AURORA
HINDI ako mapakali kahit pinipilit kong maging abala sa mga gawain dito sa bahay. Iniisip ko si Mikael at baka kung napano na siya doon sa bundok.
Hindi ko kinakaya ang bagsik ni tatay ngayon. Nakokonsensya ako dahil wala man lang akong magawa para pigilan si tatay. Naisip ko rin ang pamilya nila Mikael, napakaganda ng pakikitungo nila sa akin. Halos prinsesa ang turing nila sa akin sa kanilang kaharian tapos ganito ang dadanasin niya sa puder namin.
"Ano ka ba Aurora! Pumirme ka nga muna. Kanina ka pa lakad ng lakad diyaan. Ako ay nahihilo na sa katitingin sayo." Saway sa akin ni nanay.
"Eh paano kasi si tatay. Isinama pa niya sa bundok si Mikael eh wala namang alam yo'n sa pamumundok." Pagmamaktol ko naman kay nanay.
"Huwag mo akong artehan ngayon Aurora, ginusto mo yan. Kun
