เซฟ
“เดี๋ยวพี่ไปส่งนะ” ผมเดินเข้าไปหาอิงฟ้าทันทีที่เธอออกจากลิฟท์มา
ตอนนี้ผมอยู่ที่คอนโดอิงฟ้าครับ ผมมารอเธอก่อนเวลาครึ่งชั่วโมง
“.....” อิงฟ้าไม่ตอบอะไร ก่อนจะเดินผ่านผมไปที่หน้าคอนโด ผมเลยเดินตามเธอออกมา
“ฟ้า ไปเถอะเดี๋ยวสะ...”
ปี้ดๆ ผมยังไม่ทันจะพูดจบเสียงบีบแตรก็ดังขึ้น
ไม่ใช่ใครที่ไหนหรอกครับ แต่เป็นไอ้อั่งเปานั่นแหละที่มันมารับมาส่งอิงฟ้า และอิงฟ้าก็เดินขึ้นรถมันไปเหมือนกับผมไม่ได้อยู่ตรงนี้กับเธอ
ผมทำแบบนี้มาเกือบเดือนแล้ว และอีกไม่กี่อาทิตย์ผมก็จะฝึกงานจบแล้ว นั่นหมายความว่างานหมั้นของอิงฟ้าใกล้เข้ามาแล้ว แต่เธอไม่มีวี่แววว่าจะใจอ่อนให้ผมเลย
ผมตรงไปที่บ้านของผมทันที เพราะผมคิดว่าเรื่องนี้ผมทำคนเดียวคงไม่ไหวแน่ๆ หรือผมต้องใช้วิธีมัดมือชกนะ
“อ้าว ทำไมวันนี้ลูกชายแม่กลับบ้านได้ล่ะ” พอเดินเข้ามาถึงห้องนั่งเล่นแม่ผมก็ทักขึ้นทันที
“ผมมีเรื่องสำคัญอยากคุยกับพ่อกับแม่ครับ”
“หืม
