ตอนที่37 ไม่มีทางใจอ่อน

1679 Words

เซฟ “ปวดหัวฉิบ” ตอนนี้ปวดหัวจริงๆ ครับ “ไม่ปวดคงแปลกไอ้ห่า” ผมลืมตาแล้วหันไปตามเสียงเห็นเป็นไอ้กีต้าร์ที่มันนั่งดูทีวีอยู่ที่โซฟา ก่อนจะมองรอบๆ ห้องดีๆ ก็เห็นว่าเป็นห้องที่ผับ “ทำไมมึงมาอยู่นี่” ผมถามมันออกไป ส่วนเรื่องที่ผมนอนที่นี่ก็คงจะเป็นพวกมันนั่นแหละที่แบกผมมา “ก็มาดูอาการมึงไง กลัวตายก่อนจะซวยเอา” ปากแม่งหน้าทืบจริงๆ “เห็นแล้วว่ากูยังไม่ตายก็กลับไปซะ” “ไอ้ห่า คนเค้าอุตส่าห์เป็นห่วง พอหายแล้วมาไล่ ชิส์!” แล้วแม่งจะทำเป็นงอนเพื่อ? คิดว่าน่ารักหรือไง “เฮ้อ!” พอสร่างเมา เรื่องของอิงฟ้ามันก็ไหลกลับเข้าหัวผมอีกครั้ง “อาการเป็นยังไง เล่ามาสิ” ไอ้กีต้าร์ที่เห็นว่าผมถอนหายใจเลยถามออกมา มันก็คงพอจะรู้บ้างแหละ เมื่อคืนผมเมาไม่รู้ว่าไปพูดหรือทำอะไรไว้บ้าง “กู....” ยังไม่ทันจะได้เริ่มมันแทรกขึ้นสะก่อน “เดี๋ยว! ไอ้องศากำลังมา รอเล่าพร้อมมันเลย” ไอ้ห่าแล้วจะถามกูตั้งแต่แรกเพื่อ ผมขี้เก

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD