Marrying the Mafia King

"F*ck it! Find my wife or else I will shoot the three of you, assholes!" Bigla namang napakunot ang noo ko nang marinig ang galit na boses ng asawa ko. Hinahanap niya ako? Bakit nawawala ba ako? Na sa ilalim ako ng mesa dahil pilit kong hinuhuli ang nakawalang alaga ko. "If you can't find her idiots, I'd swear to click the Calibre!" Napatutop ako sa bibig ng bantaan niya ang mga tauhan niya. I know my husband gagawin niya 'yon dahil wala siyang kinatatakutan. Kaya naman ay nagdesisyon ako na lumabas na sa pinagtataguan ko. "h-hubby?" Nauutal kong tawag sa kanya. Tinignan niya naman ako ng masama at peke naman akong napangiti. Habang ingat na ingat ko na hinawakan ang na sa kamay ko. Pilit ko itong tinatago sa kanya. "Saan ka galing babae?" Ayan na natatakot na ako. "A-ano kasi h-hubyy… m-may hinahanap kasi ako," nakangiti kung sabi sabi sa kaniya. Nakakunot na naman ang noo niya. "What?" He asked kaya nagdesisyon akong ipakita sa kanya ang hawak ko. "What the f*ck!" He curssed. "Ipis hubby, ito ang nawawalang pet ko. Kaya nawala ako kasi hinanap ko siya sa ilalim ng mesa." Pinalungkot ko pa ang mukha para maniwala siya. Nagtaka naman ako ng mapahilamos ng mukha ang asawa ko. Anong nangyari? Eh pet ko naman talaga siya. Mamaya bibilhan ko din siya ng damit at itatabi ko ang pet sa pagtulog namin ni Shawn. "Isip-bata talaga." He murmured. (Audrina's POV) Unang araw ng pasukan at hindi ako puwedeng ma-late. Kaya maaga pa lang ay nagising na ako. Ayokong magalit si kuya sa 'kin. Naku! Nagiging monster siya. "Good-byeteddy, mamimiss kita." Maluha-luha kong sabi sa teddy bear ko. Siya kasama ko matulog sa kama kaya mamimiss ko siya. Kahit hindi niya ako maintindihan at kahit hindi siya makapagsalita mahal ko siya. For the last time, I kiss her forehead at bumaba na. "Morning Mommy, Daddy, Kuya!" Masiglang bati ko. Na sa hagdan pa lang ako nang biglang sumigaw si Mommy. "Wah, anak mag-ingat ka baka mahulog ka." Naka-form pa ng stop ang kamay ni Mommy. Bigla naman akong kinabahan sa sinabi niya. "My, tulong…" Natatakot kong sabi. Naalarma naman si Mommy at inabangan ako sa baba. "A-anak, gumapang ka pababa. Dahan-dahan ka lang." Sabi niya na siyang ginawa ko. Napahinga naman ako ng maluwag ng tuluyan na akong makababa. "Okay ka na ba baby? May masakit ba sa 'yo?" nag-aalalang tanong niya. Mangiyak-ngiyak naman akong umiling. "Ikaw, kasalanan mo ito Alejandro. I told you na ipatanggal na ang hagdanan na 'yan, baka mahulog tayo diyan." Galit na sinigawan ni Mommy si Daddy na ngayon ay parang wala lang. "O-oo nga dy, mamaya ayoko na umakyat, gagapang na naman po ako." Nalulungkot kong sabi. Sa isang banda nakita ko si Kuya na napapailing. I saw him murmured crazy kaya inirapan ko siya. "Hindi bali anak, ipapalipat ko ang kuwarto mo dito sa baba." Niyakap ko si Mommy dahil sa sinabi niya. "Wah, thank you, Mommy." Masayang tugon ko. "Nga pala 'yong baon mo nakahanda na." Dugtong ni Mommy. Masaya ko namang tinignan ang ulam ko At halos lumuwa na ang mga mata ko. Ang sharap! "E, mommy bakit macaroni? Hindi po 'yan ulam. Dessert iyan, My." Sabi ko. Nakita ko namang nag-isip si Mommy. "Hay naku, nakalimutan ko na dessert pala ito. Sige nak, papalitan ko. Saglit ihihiwalay ko muna itong macaroni sa kanin, huh. Sige na kumain na kayo." Sabi ni Mommy at dali-daling bumalik sa kusina. Naupo naman ako sa tabi ni kuya At nagsimula ng kumain. "Hmm, kuya hatid mo ako, huh?" Sabi ko at tumango lang si kuya. "Dy, wala ka bang pasok?" Takang tanong ko. Umiling lang siya bilang sagot. Napahinto naman ako sa pagkain. "Hala dy, bakit ka um-absent? Magagalit ang boss niyo, dy." Sabi ko at napalingon pa kay kuya ng bigla niyang naibuga ang juice na iniinom. "Ano ka ba naman, Audrina anong klaseng tanong 'yan." Naiinis na sabi ni kuya at nagtaka naman ako. "Remember, I'm the CEO and that's our company, baby." Dad answered me at napalatak pa ako. Oo nga pala, no. "Hehe, nakalimutan ko dy." Natatawang sabi ko. Ginulo naman ni Daddy 'yong buhok ko kaya napasimangot ako. Pagkatapos naming mag-agahan ay inihatid ako ni kuya sa school ko which is ang Scott university. I'm a college student and taking up Business management. I'm a fourth year college na ngayong pasukan. "Mamaya susunduin kita. Mag-aral ka huwag kang maglalandi." Bilin sa akin ni Kuya. "e, kuya bakit ako bawal, samantalang ikaw nakikipaglandian kay-" Hindi ko naituloy ang sasabihin dahil tinakpan niya ang bibig ko. "Ingay mo, sige na pasok na." Napasimangot naman ako at nag-martsa papasok sa napakalaking university. Habang naglalakad ay may nakakabunggo ako kaya panay ang sorry ko. Marami kasing tao. Dahil nakagawian na ng buong university na may opening celebration kaya required anglahat na pumunta sa Gymnasium. "Alam niyo ba na may bagong may-ari na ang school na 'to?" Naririnig ko ang usapan ng mga estudyante. Hala, may bagong may-ari na? Naku paano na ito? Bakit ibinenta na ba ang school? Kung gano'n, paalisin na kami? Kung paalisin kami, paano na pag-aaral ko? Mabibigo ko sina Mommy at daddy? Wah, hindi. Hindi ako papayag na may ibang may-ari ang school na ito. Binilisan ko ang paglalakad papuntang gymnasium. Kanina pa ako kinakabahan dito at hindi ko matukoy kung sa kadahilanan ba na may iba ng may-ari o dahil sa ibang bagay. Kumuha ako ng puwesto ko doon sa pinakaunahan. Para in case na sabihin nila na ay ibang may-ari ay agad akong tututol ako. "Ladies and gentleman, please be seated." Naupo na ako dahil nagsisimula na ang programa. "Everyone, please welcome the new owner of this university." Unti-unti akong napatingin sa lalaking naglalakad papunta sa stage. Nang humarap siya ay natulala ako? Hala, bakit gano'n? Ang guwapo niya naman at ang hot. Ipinilig ko ang ulo para pigilan ang mga iniisip ko. "Focus, Audrina." Bulong ko sa sarili. "Good morning everyone, it's my pleasure to be part of your journey. From this day, I will be the new owner of this school. Mr. Scott is signing o--" Bigla akong tumayo. "Teka lang, hindi ako papayag na ikaw ang magmamay-ari. H-hindi niyo po kami puwedeng paalisin." Matapang kong sabi. Nagtama ang mga mata namin. Para akong hinigop ng nakapagkit niyang mga titig pero hindi ako nagpadala sa emosyon. I heard a loud laugh from the crowd. Pinagtawanan lang nila ako. Hindi ba nila alam na, iba na ang may-ari nito? Hindi ba sila aware na dahil sa may bago nang may-ari ay paalisin na kami. "Who are you?" The man asked me. Nabaling anh atensiyon ko sa kanya. "Against po ako sa 'yo, hindi niyo po kami puwedeng palayasin, dahil sa kayo na po ang may-ari." Determinado kong sabi. Malakas na tawanan na naman ang narinig ko sa paligid. "Hey, what are you saying?" He asked pero nakipagtitigan ako sa kanya. Habang ginagawa ko 'yon, walang tigil naman sa pagkabog ang puso ko. "Sir, if you mind, huwag niyo na po ituloy ang balak niyong pagbili sa cchool na ito kasi ayoko po na mapalayas kami dito. I love you este I love the school." Sabi ko pa. Napakagat labi pa ako dahil sa pagkakamali ko ng sabi. I saw him smirk. "If you'll excuse me, Miss? I never bought this school, this is mine. Scott is just my trusted men at higit sa lahat, sinong nagsabi sa 'yo na palalayasin namin ang mga estudyante dito?" He said in a smirk. Naestatwa naman ako? Hindi niya bibilhin ang school at hindi niya kami palalayasin? Napa-yes naman ako. That's an achievement for me. "Can you please go back to your seat? Your ruining my opening remarks." Inirapan ko na lang siya at naupo ulit. Hmp!