His Night Obsession

Kabanata 8

“Balita ko may nabugbog daw kanina,” Avi said while entering the room.

Ang kaniyang boses ay puno ng panunuya kaya napalingon ako sa kaniya. Kumaway siya nang makita akong nakatingin sa kaniya. Inirapan ko siya habang malaki naman ang ngiti sa labi niya.

“Grabe ang weak naman nang nabugbog. Kawawa,” natatawang sabi niya habang nakatingin kay Blaze na nakahalumbaba sa kaniyang upuan.

Mahina namang siniko ni Ari si Avi na nasa tabi niya upang sawayin. Hindi pa masyadong maraming tao sa loob ng room dahil maaga pa pero kahit ganoon ay napaka-ingay pa rin ng mga kaklase ko.

“Oo, Ari. Blaze raw ‘yung pangalan ng nabugbog,” tumatawang sabi ni Avi.

Natampal nalang ni Ari ang kaniyang noo dahil sa sinabi ni Avi. Nagtawanan ang iba kong mga kaklase habang inaasar din si Blaze dahil nabugbog nga raw. Napairap na lamang ako dahil sa kanilang pagtawa. If only they knew.

“Manahimik nga kayo, palibhasa mga bobo kayo,” malakas na sigaw ni Blaze na naging dahilan ng pagtahimik ng buong room.

Lahat kami ay nagulat sa kaniyang sigaw dahil malayo iyon sa pagkatao niya. Lahat ng mata ay nakatutok sa kaniya. Kunot ang kaniyang noo habang nakatingin kay Avi na tuwang-tuwa sa ginawang pagsigaw ni Blaze.

“Wew, galing pa talaga sa’yo,” Calum said while chewing some gum.

Masama siyang tinignan ni Blaze. Walang ni isa man ang nagsalita sa amin dahil hanggang ngayon ay nagulat pa rin kami sa pagsigaw niya.

“Bakit nga pala ikaw lang ang nabugbog Blaze?” biglang tanong ni Ari habang umuupo sa gilid ko.

Mabilis ko siyang tinignan habang pinagdidilatan ng mata. Binalik ko ang tingin ko kay Blaze na nakatingin na kay Ari. Blaze smirked.

“I’m outnumbered,” he coolly said.

Tumango ako bilang pagsang-ayon sa kaniya. I know that he might hurt badly dahil isa laban sa tatlo ang naging labanan noong hindi pa dumarating si Calum kaya mabubugbog talaga siya.

“Bobo ka lang talaga,” Avi commented while sitting at the desk of Blaze.

Inismiran siya ni Blaze habang si Calum ay tumatawa lamang sa tabi niya.

“Kasama ka raw sa bugbugan kanina?” Ari asked while looking at Calum.

Tumango si Calum bilang sagot kay Ari. Lumingon ako kay Ari at nakitang nagulat siya.

“Bakit si Blaze lang ang nabugbug kong ganoon?” she confusedly asked.

Napailing naman ako dahil sa tanong niya.

“Binubugbug na siya noong dumating ako.” Calum replied.

Tumango si Ari at nilagay ang kaniyang kamay sa desk habang nakatingin kay Blaze. She wants to asked something but decided not to asked him dahil nakita kong tinikom niya ulit ang kaniyang bibig.

“Bakit ka naman namumugbog na ikaw lang mag-isa? Ang bobo mo, Blaze.” Natatawang sabi ni Avi kaya napatingin ako sa kaniya.

Nagsitanguan ang mga kaklase ko bilang pagsang-ayon sa sinabi ni Avi.

“Kaya nga. Hindi man lang naghanap muna ng kasama o tumawag ng back-up bago nakipagbugbugan,” Gabriel, one of my classmate said.

looked at Blaze and he looked so pissed right now. I’m worried about him right now. Gusto ko sana siyang ipagtanggol ngunit hindi ko ‘yun magagawa dahil malalaman nila ang totoong nangyari. Blaze looked at me, I moved my head sideways but it’s too late. Mabilis siyang tumayo at malakas na hinampas ang lamesa niya. Nakita ko ang gulat sa mata ni Avi kaya napatayo rin siya.

“Minamanyak at pinagsasalitaan nila ng masama si Davi sa harapan ko.” mahinang bulong niya ngunit rinig naming lahat iyon.

“Ano sa tingin mo ang gagawin ko? Maghintay sa inyo bago upakan ang mga gag*ng iyon?” he paused then looked at me. “No, kahit wala kayo, kahit mag-isa lang ako, kahit mabugbog man ako ay uupakan ko ang mga gag*ng iyon dahil iyon lang ang magagawa ko upang maprotektahan si Davi.”

Silence filled in the air. Their eyes are switched from Blaze to mine. Nobody knows what was the reason why Blaze and Calum got into the fight because I asked them not to tell my classmate because they might worry about me at tama nga ako. I know this whole thing up will be escalated into a bigger problem kung malalaman nila ang totoong nangyari that’s why I asked them to shut their mouths but they keep on teasing Blaze kaya naiintindahan ko rin kung bakit niya sinabi sa kanila ang nangyari.

“Putangin*, anong department ang nangbastos sa’yo?” Alex, one of my classmate and our president asked.

Kumurap-kurap ako habang pinipisil ang kamay ko dahil sa kaba. Malakas ang bawat t***k ng aking puso habang tinitignan ko ang mga kaklase kong nakatingin sa akin. I tried so hard to calm my nerves down dahil ang kanilang mga tingin ay halos patayin na ako sa kaba at hindi na ako halos makahinga.

“It’s okay. H’wag kayong mag-alala,” I said while smiling.

I’m forcing myself to smile because I don’t want to cause more trouble for them. Tama na iyong nasaktan si Blaze at Calum dahil sa akin. I looked around and saw how Blaze avoided my glaze while Calum is beside him looking disappointed.

“And we are not okay with that, Davi,” Ari angrily spat while holding my arm.

Nilingon ko siya. She’s crying while looking at me. My lips parted while looking at her, she’s hurting because of me. They’re hurting because of me. Mabilis ko siyang niyakap para patahanin.

“Anong department nga Blaze,” rinig kong tanong ng kaklase ko.

“H’wag na nga at baka mas lalong maapektuhan at pag-tripan si Davi,” rinig kong saggot ni Blaze.

I bet they’re up to something and I should start to worry. The last time that my girl classmate was harassed by other department ay inabangan nila iyong mga nambastos sa labas at binugbog. Hindi ko kakayaning makita ang mga lalaki kong kaklase na papasok at may pasa katawan at black-eye. We, girls also have a fight inside the campus at halos kaming lahat na babae ay pinatawag sa guidance dahil doon.

“Kakausapin nga lang natin, Blaze,” someone said.

Nilingon ko sila at nakitang nakakumpol sila sa lamesa ni Blaze. Calum looked at me and smiled, sadly. Nakita kong nakatitig si Avi sa akin habang umiiyak. I smiled at her and she ran as fast as she could towards me.

“I’m sorry that we’re not there to protect you,” umiiyak niyang sabi habang nakayakap sa akin.

I smiled and pat her back. They’re both crying right now and I know they felt bad for me.

“Anong kakausapin? Gag* kayo alam kong bubugbugin ninyo,” Calum said while looking away.

Tumango ako sa kaniyang sinabi. Kumalas si Ari sa pagkakayakap sa akin ganoon rin si Avi. They’re sobbing right and it makes me sad seeing them like that. Nilingon ko ang ginagawa ng mga boys at ganoon pa rin ang posisyon nila kanina.

“Ano ngayon ang gagawin natin?” tanong ni Gio, kaklase ko rin.

Napasinghap ako dahil sa tanong na iyon.

“Wala kayong gagawin,” pinal kong sabi.

Sabay-sabay silang napalingon sa akin matapos marinig ang sinabi ko. Iba-iba ang reaksiyon nila sa sinabi ko, may nagulat, may nagalit, may nadismaya ngunit wala ni isang naging masaya.

“Hindi pwedeng wala kaming gagawin, Davi,” Gio replied.

Umiling ako sa kaniya. Umayos sila ng tayo habang nakatingin sa akin. Nagsidatingan ang iba kong kaklase at naki-chismis sa nangyari.

“All I want you to do is to be safe and away from trouble. Ayokong nakikita kayong nasasaktan dahil sa issue ko. That issue will gonna die soon,” I said then looked at them listening attentively. “Ang gusto ko lang na gawin ninyo ay respetuhin ako kahit lumabas man iyong mga video at pictures na iyon,” my voice cracked, “I don’t want to be treated like a w***e and slut because I’m not.”

I cried while looking at them. I have trust in them but I still have doubts because they’re men, after all, they will get tempted to watched or maybe some of them already watched it and I just really hope and pray that my classmate will respect me even though they already watched or seen the video dahil hindi ko kakayanin kapag pati sila ay bababuyin ako.

“Of course, we will, Davi,” Calum said while looking at me. “We are family and we always got you.”

The boys agreed to him. Isa-isa ko silang tinignan at nakitang pilit silang ngumingiti kahit halata sa mukha nila ang galit. I looked at the girls and they’re eyes are starting to tear kaya mabilis silang pumunta sa akin. This family is not that big I only got 15 classmates in total, 8 boys and 7 girls.

“Ano ba ‘yan, mag inuman nalang tayo.” Reklamo ni Avi habang nakayakap sa akin.

I heard how the boys chuckled and laughed while looking at us and calling us dramatic.

“Inggit lang kayo,” sigaw ni Ari sa kanila.

Napailing na lamang ako dahil sa sinabi niya. After a few talks and clarifications about what happened our professor get inside the room and started the class.

I’m taking up Bachelor of Fine Arts and I’m already in 3rd year. I sighed and focus on the lectures because I’m taking my academic seriously dahil ayokong masayang ang tuition na ibinibigay sa akin ni Mama, I don’t want her to nag to me at kung kaya ko lang pag-aralin ang sarili ko ay ginawa ko na iyon para matigil na siya kakakwenta sa akin sa mga perang nasayang kuno niya dahil sa akin. I hate her so much and if I had a choice, I don’t want to ask any help from her.

“Hay, nakikinig ka ba sa akin, Davi?” boses iyon ni Avi na naging dahilan ng pagbalik ng huwisyo ko.

Napalingon-lingon ako at nakitang wala ng tao sa room kung hindi ay ako, Ari, Avi, Blaze at Calum lamang ang narito.

“Ha?” nalilitong tanong ko habang nakatingin sa kaniya.

Bored na umupo si Calum sa desk ko habang pinitik ang noo ko.

“Hayaan niyo na nga si Davi,” reklamo ni Blaze habang nakatingin kay Avi.

Nakatayo si Avi at Blaze sa harapan ko habang nasa tabi ko pa rin si Ari at si Calum na nakaupo sa desk ko.

“Tumahimik ka nga Blaze, magpabugbug ka nalang doon.” Mapanuyang sabi ni Avi.

Blaze chuckled. Tahimik lamang akong nakatingin sa bawat kilos nila at natatakot na baka mag-away na naman sila.

“Selos ka lang,” natatawang sabi ni Blaze,

Napasinghap ako habang lumaki naman ang mata ni Avi habang nakatingin sa kay Blaze.

“Bakit ako magseselos?” galit na tanong ni Avi habang nakatingin kay Blaze.

“Bakit ka nagagalit?” seryosong tanong rin ni Blaze sa kaniya.

Napanganga ako habang nakatingin sa kanila. Narinig ko ang mahinang pagtawa ni Ari sa gilid ko. I sighed, mag-aaway na naman ang dalawang ‘yan. Ari keeps on giggling at my side kaya mas lalo akong napailing.

“Cute,” mahinang sabi ni Calum.

I looked at him and saw her looking at Ari. Tumaas ang kilay ko sa aking nakita.

“Excuse me. I’m here,” I chuckled.

They all looked at me, in shock. Calum cleared his throat while Avi and Blaze stopped fighting.

“Hali ka na nga rito,” Avi annoyingly said while pulling me.

Napatayo ako at nagpatianod sa kaniya. I looked at Ari, Calum and Blaze behind me and they’re just shrugging their heads.

“Saan tayo pupunta?” I asked her.

Nakangiti siyang lumingon sa akin habang kumikindat kaya mabilis akong umiling.

“Avi, I’m not available today.” I lied.

I don’t have anything to do today pero sa mga ngiti at pagkindat niya pa lang ay alam ko na kung saan kami pupunta at hindi magandang ideya iyon lalo na at alas dose pa lamang.

“Why not? Mamaya pa naman gabi.” She said and stopped walking.

Taka ko siyang tinignan.

“And where are we going right now?” tanong ko sa kaniya.

Lumaki ang ngisi sa kaniyang labi.

“Sa condo mo. Patambay,” she happily said while starting to walk.

Lumaki ang mata ko sa sinabi niya. My mind is panicking right now and too many what if’s are circulating into my mind. What if magkasalubong kami ni Andreus sa lobby? What if magkita kami sa elevator? It will be dam* awkward kung mangyayari iyon at kasama ko pa ang mga kaibigan ko.

“Hindi pwede sa condo ko,” mabilis kong sigaw.

Tumigil ulit si Avi sa paglakad at tinignan ako. Nasa tabi ko na ngayon si Ari at Blaze habang si Calum ay hindi ko mahagilap.

“Bakit?” nagtataka niyang tanong.

I bit my lower lip and tried to think of an alibi.

“Mama is there,” kagat labi kong sabi.

Avi immediately walked towards Ari and pulled her away.

“Gusto niyo pa pumunta?” nakangising tanong ko.

They both shrugged their heads. They both looked afraid of my Mom and I understand why.

“Don’t worry girl, we got your back from right here,” Ari said while pointing where they’re standing.

Inirapan ko sila. Calum and Blaze looked so out of place kaya minabuti ko na lang um-exit at pumunta sa National Bookstore dahil may bibilhin akong sketch pad. Malapit lamang ang bookstore sa university na pinapasukan ko, nasa harap lamang iyon ng university kaya mabilis lang akong nakarating doon.

When I got there and I immediately looked for a sketch pad at natagpuan ko iyon sa may entrance kung saan makikita ang entrance ng university. Tahimik lamang akong namimili ng aking bibilhin ng biglang napatingin ako sa gate ng university at nakita ang papalabas na si Andreus galling doon.

My eyes widen and I couldn’t move while looking at him. Nakatayo siya sa may gilid ng gate habang hawak ang kaniyang cellphone at kinakalikot iyon. My eyes was glued at him and my mind is panicking right now. Nakita kong binaba niya ang cellphone niya at tumingin sa direksyon ko. I immediately ducked to hide from him. Inilagay ko ang aking kamay sa aking bibig upang pigilan ang aking sarili sa pagsasalita.

Dahan-dahan akong naglakad habang yumuyuko papunta sa mga estante para magtago roon. Some people looked at me weirdly but I just smiled at them. Nasa pinaka huling estante ako kung saan tanaw ko ang entrance ng bookstore. Nakahinga ako ng maluwag ng makarating ako roon.

My heart is racing right now and I almost blocked out. Nakatayo ako roon habang hawak ang puso ko ng biglang bumukas ang pintuan ng bookstore at pumasok si Andreus doon. Mabilis akong yumuko habang patagong tinitignan siyang palinga-linga at tila ba may hinahanap. His phone rang and he immediately picked the called.

“I think she saw me,” he seriously said and ended the call.