“Katherine! Katherine!”
Hindi magkamayaw sa pagtawag si Kelly sa kanyang pangalan. Nagkukumahog itong pumasok sa kanilang bahay. Naririnig niya ang malakas na yabag nito palapit sa kanya. Nakaupo lamang siya sa kama at nakatingin sa kawalan.
“Oh Kelly, bakit parang excited ka yata?” agad na tanong niya rito nang maramdaman ang paglubog ng kama sa kanyang tabi. Alam niyang umupo na ito roon.
Hinawakan nito ang kanyang kamay at may inabot na papel. Tila iyon isang sobre.
“Ano ito?” nagtatakang tanong niya.
“Sulat iyan galing sa hospital. May donor na para sa mga mata mo.”
“Donor?” ulit na sambit niya.
“Oh, bakit parang hindi ka masaya? Hindi mo ba alam ang ibig sabihin ng donor? May magbibigay na ng mata para sa’yo. Makakakita ka na!” tuwang-tuwang sambit nito.
“Sino namang magbibig
