CHAPTER 37

1496 Words

After 5 days ay nadischarge na din ako sa ospital. Sa Bulacan kami dumiretso. Akala ko sa condo kami magstay pero ayaw nilang lahat pumayag. Kailangan ko daw magpahinga. Kasi kung nasa condo daw kami tiyak na hindi ako mapipigilan ni Dondon na magkikilos. Atleast daw kung nasa Bulacan kami, bukod kay Dondon, andoon sina Nanay na magaasikaso sa akin at pipigil sa aking magkikilos. Binuhat pa nga ako ni Dondon mula sa sasakyan papunta sa kwarto namin. Sabi ko nga, kaya ko naman maglakad though kinikilig ako dahil feeling baby ako sa sobrang pag-aasikaso at pag-aalala sa akin ni Dondon ko. Si Lito at sina Tita Ninang naman ay umiiyak pa nung makita ako. "Bat kayo umiiyak dyan?" Tanong ko sa kanila ng maibaba na ako ni Dondon sa kama. Nakatayo sila sa gilid ng kama. "Eh kasi naman, At

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD