Tamed by My Billionaire Godfather

KABANATA 8

Sa Gitna ng Alon, Lihim, at Pagpapaubaya



Tahimik ang buong villa sa hatinggabing iyon—pero hindi ang loob ni Salvi. Nakaharap siya ngayon sa lalaking ilang araw lang ang nakalipas ay tinatawag pa niyang Ninong Hector, pero ngayo’y parang hindi na niya alam kung sino pa siya… o kung sino pa siya sa tabi nito.

Matagal silang nagtitigan ni Hector sa lobby, magkaharap sa malamig na katahimikan. Pareho silang hindi makagalaw.

Hanggang sa marahang tumabi si Hector. “Your way,” aniya, tinutukoy ang daan sa gilid niya.

Tahimik na dumaan si Salvi, hawak ang tray ng pagkain na dapat sana’y kinain niya kagabi pa. Ngunit napahinto siya nang biglang marinig ang pangalan niya mula sa lalaking iniwasan niya buong araw.

“Salvi.”

“Y-Yes?” bulalas niya, bahagyang nagulat. Hindi niya alam kung bakit parang nahuli siya sa akto—o baka dahil may kasalanan nga siyang tinatago sa sarili niya.

“Next time,” sabi ni Hector, malalim ang boses, “kung bababa ka... do not wear such... such... clothes.”

Napakunot ang noo niya. “Ha?”

“You’re not wearing underwear and—”

“I have!” mabilis niyang tugon, pero napalunok din siya agad. Mali. Mali ang sinabi niya.

“I know. But—never mind. Just... wear proper clothes. Hindi lang ikaw ang tao sa bahay na ’to.”

Hindi siya sumagot. Para siyang batang nahuli. Tumango lang siya. Tahimik.

Nagulat si Hector. Sanay siyang lumalaban si Salvi, nagtataas ng kilay, sumasagot. Pero ngayon, parang maamong tupa ang dalaga.

Napabuntong-hininga siya. Pero nang matapat ang tingin niya sa mga daliri nito—doon siya muling nayanig.

Ang mapipilantik na daliring iyon… nakita niyang ginamit ni Salvi sa sarili nito kagabi.

Sinaway niya ang sarili. Hindi ngayon, Hector. Hindi dapat.

“Next also!” biglang sigaw niya.

“What again?” Salvi blinked, confused.

Mag-lock ka ng pinto kung gusto mong magsaya! sigaw ng utak niya, pero hindi niya masabi.

Itinuro niya ang kamay nito. “Cut your nails!”

“Ha?” Salvi tiningnan ang kanyang mga kuko, saka siya. “What?”

Hindi na siya sinagot ni Hector. Tumalikod na ito, mukhang inis na, pero ang totoo’y para siyang nasusunog sa loob.

Gising na si Salvi nang alas sais pa lang. Nasa kusina na siya, tumutulong kay Manang Fe sa paghiwa ng prutas. Nakasanayan niya na rin ito at ilang araw pa lang, parang hindi na siya ang dating Salvi na mala-prinsesa ang asta, ngayon, tumutulong na siya sa gawaing bahay at sa kusina.

“Manang Fe…” seryosong tanong niya habang inaayos ang mga tray, “Uuwi pa ba ang babae na ’yon?” Ang tinutukoy niya ay si Mira. Ilang araw na ito dito at parang walang planong umuwi.

Natawa lang ang matanda. “Hay, hija. Mukhang kampante na siya rito. Parang... may ibang agenda.”

“Agenda niya siguro sirain ang araw ko,” bulong ni Salvi.

Biglang sumulpot si Mira, nakasuot ng silk robe na halos kita na ang buong katawan. “Oh, what are you cooking, guys? Sorry, ang tagal kong nagising. I wanted to help but… masyado akong napagod kagabi. Hector wore me out.”

Sumingaw ang dugo ni Salvi. Napakagat siya ng labi.

Si Manang Fe, pilit itinago ang ngisi. Si Mira naman, umupo na sa tabi ni Hector sa mesa, waring proud na proud sa sinabi niya.

Napagod kagabi? Ano bang ginawa nila?

Matapos ang almusal, habang ang hangin ng dagat ay malayang humahaplos sa paligid, tumayo si Mira mula sa mesa at ngumiti sa lahat. Hawak ang kanyang baso ng juice, bahagyang pinagalaw-galaw ito bago nagsalita.

“Napakainit ng panahon. I think it’s the perfect time for a swim.”

At waring sabay ng salita nito, dahan-dahang hinubad ang suot na robe. Sa ilalim niyon, isang eleganteng itim na swimsuit ang bumungad—backless, may see-through skirt, at disenyo na tila ginawa upang humakot ng atensyon.

Naglakad ito papunta sa buhanginan, marahang ang bawat hakbang, parang may sariling soundtrack.

Paglapit kay Hector na noon ay abala sa pagbabasa habang nakahiga sa sunbed at ilalim ng umbrella sun, bahagya itong yumuko. “So, what do you think? Do I look good?” tanong ni Mira, malambing ang tinig.

“Looks good,” maikli at walang emosyon na tugon ni Hector, hindi man lang nilingon ang nang-aakit na babae.

Mula sa cabana, napangisi si Salvi. Looks good? 'Yan lang?

Hindi niya pinalampas ang pagkakataon. Tahimik siyang tumayo at tinanggal ang kaniyang cover-up, ibinunyag ang kanyang suot na puting bikini—simple ngunit walang kapantay ang dating. Hapìt sa katawan, may lace sa likod, at may klaseng alindog na hindi kailangang ipagsigawan.

Alam niyang maganda ang kanyang katawan. Makinis rin ang kanyang mala-porselanang balat at bagay na bagay sa kanya ang tattoo sa may batok niya na maliit na dream catcher. Naisip niyang magpatattoo ng ganito dahil palagi siyang nananaginip ng kung ano-ano kaya imbes na sa tradisyong isabit ang dream catcher sa silid, ipanabakat niya ito sa kanyang balat.

Lumakad siya pababa ng buhanginan, banayad ang hakbang ngunit may kumpiyansa. Bahagyang umalon ang kanyang balakang na parang sinadya niya para mapansin ng dalawa.

Napatigil si Hector sa pagbuklat ng libro. Napatingin ito sa kanya kaya mas lalo siyang nagaganahan. At sa gilid ng kanyang mata, nakita iyon ni Mira, na halata sa pagmumukha ang asar.

Maganda naman ito. Sexy rin pero dahil mas bata si Salvi, mas agaw atensyon ito.

Inilapag ni Salvi ang shawl sa buhanginan at sinadyang sa harapan ng dalawa. Nakita niya kung paano siya tingnan ni Hector kaya mas lalo niyang ginalingan ang kanyang ginagawang pang-aasar kay Mira.

“You are burning yourself there,” asar na sabi ni Mira sa kanya.

Ngumisi siya at kininditan ang babae. “Atleast, I’m hot.”

Hector chuckled and shook his head in disbelief. He wants to laugh how this two put so much effort to get his attention.

Bumalik si Hector sa pagbabasa nang biglang lumapit si Mira, dala ang bote ng sunblock lotion.

“Hector, would you mind helping me apply this to my back? I find it difficult to reach.”

Hindi pa ito natatapos nang idagdag pa niya, may ngiting puno ng hamon, “And maybe on my shoulders and legs too. You know, make sure everything’s evenly covered.”

Napatingin si Salvi, saka umubo ng mahina. “You might as well ask him to repaint the whole beach house while he’s at it.”

Ngumiti si Mira, hindi nagpadaig. “Oh darling, if he can do both, I’d be happy to let him.”

Seriously? Inutusan pa talaga niya si Hector? Wow!

Nasa kamay na ni Hector ang bote ng lotion nang hindi nagpahuli si Salvi. Dahan-dahang tinanggal ang buhol sa likod ng bikini top niya, sabay hawak sa harapan nito upang hindi mahulog.

“Hec – I mean, Ninong?” tawag niya, mahinahon ngunit puno ng ngiti, “Would you mind tying this again? Medyo lumuwag. Or baka kailangan ko nang ipa-adjust permanently.” Salvi smiled devilishly and came near to Hector.

Nagtaas ng kilay si Mira. “Or maybe you just want his hands somewhere.”

Nagbuntong-hininga si Hector, inilapag ang libro sa tabi.

“Ladies,” aniya, kalmado ngunit halatang nabibigatan na, “May I please have a moment of peace under the sun?”

Ngunit tila wala siyang narinig mula sa dalawa.

Mayamaya, habang si Hector ay tahimik na nakaupo, muli na namang lumapit si Mira. Ngayon naman, hawak nito ang towel at may kaunting pagkukunwaring hinahanap ang simpatiya.

“My feet are full of sand. I feel so uncomfortable. Hector, would you mind helping me rinse them off?”

“Use the shower hose, Mira,” matabang na sagot nito.

“But it’s more comforting when done manually.”

Hindi nakatiis si Salvi. Tumayo, lumapit sa dagat, at marahang lumusong.

“Oops!” sigaw niya, sabay arte ng pagyuko sa tubig. “I think I lost my bikini bottom.”

Napalingon si Hector, nabitawan ang hawak na baso. “What the hell?” sigaw ng lalaki.

Napatingin si Mira—agad-agad ang kilay ay umakyat.

Paglingon nila kay Salvi, maayos pa rin ang suot nito. Naka-smirk. “Just kidding. Unlike others, I don’t need to lose clothing to get noticed.”

Tumayo si Mira, nakangiti ngunit halatang galit. “At least I don’t rely on teenage games to look desirable.”

“Well…” tumingala si Salvi sabay sabing, “you said it. Desirable. But have you noticed?”

“Excuse me?”

“Excused!”

Bago pa man muling makapagsalita si Hector upang buwagin ang tensyon, lumapit si Mira, marahang hinawakan ang batok ng lalaki, at hinalikan ito sa labi—marahan, ngunit malinaw na may layunin.

Right in front of Salvi.

Tumigil ang mundo ni Salvi. Walang salitang lumabas sa kanyang bibig. Walang emosyon sa kanyang mukha.

Pero ang mga mata niya, nanlamig.

Tahimik siyang tumalikod, at dahan-dahang naglakad papalayo.

Walang paalam. Walang tanong. Ngunit sa dibdib niya—nag-aalab ang isang damdaming matagal nang pilit pinipigilan.

Tumigil si Salvi. Parang may humila sa puso niya pababa. Hindi ba siya tumanggi? Hindi ba siya umiwas?

Naisip niya ang sinabi ni Mira kanina sa kusina. Masyado akong napagod kagabi. Hector wore me out.

“Seriously?” wika niya sa sarili at naiinis na tiningnan ang dalawa. Nagkalayo na ang mga labi ng mga ito ngunit nakapatong na ang babae kay Hector kaya hindi niya alam bakit parang gusto niya itong sugurin at sabunutan. Naiinis siya!

Hindi na niya tinapos ang iniisip. Mabilis siyang lumakad palayo, nagtatalon ang puso sa sama ng loob.

Wala sa sarili si Salvi nang sumakay sa isa sa mga yacht ni Hector. Basta na lang niya pinindot ang alam niyang switch. At sa gulat niya—umandar ito. Hindi niya inakala na basta-basta na lang iiwan ng mga ito ang susi sa yate,

Hindi siya marunong mag-drive ng yate pero naisip niya, para lang itong sasakyan kaya dahan-dahan niya itong pinaandar. Ayaw niya munang bumalik sa villa at gusto niyang palipasin ang inis na nararamdaman.

Habang lumalayo sa dalampasigan, parang mas lalo siyang nalulunod. Hindi sa dagat, kundi sa damdamin.

Bakit ako nasasaktan?

Wala ng init ng araw ngunit hindi pa nakikita ni Hector si Salvi. Hindi niya alam kung saan ito at wala rin ito sa silid.

“Sir Hector! Wala po si Ma’am Salvi!”

“Anong ibig mong sabihin, wala?!”

“Sumakay po sa yacht, Sir. Mag-isa!”

Gamit ang isa pang speed yacht, agad na nilakbay ni Hector ang dagat. Alam niyang hindi ito nakakalayo dahil ang ginamit na yate ng dalaga ay paubos na ang gasolina. Sa ilang minuto niyang paglalakabay ay agad niyang nakita ito.

The sea stretched endlessly around them—silken blue slowly darkening as the sun began its descent, casting warm amber light across the rippling waves.

Nasa ibabaw ng yate si Salvi, nakasandal sa railings, ang buhok ay nilalaro ng hangin, ang mga mata ay tila wala sa lugar. Ngunit kay Hector, siya ang sentro ng lahat.

Muli siyang natawa sa sarili. Napakasuwail talaga ng batang ’to. Pero kahit gaano siya kainis, kahit ilang ulit pa siyang layuan at suwayin, palaging may hilang bumabalik kay Hector. Something deep. Dangerous. Desperately magnetic.

Mabilis niyang inilapit ang speedboat sa yate. Tumalon sa deck, ang bigat ng hakbang ay parang sinasalo ng bawat emosyon sa dibdib niya. Nakita niya itong nakaupo pa rin sa gilid, hindi man lang lumingon.

“Salvi,” tawag niya.

She turned. Mabagal. Matigas. Cold.

“Why are you here?”

“I should ask you the same,” sagot niya.

Nilapitan niya ito. She was wearing nothing but her skimpy white bikini—wet from the ocean spray, clinging to her like a second skin. The curve of her waist, the subtle line between her thighs, the tight swell of her breasts beneath the thin fabric—lahat iyon ay nakaukit sa paningin ni Hector.

“Ano na namang nakain mo’t naisip mong maglayas sa gitna ng dagat? Nagwala ka na naman?” tanong niya.

“Nawala lang ako,” sagot ng dalaga. “Hindi nagwala.”

“Right.”

“I just don’t want to see you,” malamig na sabi nito.

Napakagat siya sa loob ng pisngi. “Why?”

Sinamaan siya ng tingin ni Salvi. “Bakit? Bakit ang dami mong tanong?”

“Because this is my f*****g yacht. Ginamit mo ito para maglayas ka. And you’re living with me.”

“Temporarily.”

“But still living with me.”

Umirap ito. Napangiti si Hector. God, she’s so fierce when she’s angry.

“Come on, kid. Lulubog na ang araw. Let’s go. Walang gasolina ang yate.”

“Just go. Leave me here. And stop calling me kid? Okay?”

“I can’t. You are still a kid and acting like a kid.”

Tumabi siya rito. Magkadikit ang braso nila. Init laban sa init. Katahimikan sa gitna ng dagat. Pero sa pagitan nila—isang dagat ng damdaming handang sumabog.

“I understand why your father gave up,” he murmured, with a soft chuckle.

Napatitig ito. Galit.

“Pareho lang kayong dalawa. Susukuan n’yo rin ako. Is he really my father? Throwing me into the pit of a monster?”

Am I a monster?

He turned to her, eyes dark. “Will you believe me if I say… I won’t give up on you?”

Something shifted in her eyes.

Salvi turned toward him slowly. The steel in her expression melted, replaced by something raw. Vulnerable. The fight in her gaze dulled, replaced by heat.

“Ninong—”

“Stop calling me that,” Hector growled. Low. Possessive.

She blinked. Huminga nang malalim. “I know you don’t see me as your godfather.”

“And I don’t see you as my goddaughter.”

Their gazes locked—fiery, desperate, and finally… honest.

“The kiss in the library—” bulong ni Hector.

“So, it’s true.” Namutla si Salvi.

“Yes,” sagot niya. “That was the moment I knew I was f****d. I wanted you. And it scared the hell out of me.”

Tumayo si Salvi, nanginginig. “I… I thought I imagined it. I thought I made it up because I was going crazy! Akala ko nasobrahan lang ako ng inom. Totoo pala iyon?”

Hector stood as well. Lumapit. Mula sa ilang hakbang ay naramdaman agad ni Salvi ang bigat ng presensya nito.

“Totoo,” bulong ni Hector. “Everything about it. The taste of your mouth. The way you moaned against me. The way you held on.”

Her breath caught.

“Oh God, this is so wrong,” she whimpered, tears pricking her eyes.

“I know.”

“But I never felt jealous the way I did when Mira kissed you in front of me. I’ve never felt so... possessive. So... lost.”

Hector stepped even closer. His hand reached up, gentle, calloused, brushing her cheek.

“Salvi...”

Her eyes fluttered. “Hector... can we... just—”

He didn’t let her finish.

With a growl, he crashed his mouth onto hers—wild and hungry. It was not a kiss of romance or sweetness—it was a kiss of surrender.

Her mouth opened under his. Their teeth clashed. Their tongues tangled. Hector’s arms wrapped around her waist, pulling her tight against his body. She felt it then—his arousal, thick and solid between them, pressing against her core.

He lifted her by the hips. Napasinghap siya, but she wrapped her legs around his waist with a soft moan.

Mainit ang katawan nila. Pawis. Alon. Hangin. Lahat ay umiikot sa paligid pero ang mundo nila’y umikot lang sa isa’t isa.

Ibinaba niya si Salvi sa sahig ng deck, ang katawan nito ay bumagsak sa mainit na kahoy. He kissed her again, harder, his hands moving with desperate familiarity—grasping, exploring, devouring.

He reached for the bikini strap and gently pulled it down her shoulders. She didn’t resist. Instead, she arched her back, offering herself to him.

Her breasts spilled free—soft, round, the n*****s tight from the sea breeze and arousal.

“You’re so f*****g beautiful,” Hector murmured, voice strained.

He lowered his mouth to her chest, licking, sucking, worshiping. Isa-isang pinuntirya ng kanyang dila ang mga u***g nito, habang ang mga kamay niya’y gumapang sa balakang at hita ng dalaga.

She whimpered, eyes fluttering closed. “Hector…”

He pulled down her bikini bottom slowly—so slowly. His fingers brushed her thighs, her hips, then down to her core. Wet. Hot. Ready.

Salvi gasped as he slid two fingers along her slit, teasing the sensitive flesh.

“Oh god—”

He lowered his head, settling between her thighs. And when his tongue touched her—soft at first, then stronger—Salvi cried out.

“Hector! Ah—yes...”

He ate her like he was starved—long, slow strokes, then short flicks against her c**t that made her writhe. She gripped the deck rail behind her, her legs trembling.

And when she finally screamed, her body shaking from release, Hector looked up—his mouth glistening, his eyes dark.

Then, without a word, he unbuttoned his shorts, freeing his thick, rock-hard c**k. He stroked it once—twice—before aligning himself with her entrance.

He met her gaze.

“Tell me to stop.”

She didn’t.

“Salvi... last chance.”

“I want you,” she whispered. “I want this.”

With a guttural groan, he pushed in—slowly at first. Her tight heat clenched around him, drawing a curse from his throat.

“f**k, you feel so good,” he hissed. It was not her first time, he knew, but she was f*****g good!

He began to move—deep, powerful thrusts that sent shockwaves through her body. The boat rocked beneath them. The sea echoed their rhythm.

He gripped her thighs, ang mga katawan nila’y nagsanib, balat sa balat. He kissed her deeply, and every thrust was an unspoken confession, every moan a promise.

Salvi cried out, nails digging into his shoulders. “Hector—yes—don’t stop!”

“I won’t,” he growled. “You’re mine now. No more denying it.”

At nang makarating sila sa kasukdulan—sabay, malakas, parang pinunit ang kalangitan—sumigaw si Salvi.

“Hector!”

“Salvi... f**k, yes—Salvi!”

He collapsed on top of her, chest heaving, arms trembling.

Mayamaya pa’y niyakap niya ito, mahigpit, parang ayaw nang pakawalan. His lips brushed her forehead, her cheek, her lips. Soft now. Sweet. Almost reverent.

She lay beneath him, eyes closed, legs still wrapped around his hips. Her body still a trembled, her soul... undone.

And in that quiet moment—sa ilalim ng huling sinag ng araw, sa gitna ng dagat na saksi sa kanilang kasalanan—dalawang pusong bumigay.

Hindi na siya si Ninong Hector.

At si Salvi… hindi na bata sa kanyang mga mata.