CHELLIE
Habang nasa sasakyan ako ni Troy ay hindi ko mapigilang umiyak, hindi ko akalain na sa loob nang ilang taon ay ampon lang pala ako. Kaya ko namang tanggapin kung ampon nga ako sana lang nalaman ko nang mas maaga. Kahit na ganun nagpapasalamat pa din ako sa itinuring kong magulang wala akong galit sa puso, kundi pasasalamat lang dahil mas pinili nilang alagaan ako. Pero labas sa nararamdaman ko ang ginawa nila kay Venus na higit na mas masakit dahil sarili niyang dugo at laman ang ginawaan niya nang hindi maganda. Habang umatakbo ang sasakyan ay tahimik lang ako, hindi ko makuhang magsalita. Kapag may sinasabi si Troy ay puro tango lang ang sinasagot ko, tumatango ako pero hindi ko naman naiintindihan ang sinasabi niya.
Hindi ko namalayaan na nakarating na pala kami sa apartment n
