Napatingin naman siya sakin sa pagtataka.

"Ano yun, Dannica?" Maliit na boses na tanong niya.

"Gusto mo bang pumunta mamaya sa bahay?" Nakangiting yaya ko.

"Ma-mamaya?!!" Gulat na gulat na sambit nito.

"Oo. Di ba, mga alas 7 pa ng gabi ang pasok mo sa trabaho mo?" Paninigurado ko.

"Oo." Sagot niya halos sabay pa yung ulo niya na parang nagna-nod.

"Tapos uwian natin alas 3 di ba?"

"Oo." Sagot pa rin niya sabay nagna-nod ulit.

"So, may 3 hours ka pa. Punta ka. Ipapasyal kita kahit sa bahay lang. Lagi ka nalang kasi sa pag-aaral mo nakatutok, let's have fan naman. Sige, tatanda ka nyan agad." Pananakot ko.

"P-pero--"

"Wag kang mag-alala sa pamasahe papunta sa bahay. Treat ko na sayo." Nakangiting sabi ko sa kanya.

Ngumiti siya na halatang tuwang-tuwa siya. Ngayon ko lang siya nakitang ngumiti ng ganyan. Wala kasi nakikipagkaibigan sa kanya o nakikipag-usap man lang, ako lang.

"Sige!" Masiglang payag niya.

Ngumiti ako sa kanya ng matamis at ngumiti rin siya halos kita na yung magaganda niyang ngipin. Kahit nakasalamin siyang malaki, nakikita kong maganda talaga siya. Di lang kasi siya marunong mag-ayos kaya natatago yung ganda niya.

"Dannica!" Boses iyon ng isa sa kaklase namin.

Napatingin naman ako sa may pintuan kung saan yung kaklase ko.

"Ano?" Tanong ko.

"Pinapapunta ka ni Sir Don sa office niya. Asap." Sabi nito.

"Ah?!" Gulat na gulat na turan ko. Bakit niya ako pinapapunta? May nagawa ba akong mali?

Nasa harapan na naman ako ng pintuan ng office ni Sir. Ramdam ko na naman yung panginginig ng tuhod ko plus yung pagbi-beat ng puso ko. Kulang nalang lumabas yung puso ko sa sobrang kalabog nito.

Nagdadalawang isip pa rin kung bubuksan ko yung pinto o hindi. Iniisip ko kung bakit pinapapunta nya ako. May nagawa ba akong kasalanan? May nagawa ba akong mali? I-expel na niya ako? Ano?

"Jusko Dannica! Isip-isip-isip! Alalahanin mo yung mga ginawa mo baka may nagawa kang mali!" Sa loob-loob ko. Pumikit ako habang hawak ang ulo ko, inalala ko yung mga ginawa ko kanina hanggang kahapon. Kaso wala e, good girl naman ako kahapon.

Ano naman kaya dahilan ni Sir at bakit pinapapunta niya ako sa office niya?

Nang makapasok sa office ni sir agad na napalingon ito sakin. Nang makita ako, ngumiti ito sakin.

"Good morning, Sir." Bati ko dito.

"Good morning, Miss Lazarde." Bati din nito at binaba yung libro nitong binabasa sa mesa.

"Pinapatawag nyo raw po ako Sir?" Magalang kong tanong.

"Yes. May mahalaga tayong pag-uusapan," Sabi nito sabay ayos ng upo."Have a set."

Naupo naman ako sa visitor seat.

"May itatanong sana ako," panimula nito.

"Ano yun, Sir?"

"Wala kang boyfriend, di ba?" bbglang sumeryoso yung mukha ni Sir na tanungin niya ako. Ramdam ko rin sa boses niya na mukhang may kakaiba sa kanya.

"W-wala nga po." Sagot ko halos napautal na ako."Ba-bakit, sir?" Nanginig yung boses ko na tanong ko.

Ngumiti siya ng nakakaloko. Ibang Sir Don na ang kaharap ko ngayon. Nakaramdam na ako ng takot halos nagsimula na namang nguminig ang mga tuhod ko.

"Virgin ka pa ba?"

"Ah?!!" Gulat na gulat na bulalas ko. Anong tanong yan ni Sir sakin?

Lalong ngumiti siya ng nakakaloko dahil yun ang naisagot ko sa sinabi niya sakin. Mukhang may binabalak siya na di ko alam. Jusko? Natatakot na ko.

"I guess, oo pa. Halata sayo." Sabi nito sabay smirk.

Tumayo ito sa kinauupuan. Umikot ito para lapitan niya ako. Di nagtagal, nasa harapan ko na siya. Tumingala ako para sulyapan si Sir.

Doon na nanginig sa takot sng mga paa ko. Lakas makalabog ang puso ko kunti nalang di na ko makakahinga sa lakas ng pagtibok nito. Di ko nang magawang igalaw ang paa ko para umalis dito.

Nagulat nalang ako nang hablutin ni Sir yung damit ko.

"Ayy!" Sambit ko sa pagkabigla.

Napunit yung damit ko dahil sa ginawa niya kaya kita na yung kabilang shoulder kong maputi. At kita na rin yung bra kong kulay black.

Doon na ako umiyak sa sobrang takot.

"Sir, ano gagawin nyo sakin?" Umiiyak na na tanong ko at di ko magawang makatayo dahil nanlalambot na ang mga tuhod ko.

May ngiting demonyo na lumuhod siya kaya nakapantay na niya ako habang nakaupo ako.

"Dannica," huminto ng saglit."...I WANT YOU." Boses na nakakatakot na sabi nito at marahas na hinalikan ako sa mga leeg.

Dahil sa pagkabigla at pagkatakot, sumigaw ako.

"Wag!"

Napailing-iling nalang ako sa ka-bwisitan ng in-imagine ko.

Tanga lang? Yun gagawin sakin ni Sir? Kaya ako pinatawag dahil doon?! Assuming ka masyado, Dannica. Di kayo talo ni Sir!

Wait! Bakit ganun ang in-imagine ko?

Ngee! Nakakatakot naman tsaka mukhang ang manyak na ng isip ko. Iniisip ko na re-rape in ako ni Sir. Hahaha! Nakakatawa ka talaga, Dannica. Di ka naman ganito noon na masyadong tanga at isip bata. Naging ganyan ka lang dahil kay Sir Don nung nahuli mo syang nanonood ng porn.

"Jusko, Dannica! Bumalik ka nga sa dati mong ugali pag kaharap siya. Di ba, dakilang maldita ka sa school? Dapat ganun ka din pag kaharap mo si Sir!" Sabi ko sa sarili ko."Hayst!Bahala na nga!" Padabog na napakamot ako sa ulo.

Hinawakan ko na ang door knob para ibukas na iyon. Papasok na ko sa loob baka kanina pa si Professor Don naghihintay. Mahirap na, baka importante iyon. Pero bumukas na yung pinto kahit di ko pa pinupush yung pinto.

Dahil sa di handa, natumba ako. At ang bumukas pala ng pinto si...

Napayakap ako sa makisig na katawan nito. Di ko alam kung sino dahil napasubsob ako. Amoy ko ang mabangong pabango nito. Naririnig ko rin ang mabilis na pagtibok ng puso nito.

Tumibok nalang ng malakas ang puso ko na parang timang.

Sino itong misteryosong taong ito? Paloob sana ako sa office ni Sir kaso siya naman ay palabas. Naunahan niya akong buksan ko iyon kaya parang nasabay ako sa pinto. Kasi nga hawak ko yung door knob, di ba?

Dahan-dahan ko iniangat ang ulo ko para makita yung taong yakap ko ngayon.

Nanlaki nalang mata ko nang makita si...

"Paktay!" Sa loob-loob ko. Mas lalong tumibok ng malakas ang puso ko.

Shit! Huminto ka sa pagtitibok ng ganyan. Dahil sayo di puma-process maayos ang utak ko. Ano na gagawin ko? Tutulakin si Sir o magso-sorry? Ano na utak?! Ano na?!

Slow motion na napatingin ako sa lips niya. Nakita kong may sumilay na ngiti doon pero nawala rin agad. Nakikita ko si Sir na pinapalibutan ng mga alitaptap plus kumikislap-kislap pa siya sa kaguwapuhan.

May naririnig ako. May naririnig akong tugtog. Astig naman, may kasabay na kanta yung pagmo-moment ko sa kanya.

Wait! Di naman lovesong 'to ee?

"Baby shark?!!" Gulat na gulat sabi ko sa isip.

"Miss Lazarde, di mo ba sasagutin yung cp mo?" Tanong nito at biglang putol ng mainit na moment.

Napalayo agad ako dito at nahihiyang sinagot ko yung tumatawag sakin. Kinuha ko iyon sa bulsa at sinagot.

"Akala mo lovesong! Yun pala ringtone ng cp mo! Baby shark pa talaga? Hahaha! Kakatawa ka talaga, Dannica. Nakakahiya kay Sir Don. Narinig niya yung isip bata mong ringtone." Inis na inis sa sarili na turan ko sa isip."Hello, ate?... Oo. Kasama ko pauwi dyan yung kaklase...Opo. Maghanda ka ng madaming foods, Ate ah?...Sige, Ate. Labyahh! Muwapx muwapx!"

Binaba ko na yung tawag ko kay Sir. Nakangiting humarap ako kay Sir. Napayuko at naitago ko nalang ang pagngingiti ko nang makitang nasa pintuan pa si Sir.

Kanina pa ba siya nakikinig sa usapan namin?

Naalala ko na naman yung kanina. Hayst? Ano ba sunod na gagawin ko? Magso-sorry? Magpapatay-malisya? Ano?!!

"S-sir?" Kinakabahang sambit ko sa pangalan ni Sir. Ang seryoso kasi niya tapos nakatingin siya sa kawalan.

Nang dahil dun, nagising sa pagmumuni si Sir.

"Pumasok ka. May pag-uusapan tayo." Makahulugang sabi nito at tumalikod na ito papasok ulit sa loob.

Hala! Ano pag-uusapan namin? Baka mangyayari talaga yung minumuni ko? Waahhh! Dannica, relax lang ah? Di ka niya re-rape in. Mabait kaya si Sir Don.

Huminga muna ako ng malalim pampatanggal kaba. Pagkatapos, naglakad na ako papasok sa office ni Sir pero kasamaang palad, nanginginig yung tuhod ko. Anytime, matutumba ata ako.

Hindi maayos ang paglalakad ko. Ikaw pa naman nanginginig yung paa mo na di mo alam. Hayst! Relax nga, Dannica! RELAX!!!

"Oo nga pala, Dannica. Anong---" sabi ni Sir sabay lingon sakin. Di yun napatuloy dahil...

Parang nanlambot nalang ang mga tuhod ko. Dahil doon, napiyok ako kaya...

"Ay!" sambit ko at pabagsak ako kay Sir.

Sinalo niya ako agad pero kasamaang palad, natumba rin si Sir. Napamali yung pag-apak ng paa niya sa sahig. Ang nangyari samin ngayon ay...

Nanlalaki mata na nakapatong ako kay Sir pero nakahiga yung ulo ko sa may dibdib nila. Doon lumakas bigla ang pagtibok ng puso ko.