“ขอบคุณนะคะที่มาส่งฟ้า” ฉันบอกพี่อั่งเปาออกไปเมื่อถึงคอนโด
“ด้วยความยินดีครับ” พี่อั่งเปาตอบกลับด้วยรอยยิ้มอบอุ่น
“ขับรถดีๆ นะคะ” ฉันบอกพี่อั่งเปาออกไปก่อนจะลงรถแล้วขึ้นห้องไป
เหมือนจะดีขึ้น แต่สุดท้ายก็วนลูปเดิมไปมาแบบนี้ เอาวะ ฉันเก็บชุดนักศึกษาและหนังสือที่ต้องใช้เรียนลงกระเป๋าจนเรียบร้อย แล้วออกจากห้องพี่เซฟทันที ไหนๆ วันนี้เค้าก็ไม่อยู่ห้ามฉัน
“เฮ้อ!” พอถึงคอนโดตัวเองฉันก็วางของทุกอย่างแล้วทิ้งตัวลงนอนบนเตียงอย่างเหนื่อยล้า ลองห่างกันดูสักอาทิตย์แล้วกัน แต่ถ้าพี่เซฟไม่มาตามฉันก็คงจะอยู่ต่อเลย
ฉันลงไปซื้อของที่ซุปเปอร์ข้างๆ คอนโดมาเก็บไว้กิน ก่อนจะกลับมาทำอาหารเย็น ชีวิตที่เคยอยู่มันจะยากอะไรที่เราจะกลับมาเป็นอยู่เหมือนเดิม
“เธอต้องทนได้อิงฟ้า” ฉันให้กำลังตัวเองออกไป ถึงแม้ตอนนี้แทบจะไม่มีแรงก็เถอะ
หลังจากทำนั่นทำนี่เสร็จฉันก็นอนกลิ้งไปกลิ้งมาบนเตียงด้วยความเบื่อหน่าย มันไม่รู้จ
