Nakasandal si Sebastian sa pader ng kusina, inaabangan ang susunod ko na hakbang. Hinubad ko and maduming apron tsaka lumapit sa gawi niya.
“Kanina ka pa?” malambing na tanong ko. Hindi nagbabago ang tingin niya sa ‘kin, madiin at nangungusap. Ang mata niya ay parang sa madilim na ulap nagbabadya ng matinding panganib.
“Ano ba talaga ang gusto mo? Baliwin ako o patayin?”
Napayuko ako sa tinuran niya; sa lalim ng boses niya ay pinaparusahan na niya ang puso ko.
“Look at me. Mukha ba akong nakikipagbiroan sa ‘yo para paglaroan mo ng ganito? Do you want me to have a heart attack? Ha, baby?”
Nagsalubong ang tingin namin ng mapatingala ako; ang kaninang mata na may guhit ng galit ay napalitan ng pagkasabik.
“You know I don’t have a phone. Ano ba naman ang tawagan mo si Andrew. Kaila
