“เลิกเรียนแล้วโทรหา วันนี้ห้ามไปไหนไข้ยังไม่ลด” พอถึงหน้าคณะฉัน พี่เซฟก็กำชับฉันเรื่องเดิมออกมา
“รู้แล้วค่ะ บอกเป็นรอบที่สิบแล้วมั้ง” ฉันบ่นออกไป เพราะเค้าบอกฉันตั้งแต่ขับรถออกจากคอนโด
“รู้แล้วก็ทำตาม ห้ามดื้อรู้ไหม”
“ค่ะๆๆ คุณสัณหณัฐ” ไม่ต้องแปลกใจ สัณหณัฐ เป็นชื่อจริงของพี่เซฟน่ะ
“หึ! กวนตีน” พี่เซฟว่าพลางผลักหัวฉันเบาๆ
“ชิส์! ไปดีกว่า” ฉันว่าก่อนจะเปิดประตูรถ
หมับ!
“เดี๋ยว” พี่เซฟเรียกไว้ก่อนฉันหันไปถาม
และ...ฟอด!
“อะระ...หื้ม ขี้โกง” ฉันว่าพี่เซฟออกไปก็เค้าเล่นหอมแก้มฉันไม่บอกล่วงหน้าน่ะสิ
“ก็หอมคืนสิ จะได้เสมอกัน” พี่เซฟว่าแล้วยื่นแก้มมาให้ฉัน
“ไม่ค่ะ” ฉันตอบออกไปด้วยรอยยิ้มกวนๆ
“งั้นก็ไม่ต้องไปเรียน จนกว่าจะหอม” พี่เซฟว่าแล้วก็ไม่ยอมปล่อยแขนฉัน
“ชิส์!” ฟอดดด! แล้วฉันก็ต้องหอมแก้มเค้าไปฟอดใหญ่อย่างประชด แต่สำหรับเค้าถือเป็นกำไรมากกว่าอ่ะ
“หึ! ไปเรียนได้แล้ว” พอได้อย่าง
