EPILOGUE
A lot of things have happened, and I am truly grateful. Sa lahat ng pinagdaanan namin ni Rica—ang sakit, ang pagkawala, at ang muling pagkikita—narito kami ngayon, mas matibay at mas buo kaysa dati.
We decided to stay for good in Bantayan Island. I wanted Rica’s restaurant to have a branch at my resort, and she agreed. Masaya akong makita siyang masigasig sa negosyo niya, at sa bawat araw na magkasama kami, mas lalong lumalalim ang pagmamahal ko sa kanya.
Habang magkahawak kami ng kamay at naglalakad sa dalampasigan, ramdam ko ang katahimikan niya. The sky is painted with warm hues of orange and pink as the sun begins to set, casting a golden glow on her beautiful face.
May gusto siyang sabihin.
I can feel it.
Kaya huminto ako sa paglalakad. Kita ko ang bahagya niyang pagkag
