CHAPTER 11
Nagising na lamang ako sa isang hindi pamilyar na silid. Mag-isa lang ako sa loob ng kwarto.
Agad akong bumangon ngunit napangiwi agad nang kumirot ang aking braso.
Tang ina? Nabalian ba ako? Bakit may arm cast ako? May arm cast ang kaliwang braso ko.
Nagsink sa utak ko ang nangyari, s**t! Nabangga nga pala ako ng kotse kagabi nung tumawid ako!
Bumukas ang pintuan at ang sigaw ni Coleen ang bumungad.
“Danica! Buti naman at gising kana! Pinakaba mo kaming lahat! Buti ‘yan lang ang natamo mong sugat! Gaga ka hindi ka ba tumitingin sa daan tuwing tatawid ka? Tanga ka rin minsan.”
Maniwala kayo sa hindi, sinabi niya ‘yon lahat ng pasigaw. Ewan ko kung paano niya kinakaya ang ganoon. Ako na lang ‘yong naaawa sa lalamunan niya, eh.
“Sino ang naghatid sa’kin dito?” tanong k
