2 ปีต่อมา
พุทธศักราช ๒๕๕๔/ คริสต์ศักราช 2011
มหาวิทยาลัยมีชื่อแห่งหนึ่งทางภาคอิสาน จังหวัดมหาสารคาม
ชีวิตในรั้วมหาวิทยาลัยปีแรกผ่านไปในวัยเฟรชชี่ ไม่ต้องจมอยู่กับกองหนังสือหนาท่วมหัว ไม่ต้องมายืนรอรถรับ-ส่งหน้าโรงเรียน วันเสาร์-อาทิตย์ ไม่ต้องตั้งหน้าตั้งตาจดแลคเชอร์จากอาจารย์สอนพิเศษ แทบทุกวิชาที่เรียนในห้องเรียน
เป็นหนึ่งปีที่นักศึกษาเข้าใหม่อย่าง บัวบูชา กมุทพร และ จรินทร ปราสาท สองสาวจากต่างภูมิภาค ได้ออกมาเปิดโลกกว้างใช้ชีวิตตามที่ใจปรารถนา ไร้กรอบกรงขัง ที่แน่นหนาจากสายตาของคนในครอบครัว
ชีวิตอิสระเสรีในวัน 19 ปี เมื่อขึ้นสู่การเป็นนักศึกษาปีสอง ดำเนินไปอย่างราบรื่น ติดอยู่อย่างเดียวเท่านั้น
“บัว เมื่อไหร่มึงจะมีแฟน อย่าบอกนะว่ามึงเชื่อคุณพ่อ คุณแม่ ว่าให้รอเรียนจบมีงานทำ ค่อยหาอ่ะ” จูน หรือ จรินพร เพื่อนรักที่หอบหิ้วกันมาจากเมืองจัน เอ่ยถามเพื่อน ขณะที่เดินเข้ามาใน บาร์เหล้า
